IV SA/Gl 184/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego w służbach mundurowych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić adwokata dla skarżącego. W odpowiedzi na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi, J. T. złożył do Sądu pismo procesowe datowane na [...], w którym zawarł zażalenie na omawiane zarządzenie a także wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych poparty wywodami o trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej. Rzeczony wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych skierowany został do referendarza sądowego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 28 kwietnia 2008 r. Z uwagi na fakt, iż zgłoszone przez skarżącego żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia [...] wezwano go do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. J. T. złożył wspomniany formularz w dniu [...] precyzując, iż zakres jego żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata. Równocześnie zadeklarował, iż jest osobą [...], gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Nadto podał, że utrzymuje się z [...] w kwocie brutto [...], zaś miesięczna wysokość ponoszonych przezeń kosztów stałych (czynsz, media, bilet miesięczny) to [...]. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku J. T. należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli zgodnie z art. 245 §2 cytowanej regulacji, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego i z przedłożonych w toku postępowania dokumentów źródłowych wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, jest osobą [...], zaś jedynym źródłem dochodu jest dla niego [...] w kwocie netto zaledwie [...] (vide: kopia decyzji [...], stanowiąca kartę nr 34 akt sprawy). W tym stanie rzeczy należało przyjąć, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że uiszczenie jakichkolwiek kosztów związanych z niniejszym postępowaniem sądowym przekracza jego możliwości płatnicze. Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 258 §3 oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy.