IV SA/Gl 187/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii zażalenia skarżącego na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 sierpnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Gl 187/12 p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Pismem z dnia [...] J. H. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Następnie w piśmie z dnia [...] skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika urzędu. Na mocy zarządzenia z dnia 8 maja 2012 r. J. H. został poinformowany, że w sprawie korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpoznany jedynie w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2012 r. Referendarz Sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wobec nienadesłania przez skarżącego urzędowego formularza tego wniosku. Pismem z dnia [...] skarżący złożył sprzeciw od wyżej opisanego zarządzenia domagając się ponownego rozpoznania jego wniosku. Na mocy zarządzenia z dnia 23 lipca 2012 r. skarżący został powtórnie wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie go w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania na urzędowym formularzu PPF pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do wezwania dołączono urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy – druk PPF. Wezwanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 30 lipca 2012 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 28). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków wniosku o przyznanie prawa pomocy dlatego Sąd zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2012 r. pozostawił ten wniosek bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało skarżącemu doręczone – doręczenie zastępcze do rąk dorosłego domownika – matki skarżącego W. H.– w dniu 3 września 2012 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 35). Pismem procesowym nadanym w dniu 11 września 2012 r., skarżący złożył zażalenie na wyżej opisane zarządzenie Sądu zaznaczając, że wielokrotnie opisywał swoją sytuację majątkową, a druk urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy powinien nadesłać mu Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Unormowania dotyczące prawa pomocy udzielanego przez wojewódzkie sądy administracyjne zawarte zostały w art. 243 – 263 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 i 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek ten składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Dodatkowo wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie natomiast z regulacją art. 257 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Niezachowanie określonego w art. 252 P.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym tego wniosku, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a. Zatem na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku służy stronie zażalenie stosownie do regulacji art. 49 § 2 P.p.s.a. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dni od doręczenia postanowienia (zarządzenia) zgodnie z treścią art. 194 § 2 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania zostało skarżącemu doręczone, jak już wyżej wskazano, w dniu 3 września 2012 r. Skarżący złożył zażalenie na to zarządzenie w dniu 11 września 2012 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 49 § 2 i art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 194 § 2 P.p.s.a. oraz art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji