IV SA/Gl 177/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.M., P. M., Ł.M. na działanie Prezydenta Miasta P. w przedmiocie dysponowania przez organ lokalem mieszkalnym w sposób zmieniający jego przeznaczenie postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] r. skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na działanie Prezydenta Miasta P. poprzez niewykonanie czynności nakazanych prawem oraz podejmowanie czynności faktycznych, które naruszają prawa osób trzecich poprzez dysponowanie swoją rzeczą, lokalem mieszkalnym położonym przy ul. [...] w P. w budynku mieszkalnym należącym do Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z naruszeniem granic określonym w ustawach i łamanie zasad współżycia społecznego. W związku z powyższym wnieśli o uchylenie zaskarżonej czynności, stwierdzenie nie zgodnego z prawem działania w zakresie przestrzegania ogółu przepisów w postępowaniu administracyjnych oraz stwierdzenie nie zgodnego z prawem wykonywania swojego prawa własności w zakresie powstrzymania się od działań, które by zakłócały korzystanie z lokali sąsiednich ponad przeciętną miarę. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, iż stosowną uchwałą przekazano lokal mieszkalny położony w P. przy ul. [...], wchodzący w skład gminnego zasobu mieszkaniowego do dyspozycji Domu Dziecka celem przeznaczenia go na cele mieszkalne dla wychowanków Domu Dziecka. Zdaniem organu przekazanie przedmiotowego lokalu mieszkalnego nie zmieniło przeznaczenia lokalu, w dalszym ciągu jest on zamieszkiwany i użytkowany zgodnie ze statutem wspólnoty mieszkaniowej oraz ze społeczno gospodarczym przeznaczeniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów o właściwość między jednostkami samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 1 – 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Rozważyć zatem należało czy skarga wniesiona przez skarżących mieści się w którejkolwiek z kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd skargę odrzuca. W ocenie Sądu zaskarżone czynności Prezydenta Miasta w P. zmierzające do przekazania lokalu mieszkalnego położonego w P. przy ul. [...] do dyspozycji Domu Dziecka celem prawidłowego zapewnienia potrzeb życiowych i bytowych wychowanków tej instytucji nie należą do czynności, które mogą być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W przedmiotowej sprawie organ jako właściciel wyżej opisanego lokalu wynajął go innemu podmiotowi, zgodnie z jego przeznaczeniem do zaspokojenia celów mieszkaniowych. Organ wykonując swe władcze uprawnienia dokonał tej czynności w drodze czynności cywilnoprawnej, bez wydawania decyzji administracyjnej, która mogłaby być zaskarżona w drodze administracyjnej. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący zaskarżyli jakąkolwiek istniejącą decyzję administracyjną. Z tych samych względów nie można uznać by czynności Prezydenta Miasta P. miały charakter czynności materialno-technicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Za czynności w sprawach indywidualnych można uznać czynności, które mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji; są podejmowane w sprawach indywidualnych; muszą mieć charakter publicznoprawny oraz dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co oznacza, że musi istnieć ścisły związek między działaniem organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia z przepisów prawa. Nie wynikają z niej bowiem dla skarżącego żadne uprawnienia ani obowiązki z mocy przepisów prawa. Zważyć należy, iż mieszkania należące do gminy są wynajmowane na czas nieokreślony na podstawie zawartych umów najmu, co do których bezwzględne zastosowanie mają przepisy kodeksu cywilnego. W przedmiotowej sprawie wszelkie czynności związane z w/w lokalem mieszkalnym mają charakter cywilnoprawny, a nie jak wywodzą skarżący administracyjny. Wobec powyższego, postępowanie organu w niniejszej sprawie należy uznać za prawidłowe. Organ jako dysponent lokalu mieszkalnego swobodnie decydować o ukształtowaniu stosunku prawnego lokalu, a ewentualne roszczenia z tym związane powinny być dochodzone na drodze cywilnej przed sądem powszechnym. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia