IV SA/Gl 1532/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. działając w trybie art. 61a § 1 i § 2 oraz art. 28 K.p.a. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy K. z dnia [...] nr [...]mocą której przyznano świadczenia z funduszu alimentacyjnego osobom uprawnionym na okres zasiłkowy od 1 października 2010 r. do 30 września 2011 r. oraz decyzji z dnia [...] nr [...] zmieniającej wyżej wskazaną decyzję organu I Instancji. Postanowienie to zostało doręczone wnioskodawcy – W. A., do rąk dorosłego domownika – J. A. w dniu [...] wraz z pouczeniem o możliwości złożenia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach W. A. zarzucając Kolegium naruszenie art. 147 i art. 28 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie. Organ wskazał ponadto, że Skarżący skorzystał z prawa do złożenia zażalenia na skarżone w niniejszym postępowaniu postanowienie i w sprawie tej toczy się odrębne postępowanie przez Kolegium. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zatem wyczerpanie środków zaskarżenia przed złożeniem skargi stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie podjęte zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. na podstawie art. 61a § 1 i § 2 oraz art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) dalej zwanej K.p.a. Postępowanie to organ administracji wszczął na wniosek strony skarżącej. Postanowienie wydawane zostało w trybie art. 61a § 1 i § 2 K.p.a. w związku z art. 157 K.p.a. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, jako organ właściwy do stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej, której wzruszenia domagał się wnioskodawca. Natomiast rozstrzygnięcie wydawane trybie wyżej przywołanych przepisów K.p.a. podejmowane jest przez samorządowe kolegium odwoławcze jako organ I instancji. Stosownie natomiast do treści art. 127 § 3 K.p.a. od decyzji wydanej przez samorządowe kolegium odwoławcze w pierwszej instancji nie służy odwołanie, lecz strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy, który w związku z modyfikacją wynikająca z regulacji art. 61a § 2 w związku z art. 141 § 2 K.p.a. składa się w terminie 7 dni. W niniejszym postępowaniu, jak wynika z treści odpowiedzi na skargę, skarżący złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. i postanowienie wydane w wyniku rozpoznania tego zażalenia może zostać poddane kontroli sądu administracyjnego. W niniejszej natomiast sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił rozstrzygnięcie wydane przez Kolegium w I instancji. Zatem w świetle wyżej przytoczonych regulacji zaskarżenie do Sądu postanowienie organu, na które służy stronie środek zaskarżenia, jak to miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, należy uznać za przedwczesne. Dlatego przyjdzie stwierdzić, że skarga wniesiona została bez wyczerpania przysługującego skarżącej środka zaskarżenia dlatego należy ją uznać za niedopuszczalną. Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.