IV SA/Gl 162/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącego; W treści pisma procesowego datowanego na 3 kwietnia 2013 r. W.R. zawarł wniosek o zwolnienie od opłat sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu powołując się na swoją wyjątkowo trudną sytuację materialną i życiową. Wobec faktu, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia 24 maja 2013 r. stronę wezwano do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. W.R. złożył rzeczony formularz w dniu 5 czerwca 2013 r. potwierdzając, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Równocześnie wnioskodawca oświadczył, że posiada "zniszczone" gospodarstwo rolne, nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami wartościowymi i pozostaje bez środków do życia, jako że pobierana przezeń renta inwalidzka podlega zajęciu i jest "przesyłana" do Urzędu Miasta J. Nadto dodał, że utrzymuje się ze zbieractwa i z pomocy udzielanej przez inne osoby. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Zgodnie z art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie może być przyznane prawo pomocy. Stosownie zaś do treści art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Odnosząc się do wniosku W.R. godzi się podkreślić, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że skarżący spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z jego oświadczeń wynika, że nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych ani łatwego do spieniężenia majątku będąc jedynie właścicielem całkowicie zdewastowanego gospodarstwa rolnego. Równocześnie na podstawie dokumentów źródłowych dołączonych do akt administracyjnych niniejszej Sądem sprawy ustalono, że wyżej wymieniony utrzymuje się z renty, podlegającej zajęciu komorniczemu, po potrąceniu którego pozostaje miesięcznie do jego dyspozycji kwota zaledwie 1.054,26 zł (vide: formularz wywiadu środowiskowego przeprowadzonego z wnioskodawcą oraz pismo ZUS - karty odpowiednio nr 59-60 i nr 73 tych akt). Nie sposób przy tym tracić z pola widzenia, iż jest osobą schorowaną, niezdolną do pracy, zaliczoną do znacznego stopnia niepełnosprawności (patrz: orzeczenie z dnia 14 lipca 2012 r. - karta nr 61 wspomnianych akt), co zazwyczaj powoduje obciążenie znacznymi kosztami utrzymania związanymi z leczeniem, zakupem leków i pielęgnacją. Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, że przyznanie wnioskującemu prawa pomocy jest uzasadnione. Rozstrzygnięcie takie podjęto nawet pomimo istnienia pewnych wątpliwości dotyczących faktycznego miejsca jego zamieszkania (zostały one zasygnalizowane przez organy prowadzące postępowanie administracyjne zakończone decyzją stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie). Uwzględniwszy bowiem niski dochód wyżej wymienionego, który nie umożliwia opłacenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, jak również jego trudną sytuację życiową spowodowaną złym stanem zdrowia i niepełnosprawnością, a nadto zważywszy nieporadność, z jaką formułuje on swoje wnioski i pisma procesowe uznano, że okoliczności te przemawiają w sposób wystarczający za ustanowieniem dlań adwokata. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy. Marginalnie warto zwrócić uwagę, że podobna ocena sytuacji materialnej W.R. została sformułowana w postanowieniach tutejszego Sądu z dnia 14 maja 2013 r. oraz z dnia 20 maja 2013 r., wydanych w zakresie odrębnych sprawy o sygn. akt odpowiednio II SA/Gl 193/13 oraz I SA/Gl 151/13.