IV SA/Gl 176/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.) Asesor WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2008 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej postanawia zawiesić postępowanie sądowe Skargę inicjującą postępowanie sadowoadministracyjne w niniejszej sprawie M.K. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta w B. z dnia [...], na mocy której skarżącemu przyznano prawo do zaliczki alimentacyjnej w kwocie po [...] zł miesięcznie na okres zasiłkowy [...]. W treści skargi strona zakwestionowała rozmiar otrzymanego świadczenia wywodząc, iż spełnia wymogi uprawniające do otrzymania zaliczki alimentacyjnej w wysokości podwyższonej, wynikającej z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, gdyż dochód jej rodziny w przeliczeniu na osobę jest mniejszy niż 50% kwoty kryterium dochodowego określonego w art. 7 ust. 2 cytowanej ustawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska i wywodząc, że art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. stanowi o dochodzie rodziny, a nie o dochodzie rodziny w przeliczeniu na osobę. W konsekwencji, warunkiem przyznania prawa do zaliczki alimentacyjnej w podwyższonej wysokości jest, aby 50% kryterium dochodowe, o którym mowa w art. 7 ust. 2 tej ustawy nie zostało przekroczone przez dochód rodziny. Tymczasem dochód rodziny skarżącego przesłanki tej nie spełnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., jedną z podstaw fakultatywnego zawieszenia postępowania przez sąd jest sytuacja, gdy rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przyjdzie zaakcentować, iż powyższa przesłanka warunkująca możliwość zawieszenia postępowania powinna być interpretowana szeroko, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy zawieszenie postępowania stanowi następstwo skierowania, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez rozszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego, bądź skierowania do Trybunału Konstytucyjnego pytania o zgodności danego przepisu z ustawą zasadniczą. Nie budzi wątpliwości, że taki kierunek celowościowej wykładni art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. pomimo, że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym zasadnicze znaczenie ma jednolitość orzecznictwa (por.: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze, Kraków 2005 r., s. 303). Mając na względzie powyższe trzeba zaznaczyć, że w zakresie innej sprawy zawisłej przed tutejszym Sądem, zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Gl 76/06 pojawiły się wątpliwości, co do tego, czy art. 8 ust. 2 ustawy dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej w zakresie, w jakim uzależnia nabycie prawa do zaliczki alimentacyjnej w podwyższonej wysokości od dochodu rodziny zamiast od dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie, jest zgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Omawiane zagadnienie stało się przedmiotem pytania prawnego, które mocą postanowienia z dnia 5 lutego 2007 r. zostało skierowane przez orzekający w tej sprawie skład do Trybunału Konstytucyjnego. W sprawie poddanej kontroli sądowoadministracyjnej zasadniczy zarzut skargi odnosi się właśnie do problematyki związanej z zastosowaniem przywołanego wyżej unormowania. Skarżący zakwestionował bowiem zasadność stanowiska organów, które nie przyznały mu spornego świadczenia w podwyższonej wysokości stwierdzając, iż nie spełnia on przesłanki, o której mowa w art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych . Należy podkreślić, że Sąd w pełni podziela wątpliwości co do zgodności wskazanego przepisu z ustawą zasadniczą i w całej rozciągłości zgadza się z poglądami, które przywołane zostały w przywołanym pytaniu prawnym z dnia 5 lutego 2007 r. Nie byłoby natomiast racjonalne występowanie z identycznym pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego w każdej kolejnej sprawie, w której owe wątpliwości się pojawią. W tym stanie rzeczy jest bezspornym, że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania, które na skutek wskazanego pytania prawnego zostanie przeprowadzone przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zważywszy na powyższe Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowe z urzędu, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.