IV SA/Gl 1622/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w dniu lutego 19 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.D. na akt Prezydenta Miasta S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia odrzucić skargę J.D. w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł o uchylenie aktu Prezydenta Miasta S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., ewentualnie oddalenie jako bezzasadnej. Wskazano w pierwszej kolejności, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie przyjdzie podkreślić, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tego przepisu akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga J.D. dotyczy zwrotu opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu. Nie ulega wątpliwości, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r. sygn. akt I OPS 3/07 (ONSAiWSA 2008/2/21, Lex nr 341207) wskazał, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310 ze zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Jednakże przyjdzie zauważyć, że skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast skargę do sądu – zgodnie z art. 53 § 2 P.p.s.a. - wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z akt administracyjnych wynika jednoznacznie, że skarżący z pierwszym wnioskiem o zwrot opłaty za wydanie karty pojazdu wystąpił do organu w dniu [...]. Prezydent Miasta S. pismem z dnia [...] nr [...], doręczonym J.D. w dniu [...], odmówił uwzględnienia jego żądania. W związku z wydanym aktem skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, lecz kolejnym wnioskiem z dnia [...] wystąpił o zwrot opłaty za wydanie karty pojazdu. Wówczas to organ wydał zaskarżony w niniejszej sprawie akt, który został doręczony skarżącemu [...]. Skarżący bez wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa skierował skargę do sądu administracyjnego. Należy zauważyć, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym stanowi art. 52 § 3 P.p.s.a zastępuje normalny środek odwoławczy, wszczynając szczególne postępowanie administracyjne zmierzające do weryfikacji danego aktu lub czynności przez organ administracji. Zatem brak wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa oznacza, że akt lub czynność stają się ostateczne i załatwiają sprawę zainicjowaną wnioskiem. W konsekwencji ponowny wniosek w sprawie ostatecznie już zakończonej nie może wywołać oczekiwanego skutku w postaci wszczęcia nowego, odrębnego postępowania. Tymczasem w niniejszej sprawie pierwszy wniosek skarżącego z dnia [...] o zwrot opłaty za wydanie karty pojazdu został rozstrzygnięty pismem organu z dnia [...], którego skarżący nie kwestionował, nie wniósł bowiem wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Dlatego złożenie wniosku z dnia [...] było niedopuszczalnym wszczęciem kolejnego postępowania w tej samej sprawie, wcześniej skutecznie zakończonej wydaniem aktu administracyjnego. Stanowi to bezpośrednią przyczynę odrzucenia skargi. Jednocześnie wniesienie skargi w przedmiotowej sprawie nie zostało również poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa warunkującym dopuszczalność skargi, co niezależnie od powyższych rozważań mogłoby stanowić samodzielną podstawę jej odrzucenia. W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.