IV SA/Gl 1653/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.Z. na decyzję Rektora [...] w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie spraw studentów w zakresie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych Wyrokiem z dnia 2 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę T.Z. na decyzję Rektora [...] w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie spraw studentów. W dniu [...] skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku wskazała, że nie jest w stanie samodzielnie uiścić kosztów niezbędnych do ustanowienia w sprawie profesjonalnego pełnomocnika. Podała ponadto, iż jest osobą schorowaną, a jej sytuacja jest bardzo trudna. Jednocześnie wskazała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe zamieszkując mieszkanie o powierzchni [...] m2, nie posiada żadnych przedmiotów wartościowych ani zasobów pieniężnych. Dodatkowo oświadczyła, że obecnie nie osiąga żadnego dochodu. Na mocy zarządzenia z dnia 12 listopada 2012 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie oświadczenia dotyczącego obecnego źródła utrzymania. Jak bowiem wynika z protokołu rozprawy skarżąca wskazała, że pracuje w służbie ochrony, na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczyła natomiast, że nie uzyskuje dochodu. Dodatkowo wezwano skarżącą do złożenia oświadczenia i potwierdzających to oświadczenie dokumentów w zakresie faktycznie ponoszonych wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w piśmie z dnia [...] wskazała, że jej oświadczenie zawarte na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy jest zgodne z prawdą bowiem obecnie nie jest zatrudniona. Wyjaśniła, że praca w służbie ochrony nie ma stałego charakteru. Ciągle oczekuje na propozycje zatrudnienia, lecz na razie pozostaje bez pracy. Dodatkowo skarżąca wyjaśniła, że obecnie mieszka w mieszkaniu byłego męża, który w związku z sytuacją w jakiej znajduje się skarżąca opłaca wydatki związane z mieszkaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. Odnosząc się do wniosku T.Z. należy w pierwszej kolejności przywołać zasady wynikające z art. 246 §1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. Stosownie do ich brzmienia, przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie całkowitym (obejmującym, zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dokonana w kontekście wyżej przywołanej przesłanki przyznania prawa pomocy ocena sytuacji materialnej T.Z. doprowadziła do konkluzji, że spełniła ona wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczenia skarżącej wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, a dodatkowo obecnie jest również pozbawiona źródła dochodu będąc osobą niepełnosprawną, bez prawa do renty. Okoliczności powyższe przesądzają, stwierdzenie, że skarżąca nie jest w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności. Zatem w ocenie Sądu sytuacja materialna strony jest trudna i pozwala przyjąć, że obecnie nie dysponuje środkami umożliwiającymi poczynienie oszczędności pozwalających na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono jak sentencji.