IV SA/Gl 181/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.R. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia u A.R. choroby zawodowej w przedmiocie wniosku o nadanie klauzuli natychmiastowej wykonalności wyrokowi z dnia 20 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 181/16 p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 20 czerwca 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 181/16 uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. na rzecz skarżącego kwotę 480 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 22 września 2016 r. skarżący wniósł o nadanie klauzuli natychmiastowej wykonalności powyższemu wyrokowi oraz doręczenie orzeczenia wraz z nadaną klauzulą wykonalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – sądy sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, której zakres określony został w art. 3 § 2 P.p.s.a. i stosują środki określone w ustawie, jak również, w myśl art. 4 P.p.s.a. rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Stosowanie do art. 1 P.p.s.a. postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli dokonywanej przez sądy administracyjne normowane jest przepisami powołanej ustawy. Przepisy procedury cywilnej znajdują tym samym zastosowanie w postępowaniu sądowo-administracyjnym jedynie w takim zakresie, w jakim przewidują to regulacje P.p.s.a. W przepisach P.p.s.a. o klauzuli wykonalności jest mowa jedynie w przepisie art. 228, który stanowi, że grzywny orzeczone w postępowaniu przed sądem administracyjnym są także, oprócz kosztów sądowych, dochodami budżetu państwa, a ponadto ustala, że należności te podlegają egzekucji sądowej bez nadawania orzeczeniu klauzuli wykonalności. W zakresie procedury sądowo-administracyjnej nie przewidziano natomiast orzekania w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności wyrokowi wydanemu przez sąd administracyjny. Stosownie do treści art. 169 P.p.s.a. sąd administracyjny stwierdza jedynie prawomocność swoich orzeczeń, przy czym dokonuje tego po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego na wniosek strony lub w związku ze zwrotem akt administracyjnych sprawy organowi administracji publicznej. Wykonanie orzeczenia sądu administracyjnego następuje zatem po stwierdzeniu przez ten sąd prawomocności orzeczenia na podstawie art. 169 P.p.s.a., przy czym na mocy art. 286 § 1 P.p.s.a. odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności sąd przesyła jedynie organowi administracji publicznej. Należy ponadto zwrócić uwagę, że orzeczenia sądów administracyjnych w części dotyczącej przedmiotu zaskarżenia podlegają wykonaniu na zasadach określonych w P.p.s.a. Bezsprzecznie orzeczenie o zwrocie kosztów powoduje powstanie stosunku zobowiązaniowego pomiędzy skarżącymi, a organem, który jest stosunkiem cywilnoprawnym. Roszczenie o zwrot kosztów sądowych podlega zatem egzekucji sądowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 101. – zwane daje k.p.c.). Prawomocny wyrok sądu administracyjnego, w myśl art. 777 § 1 pkt 1 k.p.c. jest tytułem egzekucyjnym, który zgodnie z art. 776 k.p.c., po nadaniu mu klauzuli wykonalności stanowi podstawę egzekucji, co do zwrotu kosztów zasądzonych w sądowo-administracyjnym postępowaniu. Na mocy art. 781 § 2 k.p.c. tytułowi egzekucyjnemu pochodzącemu od sądu administracyjnego nadaje klauzulę wykonalności sąd rejonowy właściwości ogólnej dłużnika (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 8 października 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 575/10, WSA we Wrocławiu z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 189/11 i WSA w Białymstoku z dnia 23 grudnia 2013 r. , sygn. akt I SA/Bk 132/11). W przypadku zasądzenia od organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów sądowych będzie to zatem sąd rejonowy właściwy według siedziby organu. Mając na uwadze powyższe uznać należało, że orzeczenie w przedmiocie nadania wyrokowi klauzuli wykonalności nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego. W konsekwencji tego, do jego kompetencji nie należy też zasądzanie kosztów postępowania klauzulowego i przesłanie stronie odpisu wyroku opatrzonego klauzulą wykonalności. Z tego też powodu wniosek skarżącego, jako niedopuszczalny, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. Przepis art. 64 § 3 P.p.s.a. stanowi, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 1 Sąd odrzuca skargę jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.