IV SA/Gl 184/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego postanawia: ustanowić radcę prawnego dla skarżącego; Wraz ze skargą Z. F. złożył do Sądu dwa pisma procesowe datowane na 17 lutego 2010 r., w których wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego powołując się na okoliczność, iż jest [...] i nie osiąga jakiegokolwiek dochodu. Następnie, to jest w dniu 31 maja 2010 r., skarżący, w odpowiedzi na stosowne wezwanie, nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzował, iż zakres jego żądania obejmuje ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego (trzeba tu odnotować, że wyżej wymieniony jest w niniejszej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, co wynika z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). W uzasadnieniu wnioskodawca powołał się na trudną sytuację materialną wywodząc, iż jest bezrobotnym bez prawa do pobierania zasiłku, ma orzeczoną [...], brak mu pieniędzy na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych a z uwagi na problemy zdrowotne trudno mu uzyskać zatrudnienie. Równocześnie zadeklarował, że gospodaruje samotnie, uzyskuje dochód z tytułu zasiłku okresowego z pomocy społecznej w kwocie [...], posiada dom o powierzchni [...] w stanie nadającym się do remontu oraz grunt rolny o powierzchni [...]. Nie dysponuje natomiast żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami wartościowymi. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei po myśli art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku skarżącego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 omawianej regulacji, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej Z. F. doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, jest osobą [...] (patrz: orzeczenie stanowiące kartę nr 22 akt sprawy) zaś jedynym źródłem utrzymania są dla niego środki otrzymywane w ramach zasiłku okresowego z pomocy społecznej (vide: nadesłana wraz z wnioskiem kopia decyzji o przyznaniu rzeczonego świadczenia). W tym stanie rzeczy nie budzi wątpliwości, iż wnioskujący wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że poniesienie kosztów związanych z udziałem w sprawie radcy prawnego znacznie przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.