IV SA/Gl 155/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń na pokrycie kosztów utrzymania osoby, która osiągnęła pełnoletność przebywając w pieczy zastępczej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 9 stycznia 2015 r. G.D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...], na mocy której zobowiązano skarżącą do zwrotu świadczenia nienależnie pobranego w okresie od 22 marca 2012 r. do 31 grudnia 2013 r. w łącznej kwocie 4264,52 zł. Pismem z dnia 24 sierpnia 2015 r. skarżąca cofnęła skargę z uwagi na wydanie przez Starostę [...] decyzji z dnia [...] r., którą umorzono całość należności stanowiącej przedmiot zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpatrywanej sprawie skarżąca cofnęła skargę pismem z dnia 24 sierpnia 2015 r. powołując się na fakt wydania przez Starostę [...] decyzji z dnia [...] r. o umorzeniu należności stanowiącej przedmiot zaskarżenia. Wobec powyższego nie zachodzą przyczyny, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa albo też powodujące utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.