IV SA/Gl 154/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie świadczeń rodzinnych postanawia: odrzucić skargę; A. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...], którą organ ten utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r., nr [...] rozstrzygającą o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu wyżej wymienionej zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami. Jak wynika z pieczęci umieszczonej na kopercie nadawczej (karta nr 8 akt niniejszej sprawy), strona nadała wspomnianą skargę pocztą, czyniąc to w dniu 16 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie przy tym z art. 53 § 1 cytowanej regulacji, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Artykuł 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. określa natomiast, że skarga wniesiona po upływie wspomnianego terminu podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z dołączonego do akt administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, doręczenie zaskarżonej decyzji A.D. nastąpiło w dniu 16 grudnia 2014 r. W konsekwencji, termin do wniesienia skargi upłynął odpowiednio w dniu 15 stycznia 2015 r. (czwartek), czyli 30 dni od omawianej daty. Trzeba zaznaczyć, że w treści przywołanej decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Skarżąca nadała jednak skargę dopiero w dniu 16 stycznia 2015 r., a równocześnie nie wniosła o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że skargę należało uznać za spóźnioną i orzec o jej odrzuceniu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.