IV SA/Gl 179/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. (M.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: ustanowić adwokata dla skarżącego; W dniu 20 lipca 2010 r. K. M. nadał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Równocześnie wnioskodawca oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z bezrobotną konkubiną oraz, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Miesięczny dochód brutto rodziny skarżącego wykazany został w kwocie [...], na którą składa się pobierana przezeń [...] w rozmiarze [...], świadczenie określone jako "[...]" ([...]) w wysokości [...] oraz [...] w kwocie [...]. Wnioskodawca dodał, że miesięcznie wydatkuje [...] na czynsz, [...] na zakup leków a nadto [...] na remont mieszkania. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się natomiast do wniosku K. M. godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, zaś dochód brutto przypadający na jego dwuosobowe gospodarstwo domowe wynosi nieco ponad [...]. Trudna sytuacja materialna i zdrowotna wnioskodawcy znajduje przy tym potwierdzenie w dokumentach dołączonych do akt administracyjnych niniejszej sprawy, z których wynika między innymi to, że kwota netto pobieranej przezeń [...] (do wypłaty) wynosi zaledwie [...] (patrz: zaświadczenie [...] stanowiące kartę 11 tych akt), a jego konkubina od wielu lat pozostaje bez pracy (vide: formularz aktualizacji wywiadu środowiskowego przeprowadzonej w dniu 26 listopada 2009 r.) Zważywszy powyższe uznano, że skarżący nie jest w stanie poczynić oszczędności wystarczających na pokrycie kosztów związanych z udziałem w sprawie adwokata bez szkody dla swych elementarnych potrzeb bytowych i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy. Tylko na marginesie warto zasygnalizować, że podobna ocena sytuacji materialnej K. M. wyrażona została w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 czerwca 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 180/10, w zakresie której wyżej wymieniony również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy.