IV SA/Gl 150/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.) WSA (del.) Joanna Sekunda - Lenczewska Protokolant st. sekret. sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Spółki A w G. na postanowienie Państwowej Inspekcji Pracy - Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie egzekucji administracyjnej świadczeń niepieniężnych postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz Spółki A w G. kwotę [...],- ([...]) złotych tytułem połowy uiszczonego wpisu Postanowieniem o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia [...]r., wydanym na podstawie art. 119 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., nr 110, poz. 968 z późn. zm.), Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji - Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w K. - Oddział w G. nałożył na Spółkę A w G. grzywnę w kwocie [...],- zł. ([...] złotych) z tytułu nie wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...]r. i wezwał do jej uiszczenia w terminie do dnia [...]r. Prezes Spółki A w G. wniósł zażalenie od tego postanowienia żądając jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia akcentował, iż nałożona grzywna jest rażąco wysoka, bowiem Spółka uregulowała już zobowiązania wobec swoich pracowników na kwotę [...]- zł., a do uregulowania pozostała jej tylko kwota [...]–zł. W związku z tym nałożenie tak wysokiej grzywny spowoduje niemożność wykonywania obowiązków płatniczych Spółki wobec pozostałych jej pracowników. Okręgowy Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy w K. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) i art. 23 § 4 pkt 1 w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdził, iż ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej obciąża pracodawcę w związku z tym podniesiony w zażaleniu argument trudnej sytuacji finansowej Spółki nie usprawiedliwia zaległości w wypłacie świadczeń pracowniczych i nie stanowi ustawowej przesłanki do umorzenia grzywny w oparciu o art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ponadto organ ten wskazał, iż nałożona grzywna mieści się w granicach ustawowych i jest adekwatna do ciążących na Spółce obowiązków. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przywołała takie same argumenty, jak w zażaleniu od rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego, a mianowicie zakwestionowała nałożenie tak rażąco wysokiej grzywny w sytuacji, gdy wykonała część obowiązków objętych tytułem wykonawczym nr [...] z dnia [...]r. Zaznaczyła, iż zwiększenie zobowiązań skarżącej o nałożoną grzywnę nie wpłynie na szybkość zaspokojenia należności pracowniczych wówczas, gdy istnieją zatory płatnicze na rynku jej kontrahentów, głównie spółek węglowych. Okręgowy Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W piśmie z dnia [...]r. skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania sądowego. Jednocześnie powołała się na okoliczność, iż nałożona zaskarżonym postanowieniem grzywna w celu przymuszenia została w całości umorzona postanowieniem Państwowej Inspekcji Pracy - Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...]r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej ustawa p.p.s.a., uprawnia skarżącą do cofnięcia skargi. Uwzględniając zatem treść samodzielnie złożonego przez skarżącą oświadczenia, zawartego w piśmie z dnia [...]r. oraz mając na uwadze motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia nie sposób uznać, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy postanowienia dotkniętego wadą nieważności (art. 60 zdanie trzecie ustawy p.p.s.a.). W tym stanie faktycznym i prawnym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania, przewidziane w art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. i uzasadniające, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., zwrot na rzecz skarżącej połowy wpisu, co orzeczono w sentencji postanowienia.