IV SA/Gl 162/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. (K.) na decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wniesiona za pośrednictwem Wojewody [...], skarga A.K. z dnia [...], którą organ odwoławczy potraktował jako skargę na decyzję własną z dnia [...] Nr [...]. Wobec powzięcia wątpliwości co do treści skargi, pismem z dnia [...] wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez oznaczenie organu, którego działania skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na wezwanie A.K. podał, w piśmie datowanym na dzień [...] iż skarga z dnia [...] dotyczy Urzędu Pracy w C., a jej przedmiotem jest decyzja z dnia [...] Nr [...] wydana przez działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta C. Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w C.. Rozstrzygnięciem tym organ pierwszej instancji przyznał skarżącemu prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] w kwocie [...] zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Stosownie do brzmienia art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Po myśli art. 127 § 1 i § 2 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a organem właściwym do jego rozpatrzenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Z kolei art. 10 ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) stanowi, że organem wyższego stopnia jest wojewoda. Zatem skarżący powinien był, aby uczynić zadość wymogom określonym w art. 52 § 1 p.p.s.a., wnieść od decyzji pierwszoinstancyjnej odwołanie do Wojewody [...], a ewentualnie dopiero później wnieść skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu odwoławczego. O takim trybie postępowania skarżący został pouczony, co wynika z treści zaskarżonej decyzji. Tymczasem w niniejszej sprawie A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Zatem należało uznać, iż nie wyczerpał przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia, a wobec tego, jego skargę na decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] Nr [...] należało uznać za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn. Mając na uwadze powyższe, na podstawie 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.