IV SA/Gl 174/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie: WSA Beata Kalaga –Gajewska (spr.) WSA(del.) Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant: st. sekr. sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2006r. sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. nr [...], Zastępca Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta G., po rozpatrzeniu wniosku K. S. z dnia [...] r., umorzył postępowanie wszczęte z urzędu w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku stałego z tytułu opieki nad dzieckiem J. S. od [...] r. Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o art. 104 i art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 149 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity: Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.). Doręczenie jej stronie nastąpiło w dniu [...] r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. W odwołaniu wniesionym w dniu [...] r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w G. strona wyraziła niezadowolenie z tej decyzji i wniosła o dalszą wypłatę zasiłku stałego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez stronę. Podniosło, iż z podpisanego przez stronę potwierdzenia odbioru decyzji pierwszoinstancyjnej wynika, iż jej doręczenie nastąpiło w dniu [...] r. Tym samym odwołanie, które wpłynęło do Ośrodka Pomocy Społecznej w G. wniesione zostało po upływie 14-dniowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności procesowej. Organ odwoławczy dodał, iż strona nie wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie tego terminu. Nadto, termin ten, wynikający z art. 129 §2 Kodeksu postępowania administracyjnego jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przedłużany przez organ administracji publicznej, który jest zobowiązany z urzędu do uwzględnienia faktu jego upływu. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, uchylenia decyzji pierwszoinstancyjnej i przyznania zasiłku stałego od miesiąca [...] r. Powołała się na okoliczność, iż przyczyną niezachowania ustawowego terminu do wniesienia środka odwoławczego była przebyta przez nią grypa, w okresie od dnia [...]do [...] r. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska. Organ odwoławczy powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia ponownie wskazując, iż wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem 14-dniowego terminu określonego w art. 129 § 2 K.p.a., a zatem jego merytoryczne rozpatrzenie stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Nadto, raz jeszcze podkreśliło, że skarżąca nie wystąpiła, zgodnie z art. 58 § 1 K.p.a., z wnioskiem o przywrócenie terminu, w którym uprawdopodobniłaby okoliczność, iż uchybienie to nastąpiło bez jej winy, zaś wniosek o przywrócenie terminu powinien być złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny jego uchybienia. Tymczasem skarżąca wniosek ten złożyła dopiero w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z tej przyczyny nie może on odnieść pożądanego przez nią skutku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organowi odwoławczemu skutecznie zarzucić, iż przy wydaniu zaskarżonego postanowienia naruszył obowiązujące przepisy prawa procesowego. Na wstępie wskazać należy, iż sądy administracyjne zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 powołanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do brzmienia przepisu art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie ustawa p.p.s.a., sądy badają czy zaskarżone akty uchybiają przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na jej wynik. Dodatkowo badają, czy organ orzekający nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością zaskarżonego aktu. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd dokonuje z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną i wnioskami sformułowanymi w skardze. Dlatego rozpoznając skargę na postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia środka odwoławczego Sąd nie jest uprawniony do oceny legalności decyzji lub postanowień wydanych wcześniej w postępowaniu administracyjnym, a kwestie merytoryczne związane z prawidłowością umorzenia skarżącej postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku stałego z tytułu opieki nad dzieckiem J. S. nie miały wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. Sąd administracyjny uprawniony jest zatem jedynie do zbadania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. W tym miejscu należy podnieść, że stosownie do treści art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji wnosi się w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. Pouczenie o tym zostało prawidłowo zawarte w treści decyzji pierwszoinstancyjnej, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. W sprawie poza sporem jest okoliczność, iż wniesienie odwołania od decyzji Zastępcy Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G. nastąpiło w dniu [...] r. tj. po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla jego dokonania. Okoliczności tej nie kwestionuje skarżąca i potwierdza ją zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji pierwszoinstancyjnej znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy. Podkreślić trzeba, iż na podstawie art. 58 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej przywraca termin na prośbę osoby zainteresowanej jeśli uprawdopodobni ona, iż uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Brzmienie przywołanej regulacji nie pozostawia zatem wątpliwości, że istotą wniosku o przywrócenie terminu jest wyrażenie żądania o rozpatrzenie środka odwoławczego pomimo braku zachowania terminu przewidzianego do jego wniesienia. Natomiast warunkiem uwzględnienia takiego wniosku jest wskazanie okoliczności uprawdopodabniających brak winy strony w tej kwestii, a nadto jednoczesne dopełnienie czynności, dla której termin ten był określony (art. 58 § 2 K.p.a). W świetle przedstawionego stanu faktycznego sprawy taka prośba skarżącej nie została sformułowana. Skarżąca nie wskazała w tym względzie żadnych dowodów. Na marginesie rozpoznawanej sprawy zaznaczyć należy, iż organ administracji ma obowiązek przywrócić termin na prośbę osoby zainteresowanej, jeżeli łącznie zachodzą cztery przesłanki, o których mowa w art. 58 K.p.a., a mianowicie: - uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, - wniesienie prośby o przywrócenie terminu, - dochowanie terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, - dopełnienie wraz z prośbą o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Jednocześnie brak jednej z tych przesłanek bezwzględnie uniemożliwia usprawiedliwienie niezachowania terminu do złożenia odwołania, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie. W tym stanie rzeczy skarga nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na cytowane na wstępie uregulowania ustawy p.p.s.a. oraz powołane przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. skargę należało oddalić, co orzeczono w sentencji.