IV SA/Gl 149/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) Asesor WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Janecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2008 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] nr [...], wydaną na podstawie art. 7 oraz art. 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732 z późn. zm.), zmieniając decyzję własną z dnia [...] uchylił prawo M. B. do zaliczki alimentacyjnej na córkę P. B. od dnia [...] do dnia [...] w wysokości [...] zł. miesięcznie i przyznał to prawo na okres od [...] do [...] w [...] zł. miesięcznie, a na okres od dnia [...] do dnia [...] w wysokości [...] zł. miesięcznie. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż po weryfikacji kwoty przysługującej M. B. zaliczki alimentacyjnej w związku z uzyskaniem przez nią prawa do [...] wypłacanego przez [...] w S. i osiągnięciu wyższych dochodów w wysokości [...] zł. miesięcznie w okresie od dnia [...] do dnia [...] uległa zmniejszeniu kwota przysługującej jej w tym okresie zwiększonej zaliczki alimentacyjnej z kwoty [...] zł. na kwotę [...] zł., bowiem miesięczny dochód jej rodziny przekracza 50% kwoty [...] zł. miesięcznie. Wskazał, że zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 powołanej ustawy w sytuacji, gdy dochód rodziny nie przekracza 50 % kwoty, o której mowa w art. 7 ust. 2 (tj. [...] zł.) a w rodzinie jest jedna lub dwie osoby uprawnione do zaliczki, to kwota zaliczki ulega zwiększeniu do [...] zł. dla osoby uprawnionej. Jednakże w przypadku M. B., w związku z osiągnięciem wyższych dochodów, kwota przysługującej zaliczki alimentacyjnej w wymienionym okresie uległa zmniejszeniu do kwoty [...] zł. miesięcznie. W odwołaniu od tej decyzji M. B., powołując się na informacje uzyskane w Departamencie Świadczeń Rodzinnych Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w W. zakwestionowała wysokość zaliczki alimentacyjnej, która jej zdaniem winna być ustalana w odniesieniu do dochodu na osobę w jej rodzinie, a nie do dochodu całej rodziny. Zdaniem odwołującej się, w związku z tym, przysługuje jej prawo do zaliczki alimentacyjnej w wysokości [...] zł. miesięcznie. Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji podzielając ustalenia i rozważania prawne w niej poczynione. Zaakcentowało, że przyznanie zaliczki alimentacyjnej w wysokości [...] zł. w okresie od dnia [...] do dnia [...] jest niemożliwe, gdyż na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej zwiększenie zaliczki następuje tylko w przypadku, gdy dochód rodziny nie przekracza 50% kwoty, o której mowa w art. 7 ust. 2 tej samej ustawy. Skoro dochód rodziny odwołującej wynosi [...] zł. miesięcznie, to przekracza 50% kwoty [...] zł. W skardze M. B. domagała przyznania prawa do zaliczki alimentacyjnej w kwocie [...] zł. miesięcznie w spornym okresie. Zakwestionowała sposób interpretacji przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej podnosząc ponownie, iż jej zdaniem podwyższona zaliczka alimentacyjna należy się już wówczas, gdy uzyskiwana kwota dochodu na osobę w jej rodzinie nie przekracza [...] - zł. miesięcznie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie oraz przywołało argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzając, że nie znajduje podstaw do jej zmiany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpoznawana sprawa została rozstrzygnięta w oparciu o art. 8 ust. 2 powołanej wcześniej ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych. Wobec istnienia wątpliwości prawnych dotyczących zgodności wskazanego przepisu z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, skład orzekający w sprawie o sygnaturze akt IV SA/Gl 76/06, postanowieniem z dnia 5 lutego 2007 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do jego zgodności z art. 2, art. 32 i art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten uzależnia możliwość zwiększenia zaliczki alimentacyjnej od dochodu rodziny a nie od dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie, bowiem od odpowiedzi na to pytanie zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed tym sądem. Jednocześnie skład ten zawiesił postępowanie w powołanej sprawie do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny. Na przedstawione pytanie prawne Trybunał Konstytucyjny nie udzielił jeszcze odpowiedzi. Tymczasem w niniejszej sprawie zasadniczy zarzut skargi odnosi się właśnie do problematyki związanej z zastosowaniem przywołanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych. Skarżąca zakwestionowała bowiem zasadność stanowiska organów administracji, które nie przyznały jej zaliczki alimentacyjnej w podwyższonej kwocie, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych tj. w wysokości [...] zł. miesięcznie za okres od okres od [...] do [...] Podkreślić należy, że skład orzekający w niniejszej sprawie podziela wątpliwości co do zgodności art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej i zgadza się z poglądem wyrażonym w zacytowanym pytaniu prawnym z dnia 5 lutego 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 76/06. W tej sytuacji istnieje zależność rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym, gdyż nie byłoby racjonalne występowanie z identycznym pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego w każdej kolejnej sprawie, w której takie wątpliwości się pojawią. Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., jedną z podstaw fakultatywnego zawieszenia postępowania przez sąd jest sytuacja, gdy rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przyjdzie zaakcentować, iż powyższa przesłanka warunkująca możliwość zawieszenia postępowania powinna być interpretowana szeroko, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy zawieszenie postępowania stanowi następstwo skierowania, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez rozszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego, bądź skierowania do Trybunału Konstytucyjnego pytania o zgodności danego przepisu z ustawą zasadniczą. Nie budzi wątpliwości, że taki kierunek celowościowej wykładni art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. pomimo, że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym zasadnicze znaczenie ma jednolitość orzecznictwa (por.: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze, Kraków 2005 r., s. 303). Mając na względzie okoliczność, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w przedmiocie zgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej powołanego przepisu prawa powszechnie obowiązującego może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, a kierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w tym samym przedmiocie nie jest celowe, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.