IV SA/Gl 184/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Kalaga - Gajewska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.Ł. na pismo Komornika Sądowego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie egzekucji należności alimentacyjnych postanawia: odrzucić skargę W dniu [...] Z.Ł. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na pismo Komornika Sądowego w S. z dnia [...] Nr [...], które zdaniem skarżącego nie zawierało żądanej przez niego informacji o sposobie rozliczenia [...] i przekazania [...] na rzecz [...] i [...]. Natomiast z załączników do skargi wynika, że skarżący na podstawie tytułu wykonawczego Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] sygn. akt [...] zobowiązany jest płacić alimenty w wysokości [...] zł. miesięcznie. W tym miejscu wskazać należy, że w myśl art. 175 Konstytucji RP, sądy administracyjne, podobnie jak Sąd Najwyższy, sądy powszechne i sądy wojskowe, sprawują wymiar sprawiedliwości. Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określono w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Szczegółowe natomiast unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 3 § 2 i § 3 oraz art. 4 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), zwanej dalej w skrócie: ustawą p.p.s.a. Z regulacji tej w szczególności wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym, zabezpieczającym bliżej określone w art. 3 § 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy p.p.s.a., inne akty wymienione w pkt 4 - 7 tego przepisu oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą, w której przedstawił swoje niezadowolenie związane z prowadzeniem przez Komornika Sądowego w S. postępowania egzekucyjnego w sprawie o sygn. akt [...]. Zaznaczyć trzeba, że skarżący domagał się szczegółowego rozliczenia [...] oraz [...] z tytułu nałożonego na niego obowiązku alimentacyjnego. Zdaniem skarżącego uzyskana w zaskarżonym piśmie informacja była niewystarczająca do oceny działania komornika w jego sprawie. Tym samym skarżący nie wskazał przedmiotu skargi jako dotyczącego wymienionych wyżej decyzji i postanowień, jak również nie wskazał, aby skarga dotyczyła któregokolwiek z aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 ustawy p.p.s.a. lub bezczynności, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpatrywania skargi na rozstrzygnięcia podejmowane przez komornika w celu realizacji tytułu wykonawczego, a strony niezadowolone z takich rozstrzygnięć mogą korzystać ze środków zaskarżania przewidzianych w unormowaniach regulujących zasady funkcjonowania sądów powszechnych. Zaistniała sytuacja wyczerpuje zatem znamiona niedopuszczalności skargi określone w art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy p.p.s.a., bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Dlatego działając na podstawie art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.