IV SA/Gl 175/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić radcę prawnego dla skarżącego; W dniu 12 lipca 2013 r. A.K. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego. W uzasadnieniu skarżący wskazał na brak wiedzy prawniczej koniecznej do obrony swoich praw, a także powołał się na trudną sytuację materialną. Równocześnie oświadczył, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Pozostaje przy tym we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, która jest właścicielką zajmowanego przez nich mieszkania o powierzchni 42 m2. Miesięczny dochód brutto przypadający na rodzinę wnioskodawcy zadeklarowany został w kwocie 2.516 zł, na którą składa się pobierana przezeń renta, w rozmiarze 1.016 zł oraz wynagrodzenie za pracę małżonki, w wysokości 1.500 zł. Następnie, to jest odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 30 lipca 2013 r.), skarżący nadesłał między innymi kopię decyzji ZUS ustalającej wysokość pobieranej przezeń renty (kwota netto do wypłaty: 1.019,64 zł), wydruk z listy płac potwierdzający wysokość wynagrodzenia jego małżonki za lipiec 2013 r. (kwota netto 1.239,10 zł) oraz dokumenty obrazujące wysokość kosztów związanych z bieżącym utrzymaniem. Wnioskodawca przedłożył nadto pismo procesowe datowane na 14 sierpnia 2013 r., w którym określił, iż kwota samych obciążających go miesięcznych kosztów stałych z tytułu czynszu, opłat za tzw. media, ubezpieczenie itp., wynosi ogółem 1.123,21 zł, a nadto ponosi on wydatki na zakup leków, środków czystości, żywności oraz spłaca zaciągnięty kredyt. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. W pierwszej kolejności należy odnotować, że decyzja stanowiąca przedmiot skargi wydana została w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Tym samym skarżący jest w niniejszej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. W konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów, jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (wyżej wymieniony został już o tym poinformowany przez Sąd odrębnym pismem z dnia 22 lipca 2013 r.). Odnosząc się natomiast do wniosku A.K. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) jest wykazanie przez nią niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie, potwierdzony odpowiednimi dokumentami dochód netto przypadający na jego dwuosobowe gospodarstwo domowe, wynosi 2.258,74 zł, co - zważywszy relatywnie wysokie koszty utrzymania obciążające tę rodzinę - nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na pokrycie kosztów, jakie mogą wiązać się z opłaceniem adwokata z wyboru, bez uszczerbku w koniecznych potrzebach tej rodziny. Mając na względzie powyższe uznano, iż wnioskujący spełnił przesłankę określoną w art. z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.