IV SA/Gl 1567/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zwrotu refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy, w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...]r. M.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, którą umorzono mu kwotę [...] zł stanowiącą części należności głównej z tytułu zwrotu refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy oraz odmówiono umorzenia kwoty [...] zł tytułem pozostałej części zwrotu refundacji wraz z odsetkami. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części odmowy umorzenia należności. Skarżący podniósł, że wykonanie tej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków w sferze jego życia osobistego i rodzinnego. Podkreślił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, która jest jedną z dwóch opiewających na kwotę około [...] zł byłoby równoznaczne z zaprzestaniem spłaty przez niego kredytu hipotecznego. Wskazując na trudną sytuację dochodową i osobistą rodziny związaną z jego chorobą stwierdził, że późniejsze uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji nie zniwelowałoby szkody w postaci trwałej utraty podstawy egzystencji jego rodziny w sytuacji zaprzestania spłaty kredytu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z uwagi na treść powyższych norm prawnych należy stwierdzić, że wstrzymaniu podlegają tylko takie akty i czynności organów, które posiadają przymiot wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. T. Woś, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. PWN, Warszawa 1996, s. 147; postanowienie NSA z dnia 24 września 2009r. II OZ 782/09 publ. Lex 629019). W niniejszej sprawie M.G. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję o odmowie umorzenia należności z tytułu zwrotu refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy. Orzeczenie to ma charakter odmowny, dlatego jako takie nie podlega wykonaniu (por. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2007 r. , sygn. akt II GZ 190/07, Lex 1012127). Stwierdzić więc należy, że decyzja odmawiająca umorzenia należności, jako nienadająca się do wykonania, nie mieści się w zakresie przedmiotowym normy z art. 61 § 3 P.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.