IV SA/Gl 171/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2008r. sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej oddala skargę Prezydent Miasta Z. decyzją dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 79 ust. 1 – 4, art. 106 ust. 1, art. 112 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 653 ze zm.) i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił zwolnienia D. B. z odpłatności za pobyt dziecka M.B. w rodzinie zastępczej i zobowiązał go do wnoszenia częściowej odpłatności od [...] do [...] w wysokości [...] zł miesięcznie, a w okresie od [...] do [...] w wysokości [...] zł miesięcznie. Odwołanie od tej decyzji wniósł D. B., wyrażając swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielił argumentację przedstawioną przez organ pierwszej instancji. W decyzji tej organ odwoławczy zamieścił prawidłowe pouczenie o zasadach i trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Skarżący pismem z dnia [...] wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. odwołanie od decyzji z dnia [...] Nr [...]. W motywach odwołania podniósł, że z dniem [...] został prawomocnym opiekunem małoletniego syna M. B.. W tej sytuacji nie jest w stanie ponosić odpłatności za pobyt M. B. w rodzinie zastępczej, nadto zaznaczył, że złożył pozew w Sądzie w Z. o zniesienie alimentów na synów P. i M. B., gdyż jego była żona w dalszym ciągu pobiera alimenty pomimo podziału dzieci. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pismem z dnia [...] zwróciło się do skarżącego o wyjaśnienie charakteru pisma z dnia [...], czy wskazane pismo jest odwołaniem od decyzji z dnia [...] czy też jest skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. W piśmie zamieszczono warunek, że w przypadku nie udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pismo z dnia [...] pozostawione zostanie bez rozpoznania. Skarżący pismem z dnia [...] udzielił odpowiedzi. W piśmie tym zaznaczył, że jego odwołanie dotyczyło decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...]. W następstwie tego pisma wskazany powyżej organ ponownie zwrócił się do skarżącego z wezwaniem o sprecyzowanie charakteru prawnego pisma z dnia [...]. W nowym piśmie z dnia [...] organ ten zapytał, czy jest ono skargą do sądu administracyjnego, czy też odwołaniem od decyzji z dnia [...]. Jednocześnie zaznaczono, że w przypadku nie udzielenia odpowiedzi organ ten uzna, że pismo skarżącego z dnia [...] jest odwołaniem tak jak zaznaczyła to strona w piśmie z dnia [...]. Na ponowne wezwanie strona nie udzieliła odpowiedzi, w tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wydanym na podstawie art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W motywach rozstrzygnięcia organ ten przedstawił wpierw dotychczasowy przebieg postępowania oraz podejmowane działania, a następnie wskazał, że stosownie do postanowień wyżej wymienionego art. 134 organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie czy odwołanie jest dopuszczalne, ponieważ niedopuszczalność odwołania skutkuje niemożnością merytorycznego jego rozpoznania. Odwołanie jest zwyczajnym środkiem zaskarżenia, który przysługuje od decyzji administracyjnej wydanej przez organ pierwszej instancji, tym samym jest niedopuszczalne odwołanie od decyzji wydanej przez organ drugiej instancji oraz od tych decyzji, organu pierwszej instancji, które z mocy przepisów szczególnych nie podlegają zaskarżeniu w drodze odwołania. W świetle przedstawionych ustaleń oraz analizy stanu faktycznego w sprawie organ odwoławczy stwierdził, że strona wniosła odwołanie od decyzji podjętej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. z dnia [...]. Tym samym strona wniosła niedopuszczalny środek zaskarżenia, a była pouczona o trybie zaskarżenia przedmiotowej decyzji. W świetle powyższego organ ten doszedł do przekonania, że odwołanie jest niedopuszczalne. Skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł D. B.. W skardze tej wystąpił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i uznania jego pisma z dnia [...] za skargę na decyzję wskazanego powyżej organu z dnia [...]. W motywach skargi podniósł, że jego intencją było to, aby decyzja podjęta przez organ odwoławczy była skontrolowana przez instancję nadrzędną. Zaznaczył także, że w swoich pismach opisał na czym polega naruszenie prawa, którego dopuściły się organy administracji, tym samym jego zdaniem pismo z dnia [...] winno być traktowane jako skarga do sądu, jak również nie widzi podstaw do traktowania tego pisma za odwołanie od decyzji organu odwoławczego. Podniósł także, że nie jest dla niego jasna różnica między odwołaniem a skargą i być może z tego powodu powstały niejasności, a nie został pouczony o odmiennym charakterze tych pojęć. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi i przywołało analogiczną argumentację do tej jaką zamieściło w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów skarżącego podniosło, że w pismach kierowanych do strony starało się uzyskać od niej informację o charakterze pisma z dnia [...], ponieważ nie spełniało ono wymagań stawianych pismu procesowemu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała, aby zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Z treści przywołanych przepisów wynika, że nie każde naruszenie prawa daje podstawę Sądowi do uwzględnienia wniesionej skargi, lecz jedynie takie naruszenie przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy, a tym samym naruszenia tego typu przepisów, które nie miałyby wpływu na wynik sprawy nie mogą stanowić podstawy jej uwzględnienia. W rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy stwierdził niedopuszczalność odwołania skarżącego wniesionego od decyzji wydanej przez ten organ z dnia [...]. Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie podzielić stanowisko prezentowane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., że odwołanie jest zwykłym środkiem zaskarżenia wnoszonym do organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Nadto organ ten zaznaczył, że odwołując się do argumentacji a contrario, że odwołanie nie przysługuje od decyzji ostatecznej, a tym samym od decyzji wydanej przez organ odwoławczy. Jednakże należy zauważyć, że w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie zaznaczono, że rozpatrzenie odwołania w sytuacji jego prawnej niedopuszczalności skutkuje nieważnością podjętej decyzji. Przeprowadzone przez powyższy organ rozważania dotyczące niedopuszczalności odwołania, a w szczególności przesłanek podmiotowych i przedmiotowych zasługują na aprobatę. W świetle przeprowadzonej powyższej wykładni przepisów procesowych przyjdzie teraz odnieść się do stanu faktycznego w sprawie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o przysługującej skarżącemu możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W pouczeniu tym w sposób jednoznaczny wskazano Sąd, do którego taką skargę można wnieść, podano termin oraz tryb, w którym należy ją złożyć. Zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wypełniło obowiązek wynikający z postanowień art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli zasady informacji oraz nie dopuściło się naruszenia postanowień art. 107 § 1 tego Kodeksu, gdy idzie o elementy decyzji administracyjnej. W tej sytuacji wskazany powyżej organ odwoławczy zasadnie wzywał skarżącego do sprecyzowania treści swojego pisma z dnia [...]. Zgodzić się należy z tymże organem, że z treści wskazanego pisma nie wynika, jaki jest jego charakter, natomiast bez wątpienia stanowiło ono przejaw niezadowolenia z otrzymanego rozstrzygnięcia. W tej sytuacji wezwanie skarżącego do sprecyzowania charakteru prawnego wskazanego pisma należy uznać, za zasadne i mające umocowanie w przepisach prawa z uwagi na niezbędność uruchomienia prawidłowego trybu postępowania, albowiem obok skargi do sądu administracyjnego powyższe pismo mogło stanowić wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji czy o wznowienie postępowania względnie inną formę weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej. Pismo organu odwoławczego wzywające skarżącego do wyjaśnienia charakteru prawnego przedmiotowego pismo zawierało jednoznaczne ukierunkowanie skarżącego na skargę do sądu administracyjnego, ponieważ organ ten wskazał w sposób precyzyjny jedynie taką możliwość natomiast z ostrożności dodał, czy ma ono inny charakter. Skarżący w odpowiedzi na powyższe wezwanie określił swoje pismo z dnia [...] jako odwołanie od decyzji SKO w K. z dnia [...] i wskazał numer tej decyzji. W tej sytuacji faktycznej zachowanie organu odwoławczego polegające na ponownym zwróceniu się do skarżącego o sprecyzowanie treści jego pisma, należy uznać za zasadne i prawidłowe. Nadto należy zaznaczyć, że organ odwoławczy w sposób precyzyjny sformułował swoje pytanie, jak również w sposób jednoznaczny wskazał, jak będzie interpretował pismo skarżącego z dnia [...] oraz jego odpowiedź z dnia [...] w przypadku nie udzielenia odpowiedzi na to wezwanie. Przyjdzie zauważyć, że skarżący nie udzielił odpowiedzi na wskazane pismo, a tym samym potwierdził, że w dniu [...] wniósł odwołanie od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. W tym miejscu koniecznym jest zaznaczenie, że to skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie organu administracji. Zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. dopełniło wszystkich wymogów, aby ustalić treść żądania skarżącego i w tym zakresie nie można temu organowi postawić w sposób skuteczny zarzutu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Przedstawione powyżej rozważania pozwalają uznać, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w sposób prawidłowy zinterpretowało sytuację faktyczną występującą w sprawie. Skoro skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu odwoławczego, to stosownie do postanowień art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego organ ten zobligowany był z uwagi na niedopuszczalność przedmiotową do wydania postanowienia o niedopuszczalności odwołania. Oznacza to, że i w tym zakresie organ administracji nie dopuścił się naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Podnoszone w skardze przez skarżącego argumenty nie mogły zostać zatem uwzględnione, jednakże pozwalają one na stwierdzenie, że skarżący może wystąpić do organów administracji z wnioskami o weryfikację zapadłego rozstrzygnięcia, a w szczególności podnieść fakt, że jego sytuacja osobista i dochodowa z uwagi na sprawowanie opieki nad małoletnim synem uległa zmianie, jednakże okoliczność ta wykracza poza granice rozpatrywanej sprawy i nie mogła być brana pod uwagę przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.