IV SA/Gl 1667/11

WyrokWSA w Gliwicach2012-12-04

Skład orzekający: Tadeusz Michalik, Teresa Kurcyusz – Furmanik, Edyta Żarkiewicz - Kunicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wypłaty dodatku mieszkaniowego z powodu nieopłacania na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny jest obligatoryjne i nie podlega uznaniu administracyjnemu?
Ratio decidendi
Wstrzymanie wypłaty dodatku mieszkaniowego z powodu nieopłacania na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny jest obligatoryjne na mocy art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Przepisy te mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie pozwalają na uznaniowe rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji. W przypadku stwierdzenia zaległości w opłatach, organ jest zobowiązany do wstrzymania wypłaty dodatku.
Stan faktyczny
Skarżący M. P. kwestionował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego od czerwca 2011 roku. Wstrzymanie nastąpiło z powodu nieopłacania przez skarżącego należności za zajmowany lokal mieszkalny od marca 2011 roku. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz Kodeksu postępowania administracyjnego, jednak nie sprecyzował zarzutów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz – Furmanik Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz - Kunicka (spr.) Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., działający z upoważnienia Burmistrza Miasta C. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. wstrzymał od czerwca 2011 roku wypłatę dodatku mieszkaniowego na rzecz skarżącego w kwocie 346,34 zł., przyznanego decyzją nr [...] z dnia [...] roku - do czasu uregulowania czynszu. W uzasadnieniu organ przytoczył art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz podniósł, że z pisma [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia 18 maja 2011 r. wynika, iż od marca 2011 roku skarżący nie uregulował należności z tytułu różnicy pomiędzy wysokością czynszu a kwotą dodatku mieszkaniowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...]r. Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a, art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.) utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że na podstawie art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim, wypłaca się dodatek mieszkaniowy za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Jednocześnie osoba, w stosunku do której, z powodu nieuregulowania należności za zajmowany lokal mieszkalny wygasła decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego, może wystąpić ponownie o jego przyznanie po uregulowaniu zaległości powstałych w okresie obowiązywania tej decyzji (art. 7 ust. 12). Następnie organ odwoławczy wskazał, że według treści pisma zarządy domu z dnia 18 maja 2011 r., skarżący od marca 2011 roku nie opłacał należności za zajmowany lokal mieszkalny. W związku z tym podniósł, że w przedmiotowej sprawie wydanie decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego było uzasadnione. Podkreślił, że decyzja w sprawie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego nie jest wydawana w ramach uznania organu administracji, który mógłby ocenić, czy z uwagi na trudną sytuację strony, dodatek może być dalej wypłacany, pomimo nieopłacania na bieżąco należności za zajmowany lokal. Dodał, że przepisy ustawy uzależniają wypłacanie przyznanego dodatku mieszkaniowego od spełnienia określonych warunków, a niewystąpienie któregokolwiek z nich powoduje, że dodatek może zostać wstrzymany. W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżący wniósł o jej uchylenie i podniósł zarzut naruszenia przez organ art. 7 ustawy o dodatkach mieszkaniowych oraz art. 7, 8, 9, 10, 11, 12, 77 § 1, 80 i 81 Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie sprecyzował treści powyższych zarzutów. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem Sąd – na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi – stwierdził, że przy wydaniu decyzji nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego ani też przepisy postępowania, a wobec tego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia z dnia [...]r., o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego na rzecz skarżącego - do czasu uregulowania przez niego czynszu. Na wstępie podkreślenia zatem wymagało, że zasady i tryb przyznawania, ustalania wysokości, wypłacania oraz wstrzymania wypłaty dodatków mieszkaniowych, reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71 z 2001 r. poz. 734 z późn. zm.). Zgodnie zaś z art. 7 ust. 11 tej ustawy, w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji, o której mowa w zdaniu pierwszym, decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. W wypadku uregulowania należności w terminie określonym w zdaniu drugim, wypłaca się dodatek za okres, w którym wypłata była wstrzymana. Istotna w przedmiotowej sprawie okoliczność, że skarżący od marca 2011 roku nie wpłacał kwot stanowiących różnicę pomiędzy należną opłatą za mieszkanie a dodatkiem mieszkaniowym, została ustalona przez organy obydwu instancji zgodnie z treścią pisma [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia 18 maja 2011r. Na podstawie powyższych ustaleń prawidłowo również organ odwoławczy – podobnie jak i organ I instancji – stwierdził, że w sprawie wystąpiły podstawy wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego na rzecz skarżącego. W konsekwencji powyższego, zasadnie organ odwoławczy podkreślił, że na podstawie art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, prawidłowo organ I instancji wstrzymał wypłatę przedmiotowego dodatku mieszkaniowego. Ponadto zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami ustawy o dodatkach mieszkaniowych, organ odwoławczy stwierdził, że przepisy, określające warunki, od których uzależnione jest wstrzymanie wypłaty dodatku mieszkaniowego mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie pozwalają na uznaniowe rozstrzygnięcie sprawy. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało zatem wydane w wyniku prawidłowego ustalenia istotnych w sprawie okoliczności – na postawie danych zawartych w informacji [...] Spółdzielni Mieszkaniowej z dnia 18 maja 2011 r. oraz w konsekwencji prawidłowego zastosowania przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Wbrew zarzutom skargi, przy wydaniu decyzji nie doszło więc do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, ani też prawa materialnego, w tym przede wszystkim wyżej cytowanych przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Mając zatem na uwadze przytoczone na wstępie przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznać należało, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a wobec tego została oddalona na podstawie art. 151 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło