IV SA/Gl 161/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego A w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] Prokurator Rejonowy A w B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] uchylającą w całości decyzję organu I instancji mocą której organ ten zmienił decyzję własną z dnia [...] w ten sposób, że uchylił Ł. K. prawo do zasiłku pielęgnacyjnego dla O. T. w okresie od 1 grudnia 2010 r. do 28 lutego 2011 r. w kwocie po 153 zł miesięcznie. Skażoną decyzją Kolegium umorzyło również postępowanie organu I Instancji. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi nie odnosząc się do zawartego w niej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania skarżonego aktu może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Konieczność natomiast uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie nie można się dopatrzeć ewentualnych zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem podkreślić, że wniosek strony skarżącej w zasadzie nie zawiera uzasadnienia, a co za tym idzie nie przedstawiał żadnych informacji bądź argumentów odnoszących się do określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mogących wykazać, czy choćby uprawdopodobnić, że jej wykonanie zrodzi niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. To na skarżącym ciążył obowiązek rzeczowego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami wykazującymi zaistnienie przesłanek udzielenia przez Sąd tymczasowej ochrony (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08). Nie jest tutaj wystarczające zgłoszenie stosownego żądania nie wskazując na okoliczności faktyczne, które by je uzasadniały. Jednocześnie podkreślić należy, że zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd zgodnie z którym przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Natomiast przez wykonanie decyzji administracyjnej należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danej decyzji czy akcie. Nie każdy więc akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich zawartego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy w zasadzie aktów zobowiązujących lub ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje uprawnienie lub mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt II OZ 782/09). W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję organu I instancji i umarzającej postępowanie w przedmiocie zmiany decyzji z dnia [...] nr [...] wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta B. mocą której organ ten przyznał Ł. T. prawo do zasiłku pielęgnacyjnego dla O. T. w okresie od 1 kwietnia 2008 r. do 28 lutego 2011 r. w kwocie 153 zł miesięcznie. Decyzja ta został już wykonana, a zatem postępowanie w przedmiocie jej zmiany i decyzja je umarzająca nie posiada przymiotu wykonalności. Konsekwencją bowiem wydania tejże decyzji jest jak już wyżej wskazano umorzenie postępowania w przedmiocie zmiany decyzji już wykonanej bowiem okres zasiłkowy na który przyznano wnioskowane świadczenie zakończył się w dniu 28 lutego 2011 r. Strona tego postępowania nie nabyła na jej mocy żadnych uprawnień, nie są również nakładane na nią żadne obowiązki zatem ewentualne wstrzymanie jej wykonania nie wywołałoby żadnego skutku. Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z art. 61 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.