IV SA/Gl 170/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego w kwestii wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia skargi p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu W dniu [...] (data stempla pocztowego) E. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...][...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego w K. wniosło o jej odrzucenie w związku z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia określonego treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. Nr 153,poz. 1270 ze zm.), który na skutek doręczenia zaskarżonej decyzji w dniu [...], upłynął w dniu [...]. Ponadto zaznaczono, że strona nie wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie zgodnie z art. 87 § 3 powołanej wyżej ustawy. Postanowieniem z dnia 01 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę E. B. na wskazaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wobec stwierdzenia uchybienia terminu do jej wniesienia. Odpis powyższego postanowienia został skarżącej doręczony w dniu [...]. Natomiast pismem z dnia [...] nadanym w tym dniu w Urzędzie Poczty (data stempla pocztowego na kopercie k – 66 akt sądowych) E. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W piśmie tym wskazała, że nie była w stanie wcześniej wnieść skargi, gdyż od grudnia 2009 r. przewlekle choruje, cierpi na długotrwałe okresy gorączki, po których następuje groźne osłabienie organizmu, na dowód czego załącza zaświadczenie lekarskie. Podała, że skargę nadesłała w pierwszym możliwym terminie, gdy jej stan zdrowia umożliwił podjęcie obrony jej interesów prawnych. Zaznaczyła, że jest osobą schorowaną i ma duże trudności w załatwieniu spraw codziennych. Ponadto podniosła, iż o tym, że przekroczyła termin do wniesienia skargi dowiedziała się dopiero z odpowiedzi na skargę. W przeciwnym razie wniosłaby niniejszy wniosek wcześniej. Zaznaczyła, że dotychczas nie otrzymała zwrotu skargi jako wniesionej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpoznając wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86 – 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2002, Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., gdzie zostały określone przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( art. 87 § 4 P.p.s.a.). Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu. Natomiast w myśl postanowień art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżąca wskazała, że nadesłała skargę w pierwszym możliwym terminie, gdy jej stan zdrowia umożliwił podjęcie obrony jej interesów prawnych. Zatem jeżeli terminem tym był dzień wniesienia skargi, tj.[...], to z tym dniem ustała przyczyna uniemożliwiająca jej wniesienie. Jednakowoż z wniosku wynika również, że skarżąca dopiero z odpowiedzi na skargę dowiedziała się o niezachowaniu terminu do wniesienia skargi. Odpis odpowiedzi na skargę został skarżącej doręczony w dniu [...], co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k- 22 akt ). Jeżeli więc o niezachowaniu terminu do wniesienia skargi skarżąca dowiedziała się w dniu [...], to z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Zatem od tego dnia rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który upływał z dniem 31 marca 2010 r. W tej sytuacji wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sporządzony w dniu 16 kwietnia 2010 r. i w tym dniu nadany jest wnioskiem spóźnionym. Natomiast w myśl art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym . Dodać należy, iż w sytuacji spóźnienia wniosku o przywrócenie terminu bez znaczenia dla jego merytorycznego rozpoznania pozostają wskazane we wniosku okoliczności dotyczące przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi . W przedstawionych okolicznościach faktycznych i prawnych, na mocy art. 88 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.