IV SA/Gl 163/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącej W sprawie ze skargi I. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 21 października 2014 r. oddalił skargę. Skarżąca w dniu 21 października 2014 r. złożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy wnosząc o ustanowienie adwokata. Wskazała, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani nieruchomości. Jedyny dochód skarżącej stanowi zasiłek okresowy w kwocie 271 zł miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. osobie fizycznej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego), gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zdaniem Sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie. Sytuacja finansowa skarżącej jest trudna, bowiem utrzymuje się z pomocy społecznej oraz nie posiada żadnych oszczędności. Ponadto jest ona osobą schorowaną oraz zamieszkuje samodzielnie. Należy więc uznać, że skarżąca nie jest w stanie uiścić kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.