IV SA/Gl 149/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi J.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpoznaniu zażalenia J. K., postanowieniem z dnia [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej również K.p.a.) utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Następnie podniósł, że wobec tego, iż Miejski Zakład Budynków Mieszkalnych Sp. z o.o. w B. w dniu 20.10.2011 r. złożył pozew o ustalenie istnienia stosunku najmu pomiędzy Miastem B. a J. K., zaistniał spór sądowy, którego rozstrzygnięcie stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Wobec tego, zawieszenie postępowania jest zasadne do czasu rozpatrzenia przedmiotowej sprawy przez Sąd Rejonowy w B. Organ odwoławczy podkreślił, że ustalenie, czy J. K. ma tytuł prawny do lokalu położonego w B. przy ul. [...] jest niezbędne do rozpatrzenia sprawy dotyczącej przyznania mu prawa do dodatku mieszkaniowego w związku z zajmowaniem w/w lokalu. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, J. K. podniósł, że nie ma znaczenia dla sprawy dotyczącej dodatku mieszkaniowego, rozstrzygnięcie sporu, czy zajmuje lokal mieszkalny na podstawie najmu na czas określony, czy nieokreślony, czy bez tytułu prawnego oczekując na lokal zamienny lub socjalny, gdyż w każdym przypadku – na podstawie art. 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych - przysługuje mu dodatek mieszkaniowy. Wskazał, iż zawieszenie postępowania spowoduje, że powstanie zadłużenie z tytułu zajmowania przez niego lokalu. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie skarżący wnosił o uwzględnienie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z prawem Sąd – na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi - stwierdził, że przy wydaniu postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, a wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie z wniosku J. K. o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Podkreślenia zatem wymagało, że według art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W związku z tym, w razie wystąpienia przesłanki wymienionej w art. 97 § 1 K.p.a., obligatoryjne jest zawieszenie przez organ postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. Nr 71 z 2001 r. poz. 734 ze zm.), dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4, przysługuje: - 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych; - 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego; - 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych; - 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem; - 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Wobec treści powyższego przepisu, trafnie zatem organ odwoławczy stwierdził, że ustalenie, czy J. K. ma tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego jest niezbędne do rozpatrzenia sprawy dotyczącej przyznania mu prawa do dodatku mieszkaniowego. Nie zasługiwał więc na uwzględnienie zarzut skargi, według którego, w sprawie dotyczącej dodatku mieszkaniowego, nie ma znaczenia rozstrzygnięcie wymienionej kwestii. Podkreślenia bowiem wymagało, że według art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Wbrew zatem błędnemu przekonaniu zawartemu w skardze, dla uznania, że zostały spełnione warunki wymienione w tym przepisie, konieczne jest przede wszystkim stwierdzenie, że wnioskodawca zajmuje lokal mieszkalny bez tytułu prawnego. W związku z tym – jak stwierdził organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia - ustalenie, czy J. K. ma tytuł prawny do zajmowanego lokalu, jest niezbędne do rozpatrzenia sprawy dotyczącej przyznania mu prawa do dodatku mieszkaniowego. W konsekwencji prawidłowe były również wnioski organu odwoławczego, że rozstrzygnięcie sprawy z pozwu Miejskiego Zakładu Budynków Mieszkalnych Sp. z o.o. w B. o ustalenie istnienia stosunku najmu pomiędzy Miastem B. a J. K., stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Podkreślenia także wymagało, że poza zakresem kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, pozostaje zarzut skargi, według którego zawieszenie postępowania spowoduje, iż powstanie zadłużenie skarżącego z tytułu zajmowania przedmiotowego lokalu. Na marginesie dodać jednak należało, że według treści pisma MZBM Sp. z o.o. w B. z dnia 24 października 2011 r. (znajdującego się w aktach administracyjnych), w związku z dokonywaniem opłat za wymieniony lokal mieszkalny, powstała nadpłata w wysokości 2052,07 zł. - na dzień 30 września 2011 r., stanowiąca równowartość sumy przyszłych zobowiązań czynszowych za okres ok. 14 miesięcy. W wyniku kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, stwierdzić należało, że przy jego wydaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie i w konsekwencji została oddalona na podstawie art. 151 P.p.s.a.