IV SA/Gl 165/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2006 r. ze skargi Gminy K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego postanawia odrzucić skargę W dniu [...] r. Gmina K. złożyła, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skargę na decyzję tego Kolegium z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego. Następnie w dniu [...] r. występujący w imieniu skarżącej radca prawny J. O. dołączył do skargi uwierzytelnione przez siebie pełnomocnictwo Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w K. – P. H. z dnia [...] r. upoważniające go do "samodzielnego reprezentowania MZUiM w postępowaniu sądowym (w tym rejestrowym oraz wieczysto-księgowym), egzekucyjnym, administracyjnym oraz przed innymi organami orzekającymi, a także w postępowaniu przesądowym i ugodowym wraz z (...)". Wezwaniem z dnia [...] r. radca prawny J. O. został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi między innymi poprzez wykazanie umocowania P. H. do występowania przed sądem administracyjnym w imieniu strony skarżącej. W zakreślonym terminie przesłał pełnomocnictwo z dnia [...] r. udzielone przez Prezydenta Miasta K. Dyrektorowi MZUiM do występowania przed sądem administracyjnym (karta nr [...] akt sądowych) oraz uzupełnił pozostałe braki skargi. Wezwaniem z dnia [...] r. ponownie został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie umocowania P. H. do występowania przed sądem administracyjnym w imieniu strony skarżącej, ale w dacie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tj. w dniu [...] r. W wezwaniu tym pouczono o siedmiodniowym terminie do uzupełnienia skargi, pod rygorem jej odrzucenia, a jego doręczenie nastąpiło w dniu [...] r. W zakreślonym terminie radca prawny J. O. przesłał pełnomocnictwo znajdujące się już w aktach sądowych z dnia [...] r. udzielone przez Prezydenta Miasta K. Dyrektorowi MZUiM do występowania przed sądem administracyjnym (karta nr [...] akt sądowych). Stosownie do brzmienia art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie jako ustawa p.p.s.a. strony i ich organy lub ich przedstawiciele mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Jednakże wykazanie upoważnienia do działania w imieniu strony jest jej obowiązkiem, bowiem w oparciu o art. 37 § 1 ustawy p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. W przedmiotowej sprawie skarga została sporządzona i wniesiona przez osobę nieuprawnioną, a skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braku skargi w zakresie prawidłowej reprezentacji. Nie wykazała bowiem upoważnienia do działania w jej imieniu osób, które podejmowały czynności procesowe w sprawie. Występujący w imieniu skarżącej radca prawny J. O. mimo wezwania, nie przedłożył dokumentu upoważniającego go do reprezentacji skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, albowiem udzielone mu w dacie [...] r. pełnomocnictwo Dyrektora Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w K. – P. H. nie jest pełnomocnictwem procesowym, bowiem zostało ono ograniczone do postępowania administracyjnego, co wynika wprost z zacytowanej powyżej jego treści, jak również nie przedłożył obowiązującego w dacie złożenia skargi tj. w dniu [...] r. umocowania . H. do występowania przed sądem administracyjnym w imieniu strony skarżącej. W tym miejscu należy zaznaczyć, że ten powołany stan prawny obowiązywał również przed dniem 1 stycznia 2004 r., gdyż tego rodzaju wymogi i skutki ich niezachowania przewidywały już przepisy ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). W tym stanie rzeczy, wyznaczony termin do uzupełnienia braku skargi upłynął w dniu [...] r. (poniedziałek) i jej brak nie został uzupełniony, pomimo stosownych wezwań Sądu, dlatego wyczerpane zostały przesłanki odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.