IV SA/Gl 180/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rodziny zastępczej w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu Skarżący K.M. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sygn. akt IV SA/Gl 180/10 z dnia 7 maja 2010r. W nadesłanym formularzu o stanie majątkowym skarżący wykazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z bezrobotna konkubina, a sam uzyskuje rentę w wysokości [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje. Po myśli art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a., stronie może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, a także ustanowienie pełnomocnika w osobach adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego czy rzecznika patentowego bez ponoszenia przez stronę kosztów działania w sprawie tej osoby / art. 244§ 1 i 2 p.p.s.a./. W tym celu, jak mówi art. 252 p.p.s.a. konieczne jest złożenie przez stronę wniosku o określonej treści i na stosownym formularzu. Skarżący złożył odpowiadający wymogom wyżej wskazanych przepisów wniosek, precyzując w nim rodzaj prawa pomocy, z jakiego chce skorzystać i wskazując w tym zakresie na ustanowienie adwokata. Jak stanowi przepis art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy następuje w przypadku wykazania przez stronę, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego. Jak wynika z powyższego, kryterium przesądzającym o przyznaniu bądź odmowie prawa pomocy jest stan majątkowy osoby ubiegającej się o przyznanie tego prawa. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi zatem pomoc państwa dla osób, które z uwagi na swoją trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Skarżący wykazał w złożonym formularzu, iż jedynym jego źródłem dochodu jest otrzymywana przez niego renta ZUS. Dochód ten zdaniem Sądu nie jest wystarczający, by ponieść wydatki związane ze zleceniem sporządzenia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie profesjonalnemu pełnomocnikowi i w konsekwencji jest wystarczającym argumentem przemawiającym za zastosowaniem wobec skarżącego dobrodziejstwa prawa pomocy. Mając na uwadze podniesione okoliczności, na podstawie art. 245 § 3 i 246 §3 p.p.s.a.. orzeczono jak w sentencji. .