IV SA/Gl 159/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 maja 2008 r. sprawy ze skargi Wojewody Ś. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie regulaminu wynagradzania nauczycieli postanawia umorzyć postępowanie sądowe W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wpłynęła skarga Wojewody Ś. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie regulaminu wynagradzania nauczycieli za [...] rok. Pismem z dnia [...] Burmistrz Gminy S. poinformował o podjęciu przez Radę Miejską uchwały z dnia [...] nr [...] o zmianie regulaminu wynagradzania nauczycieli za [...] rok. Skarżący - Wojewoda Ś. pismem z dnia [...] cofnął swoją skargę w przedmiotowej sprawie i wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że Rada Miejska w S. zmieniła w uchwale z dnia [...] nr [...] kwestionowane postanowienia regulaminu wynagradzania nauczycieli za [...] rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Treść art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Zatem sam skarżący może cofnąć skargę. Takie cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków, gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub w konsekwencji powodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Sąd w rozpatrywanym przypadku uznał, że nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane przez skarżącego cofnięcie skargi jest skuteczne (por. art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dodatkowo zgodnie z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie, bowiem zaskarżona uchwała została w trybie samokontroli zmieniona przez Radę Miejską w S. Skutkuje to bezprzedmiotowością postępowania w niniejszej sprawie i oznacza, że z tej przyczyny również podlega ono umorzeniu, ale na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Kierując się zatem wskazanymi wyżej okolicznościami faktycznymi i prawnymi Sąd uznał, że na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 w związku z § 2 p.p.s.a. przestał istnieć przedmiot postępowania sądowego i tym samym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające jego umorzenie, co orzeczono w sentencji postanowienia.