IV SA/Gl 161/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik, po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: R. H. i Stowarzyszenia A na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczeń pieniężnych z tytułu pracy przymusowej w kwestii wniosku Stowarzyszenia A o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy W sprawie ze skargi R. H. i Stowarzyszenia A na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] skarżące Stowarzyszenie złożyło wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponadto Stowarzyszenie podało, że występuje z R. H. ,,jako powód solidarnie", bowiem zostało dopuszczone do udziału w sprawie postanowieniem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych nr [...]. Z analizy akt administracyjnych wynika jednak, że postanowienie takie nie zostało wydane przez organ drugiej instancji, potwierdził to również organ w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej ppsa, stronie może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy. Z kolei art. 247 ppsa stanowi, że prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Z oczywistą bezzasadnością skargi mamy do czynienia, gdy przepisy obowiązującego prawa niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Rozpatrując sytuację procesową Stowarzyszenia należy wskazać przepis art. 50 § 1 ppsa, z którego wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie, wbrew temu co twierdzi samo Stowarzyszenie, nie zostało ono dopuszczone do udziału w postępowaniu administracyjnym w trybie art. 31 § 2 kpa, kwestia ta nie była w toku sprawy w ogóle rozpatrywana przez organ drugiej instancji. W kontekście wskazanego przepisu art. 50 § 1 ppsa uznać trzeba zatem, że Stowarzyszenie nie jest legitymowane do wniesienia skargi, bowiem z brzmienia powołanego przepisu wynika jednoznacznie, że organizacja społeczna jest legitymowana do wniesienia skargi w sprawie dotyczącej interesu innej osoby tylko wówczas, gdy uczestniczyła w postępowaniu przed organem administracji publicznej. W związku z tym zachodzą podstawy do przyjęcia oczywistej bezzasadności skargi Stowarzyszenia A, która jako wniesiona przez podmiot nielegitymowany podlegać będzie odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 247 ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia.