IV SA/Gl 176/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.C. (C.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy G.C. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W treści wniosku podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, nieruchomości lub przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, a jego jedynym źródłem utrzymania się skarżącego jest świadczenie z MOPS (zasiłek stały) w wysokości [...] zł miesięcznie. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Ze względu na fakt, iż strona z mocy ustawy jest zwolniona od kosztów sądowych (por. art. 239 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a.), ocenie został poddany wyłącznie wniosek w zakresie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W realiach rozpoznawanej sprawy okoliczności powołane przez wnioskodawcę pozwalają stwierdzić, że jego sytuacja materialna uzasadnia opłacenie ze środków publicznych fachowego pełnomocnika, który reprezentowałby stronę przed Sądem. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na wysokość osiąganego przez wnioskodawcę dochodu. Biorąc pod uwagę realia ekonomiczno - gospodarcze jest on niski i w zasadzie pozwala na zaspokojenie elementarnych potrzeb egzystencjalnych. Skarżący nie dysponuje zaś majątkiem, którego zbycie lub obciążenie mogłoby wygenerować dodatkowe środki pozwalające na pokrycie kosztów zastępstwa procesowego. Rozpoznając niniejszy wniosek pod uwagę brano również okoliczności powołane przez stronę w postępowaniu toczącym się przed tut. Sądem pod sygn. akt IV SA/Gl 781/15. Fakt, że strona utrzymuje się z zasiłku stałego znajduje potwierdzenia w aktach administracyjnych (vide uzasadnienie zaskarżonej w tamtej sprawie decyzji). Nadto wskazać trzeba, że skarżący jest osobą zaliczoną do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, co niewątpliwie rzutuje, z jednej strony na jego możliwości zarobkowe, z drugiej natomiast na zakres potrzeb życiowych. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.