IV SA/Gl 156/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2011 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...]r. nr [...], 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją Starosty Powiatu Z. z dnia [...] r. orzeczono na mocy art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( t.j. Dz. U. z 2008 r., nr 69, poz. 415 z zm., dalej powoływana jako "ustawa") o utracie przez D. K. statutu osoby bezrobotnej z dniem [...] roku oraz utracie przez niego z tym samym dniem zasiłku. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ podał, że D. K. nie stawił się w wyznaczonym terminie w Powiatowym Urzędzie Pracy i nie powiadomił w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Skutkiem tego jest utrata statusu osoby bezrobotnej na okres 3 miesięcy od dnia niestawiennictwa w Powiatowym Urzędzie Pracy. W odwołaniu D. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podniósł, że od 28 września 2010 roku przebywa w szpitalu MSWiA w W. Do odwołania dołączył zaświadczenie tego szpitala z dnia 29 września 2010 r., w którym potwierdza się przyjęcie strony do szpitala w dniu 28 września 2010 roku. W piśmie z dnia 19 listopada 2010 roku odwołujący się wyjaśnił, że powodem nieterminowego dostarczenia zaświadczenia o pobycie w szpitalu, było wysłanie go za pośrednictwem poczty. List zawierający to zaświadczenie z O. ( tu mieści się Szpital MSWiA) do Z. szedł 10 dni. Do omawianego pisma odwołujący się załączył kserokopie zaświadczenia z dnia 29 września 2010 roku ( wcześniej dołączonego do odwołania ) oraz kserokopie zaświadczenia lekarskiego z dnia 9 listopada 2010 roku potwierdzającego jego niezdolność do pracy od dnia [...] roku do [...] roku. Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku na podstawie art. 34 ust. 4 pkt 4 ustawy i art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach organ odwoławczy podał, że D. K. został zarejestrowany w dniu [...] roku jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku. W dniu rejestracji wyznaczono mu kolejny termin do zgłoszenia się w Urzędzie przypadający na dzień [...] roku. Przyjęcie tego terminu do wiadomości strona potwierdziła własnoręcznym podpisem złożonym w części D karty rejestracyjnej bezrobotnego. W wyznaczonym terminie strona nie stawiła się w organie zatrudnienia i w terminie 7 dni nie powiadomiła organu o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Dopiero w dniu [...] roku żona odwołującego się złożyła zaświadczenie o jego pobycie w szpitalu od dnia 28 września 2010 r. Zdaniem organu jest zatem bezsporne, że odwołujący się nie wypełnił obowiązków wypływających z art. 33 ust. 3 i art. 33 ust. 3 pkt 4 ustawy. Niezachowanie 7 – dniowego terminu do powiadomienia o przyczynie nieobecności skutkuje pozbawieniem statutu bezrobotnego niezależnie od przyczyny tego niestawiennictwa. Organ podkreślił, że złożenie zaświadczenia o pobycie w szpitalu przez małżonkę odwołującego się miało miejsce dopiero 12 października 2010 roku. Natomiast zaświadczenie lekarskie z dnia 29 września 2010 roku dołączone do pisma z 19 listopada 2010 roku nie wpłynęło bezpośrednio do organu I instancji, co uniemożliwiło dokonanie przez organ odwoławczy weryfikacji twierdzeń strony co do opóźnień wynikłych z działania Poczty. W skardze na decyzję ostateczną D. K. stwierdził, że jest ona dla niego krzywdząca i podał, że już 23 września 2010 roku w związku z bytnością w Urzędzie Pracy w Z. ( co potwierdza dołączone do skargi zaświadczenie z 23 września 2010 roku ) zawiadomił pracownika w pokoju nr [...] o niemożności zgłoszenia się w wyznaczonym terminie to jest 29 września 2010 roku z uwagi na pobyt w szpitalu. Został zapewniony o oznaczeniu tej informacji w dokumentacji i w związku z tym braku potrzeby składania dalszych pisemnych oświadczeń w tym przedmiocie. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do twierdzenia skarżącego, że już w dniu 23 września 2010 roku zawiadomił o niemożności stawienia się w dniu 29 września 2010 roku organ podniósł, że jest to okoliczność dotychczas, a więc w postępowaniu odwoławczym nie podnoszona. Jednocześnie podał, że na stanowisku ds. pośrednictwa pracy ( pok. [...]) brak jest potwierdzenia, że skarżący w dniu 23 września 2010 roku powiadomił o przyczynie uniemożliwiającej mu stawiennictwa w dniu 29 września 2010 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć administracyjnych ocenia ich zgodność z przepisami procedury, prawidłowości zastosowania prawa materialnego, oraz zastosowanej w sprawie interpretacji prawa materialnego. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm., dalej powoływana jako ppsa). W rozpatrywanej sprawie niesporną jest okoliczność, która stanowi podstawę zaskarżonej decyzji, iż skarżący, jako osoba bezrobotna zarejestrowana został zobowiązany do stawienia się w urzędzie pracy w dniu 29 września 2010 roku oraz, że w terminie tym nie stawił się. Bezsporne jest również, że skarżącemu była znana data stawiennictwa ( 29 września 2010 roku ) skutki niestawiennictwa oraz zasady usprawiedliwiania niestawiennictwa w oznaczonym terminie. Konsekwencją niestawiennictwa w wyznaczonym terminie i niepowiadomienia w okresie 7 dni od tego terminu o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa jest pozbawienie statusu bezrobotnego zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy. Należy podzielić stanowisko organu orzekającego, że skarżący nie powiadomił w terminie 7 dni od dnia 29 września 2010 roku organu zatrudnienia o przyczynie tego niestawiennictwa. Zaświadczenie z dnia 29 września 2010 roku o pobycie w szpitalu zostało bowiem złożone w organie I instancji przez małżonkę skarżącego w dniu 12 października 2010 roku. Z uwagi na fakt, że zaświadczenie to nie zostało przesłane pocztą pod adresem organu I instancji brak jest możliwości stwierdzenia, że nastąpiło to ( nadanie w Urzędzie Pocztowym ) przed upływem terminu o którym mowa w art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy . Nie oznacza to jednak, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę, iż postępowanie w przedmiocie utraty statusu bezrobotnego, toczące się na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia (...) jest postępowaniem administracyjnym poddanym regulacji kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji tego obowiązkiem organu jest stosowanie się do przepisów tam zawartych. W związku z tym o wszczęciu postępowania należy zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie ( art. 61 § 4 kpa ). Natomiast w toku postępowania organ administracyjny zobowiązany jest zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań ( art. 10 § 1 kpa ). Z akt sprawy wynika, że skarżący nie został zawiadomiony o wszczęciu postępowania, ani nie dano mu możliwości wypowiedzenia się co do istotnych kwestii dla rozstrzygnięcia. Wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło z naruszeniem powyższych regulacji, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Świadczy o tym twierdzenie skarżącego zawarte w skardze, że nieobecność w wyznaczonym dniu usprawiedliwiał on już w dniu 23 września 2010 roku powołując się na planowany pobyt w szpitalu. W ocenie Sądu zachowanie wymagań art. 61 § 4 kpa i art. 10 § 1 kpa mogło skutkować przekazaniem tej informacji organom orzekającym w sprawie, a organom umożliwiało przeprowadzenie w tym zakresie postępowania w sposób wskazany w kpa ( art. 75 kpa ) i stosownie do wyników tego postępowania wydanie decyzji. Zdaniem Sądu uchybienie tym przepisom postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy i dlatego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera c w związku z art. 135 kpc orzeczono jak w sentencji. W przedmiocie wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji wyrok oparto na art. 152 ppsa. Następstwem powyższego wyroku jest ponowne rozstrzygnięcie sprawy przez organ I instancji, który czyniąc to winien mieć na uwadze powyższe stanowisko Sądu. su.