IV SA/Gl 189/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej postanawia: przyznać radcy prawnemu K.M. kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu; W treści wniosku z dnia [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, radca prawny K.M. ustanowiona dla skarżącego w ramach prawa pomocy przyznanego postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 2 czerwca 2015 r. wniosła o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej składając oświadczenie, iż nie zostały one opłacone. Wniosek ten został podtrzymany przez wspomnianego pełnomocnika na rozprawie przeprowadzonej w dniu 15 stycznia 2016 r. Toczące się przed tutejszym Sądem postępowanie w zakresie niniejszej sprawy zostało zakończone wyrokiem z dnia 15 stycznia 2016 r. o oddaleniu skargi. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszym przypadku, kwotę wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, wynoszącą 240 zł przyznano na podstawie § 15 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) podwyższając ją - stosownie do § 2 ust. 3 tego aktu wykonawczego - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 55,20 zł Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. Wydając niniejsze postanowienie uwzględniono nadto treść § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U., poz. 1805). Z przepisu tego wynika bowiem, że chociaż niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.