IV SA/Gl 171/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia, w kwestii wniosku o przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy; W treści skargi na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r., nr [...] "A" Sp. z o.o., reprezentowana przez adwokata J.G. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na swą trudną sytuację finansową. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 1 kwietnia 2014 r. pełnomocnik strony nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdzono, iż zakres zgłoszonego żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu ponownie podkreślono, iż skarżąca Spółka znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji finansowej stanowiącej efekt różnorodnych czynników natury ekonomicznej, w tym niedokończonego procesu prywatyzacji. Wskazano przy tym, że działania jej kierownictwa zmierzające do restrukturyzacji, modernizacji oraz do zapewnienia płynności finansowej napotykają na poważne problemy wynikające z sytuacji istniejącej obecnie na rynku obrabiarek. W dalszej części wniosku oświadczono, że wysokość kapitału zakładowego skarżącego podmiotu wynosi 28.194.804,72 zł, wartość posiadanych przezeń środków trwałych to 2.688.910,26 zł, z kolei ostatni rok obrotowy zakończył się dlań stratą netto w wysokości 3.522.109,07 zł. Równocześnie podano numery jedenastu rachunków bankowych należących do Spółki wskazując, że na jednym z nich znajduje się kwota 1.739,72 zł, jedno wykazuje saldo ujemne (-7.321,91 zł), natomiast na dziewięciu pozostałych nie ma żadnych środków pieniężnych. Podkreślono przy tym, że wszystkie wymienione rachunki bankowe są zajęte przez komorników sądowych. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 246 §2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawa pomocy w zakresie częściowym (mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W tym kontekście uznano, iż brak jest podstaw do uwzględnienia zgłoszonego żądania. Do konkluzji takiej prowadzi bowiem już samo zestawienie wysokości kosztów sądowych, które na obecnym etapie niniejszej sprawy sprowadzają się do wpisu od skargi, w kwocie zaledwie 100 zł, a danymi wynikającymi z deklaracji VAT-7 złożonymi przez skarżącą Spółkę za miesiące: grudzień 2013 r. oraz styczeń i luty 2014 r., które dołączone zostały do akt innej zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 1238/13, gdzie podmiot ten również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy. Trzeba przyznać, że sytuacja finansowa strony skarżącej jest niewątpliwie trudna, o czym świadczy już sam jej wynik finansowy za ubiegły rok (strata w kwocie ponad 3,5 miliona zł). Należy jednak zwrócić uwagę, że wspomniane wyżej deklaracje VAT-7 potwierdzają, iż wykazuje ona aktywność gospodarczą i obraca kwotami rzędu dziesiątek tysięcy (sprzedaż towarów i usług) a nawet setek tysięcy złotych (wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w lutym 2014 r., na kwotę 505.690 zł, nabycie towarów i usług w styczniu i lutym 2014 r., w kwotach odpowiednio 565.179 zł oraz 802.978 zł). Strona uzyskuje zatem co miesiąc przychód jak również dokonuje wydatków, których rozmiar przekracza ponad tysiąckrotnie wartość wymaganego w niniejszej sprawie wpisu sądowego. Zdaniem rozpoznającego wniosek, w takiej sytuacji brak jest podstaw do tego, aby przyjąć, że wnioskująca nie posiadała środków pozwalających na uiszczenie tak skromnej kwoty. Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie przywołanego art. 246 §2 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.