IV SA/Gl 163/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego postanawia ustanowić radcę prawnego dla skarżącej Wyrokiem z dnia 10 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę G.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Wnioskiem z dnia [...]r. złożonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego do sporządzenia skargi kasacyjnej. Skarżąca wskazała, że nie posiada żadnego majątku, a zajmowany lokal mieszkalny musi opuścić z uwagi na prawomocny wyrok eksmisyjny. Nadto we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą pozostaje córka J.P., która legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Do dochodów rodziny wliczono zasiłek rodzinny w kwocie [...] zł, zasiłek na leczenie i rehabilitację - [...] zł, świadczenie pielęgnacyjne przyznane skarżącej - [...] zł oraz rentę socjalną otrzymywaną przez J.P. - [...] zł. Do wniosku zostały dołączone dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, które potwierdziły informacje zawarte w złożonym oświadczeniu o stanie majątkowym. Dodatkowo dołączono kserokopie: rachunku za dostawę paliwa gazowego opiewającego (za dwa miesiące po [...] zł), energię elektryczną (za dwa miesiące po [...] zł ) oraz leki w kwocie [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast stosownie do art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego). Wniosek skarżącej obejmuje swym zakresem ustanowienie radcy prawnego, a tym samym należało go rozpoznać w oparciu o normę określoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Z brzmienia tego unormowania wynika, że przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżącej oraz nadesłanych dokumentów wynika, że jest ona osobą nieposiadającą zatrudnienia i sprawującą częściową opiekę nad niepełnosprawną córką. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów finansowych, ani jakiegokolwiek majątku. Nadto znajduje się w trudnej sytuacji mieszkaniowej, albowiem wyrokiem Sądu Rejonowego K. [...] w K. Wydział [...] Cywilny z dnia [...]r. Sygn. akt [...] nakazano skarżącej i jej córce opuszczenie i opróżnienie zajmowanego lokalu mieszkalnego. Dochód rodziny skarżącej stanowi wyłącznie otrzymywany zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego, świadczenie pielęgnacyjne oraz renta socjalna przyznana J.P. Łącznie dochód rodziny wynosi około [...] zł, co mając na uwadze konieczność stałych wydatków związanych z rehabilitacją i utrzymaniem niepełnosprawnej J.P. oraz ponoszenie bieżących kosztów utrzymania, nie jest kwotą znaczącą. W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, że opłacenie wydatków, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie radcy prawnego i sporządzenia skargi kasacyjnej przekracza możliwości płatnicze skarżącej i mogłoby ją narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.