IV SA/Gl 190/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Małgorzata Walentek, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnego rozstrzygnięcia protestu dotyczącego oceny formalnej wniosku aplikacyjnego 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; 2) przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia [...] Centrum Przedsiębiorczości; 3) zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 8 stycznia 2016 r. A Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej Wnioskodawca, Spółka lub Skarżąca) złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pn.: "Utworzenie centrum profilaktyki, diagnostyki i leczenia schorzeń wieku senioralnego" nr [...] w ramach realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 (nr konkursu [...]). Pismem z dnia [...] r. [...] Centrum Przedsiębiorczości (dalej też [...]CP) poinformowało Spółkę, że złożony wniosek nie przeszedł pozytywnie oceny formalnej z powodu niespełnienia formalnych kryteriów wyboru projektów stanowiących załącznik nr 3 do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 (dalej: SZOOP). [...]CP stwierdziło niespełnienie przez wniosek kryterium formalnego 0/1 nr 5: Wnioskodawca deklaruje realizację projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi wskazując, iż zgodnie z Regulaminem konkursu, podrozdział 2.7, pkt. 111, Wnioskodawca może otrzymać pomoc wyłącznie na inwestycję początkową. [...]CP uznało, że w związku z tym, iż treści wniosku o dofinansowanie nie wynika, że projekt dotyczy utworzenia nowego zakładu, a realizacja projektu nie prowadzi do zwiększenia zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu (uruchomienia drugiej lub kolejnej linii produkcyjnej dla tego samego produktu) Wnioskodawca w pkt. B.13.3 powinien był wybrać odpowiedni rodzaj inwestycji początkowej tj. wskazać, czy projekt dotyczy zasadniczej zmiany procesu produkcji, czy dywersyfikacji istniejącego zakładu oraz uzasadnić swój wybór, podając informacje wymagane instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie oraz warunkujące możliwość udzielenia wsparcia stanowiącego Regionalną Pomoc Inwestycyjną. [...]CP uznało, że skoro Wnioskodawca w pkt. B.13.3 nie zaznaczył stosownego pola wyboru opcji (zaznaczono dwa razy NIE, zamiast co najmniej jeden raz TAK), to jest to równoznaczne z oświadczeniem przez Wnioskodawcę, iż składany przez niego projekt nie spełnia warunków określonych w art. 14 pkt. 7 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dn. 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu oraz że informacje takie nie są możliwe do zidentyfikowania w pozostałych punktach wniosku oraz w załącznikach do wniosku. [...]CP w ramach przedmiotowego kryterium oceniło wniosek negatywnie, bez możliwości jego uzupełnienia/poprawy. W proteście wniesionym do Instytucji Zarządzającej – Zarządu Województwa [...] (dalej też IZ RPO) za pośrednictwem [...]CP, Spółka nie zgodziła się z oceną kryterium formalnego wskazując, iż z treści wniosku wraz z załącznikami wynika spełnienie kryterium nr 5 zgodnie z Regulaminem konkursu, a wniosek spełnia kryterium formalne zgodności z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi. Spółka stwierdziła, że przedłożone w załączeniu do wniosku o dofinansowanie oświadczenie Wnioskodawcy, w których zobowiązał się do stosowania przy realizacji projektu przepisów prawa wspólnotowego i krajowego z uwzględnieniem wszelkich zmian obowiązujących przepisów w tym zamówień publicznych, pomocy publicznej, ochrony środowiska oraz wszelkich wytycznych i instrukcji, jest wystarczające do uznania, że Wnioskodawca spełnia kryterium, bowiem już zadeklarował realizację projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i wspólnotowymi w tym oświadczeniu - bez względu na zaznaczone w pkt. B.13.3 wniosku odpowiedzi. Nadto punkt B.13.3 Regionalna pomoc inwestycyjna nie powinien podlegać ocenie na etapie oceny formalnej. W ocenie Spółki zostało spełnione kryterium deklaracji realizacji projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi - według definicji tego kryterium, a błędne zaznaczenie jednego z punktów we wniosku powinno skutkować wezwaniem do poprawy oczywistego błędu. Spółka stwierdziła, że treść instrukcji do wniosku, opisująca sposób wypełnienia pkt. B.13.3, stanowi niejednoznaczne wyjaśnienie treści punktu, nieprecyzyjnie określa zakres informacyjny niezbędny do podania w tym punkcie oraz nie mówi jakiego kryterium oceny dotyczy. Uchybienie nie zaznaczenia odpowiedzi twierdzącej w pkt. B.13.3 nie jest uchybieniem formalnym nie podlegającym możliwości poprawy. Zdaniem Spółki dwukrotne zaznaczenie odpowiedzi NIE jest oczywistą omyłką Ponadto w różnych częściach wniosku jest wskazane, że planowane przedsięwzięcie dotyczy dywersyfikacji i rozszerzenia działalności. Spółka zauważyła, że błędny wybór odpowiedzi NIE uniemożliwił potwierdzenie spełnienia warunków zawartych w art. 14 pkt. 7 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w stosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. EU L 187/1 z 26.06.2014r.). Pismem z dnia [...] r. [...]CP poinformowało Spółkę, że podtrzymuje negatywny wynik oceny formalnej projektu oraz że przekazało protest do IZ RPO, celem rozpatrzenia. Pismem z dnia [...] r. IZ RPO poinformowała Spółkę, że złożony przez nią protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu nie zgodziła się ze stanowiskiem Spółki, że złożenie oświadczeń w pkt H wniosku o dofinansowanie, jest jednoznaczne ze zgodnością realizowanego projektu z zapisami art.14 pkt 7 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014. IZ RPO stwierdziła, że skoro Wnioskodawca w pkt B.13.3 wskazał, iż projekt nie polega na żadnym typie inwestycji początkowej i nie może wypełnić warunków związanych z inwestycją początkową, to podpisanie oświadczeń w pkt H 21 i 22 potwierdzających, że jednak spełnia przedmiotowe warunki, było z jego strony błędem/nieprawidłowością. Poza tym samo podpisanie oświadczeń, które znajdują się w części końcowej wniosku i stanowią jego integralną niezmienną część nie świadczy, w opinii IZ RPO, o spełnieniu obligatoryjnego warunku wynikającego z art. 14 pkt 7 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014, w sytuacji gdy w ramach przedmiotowego konkursu w zakresie regulaminu określono w pkt. B.13.3 konieczność wpisania konkretnych danych pozwalających sprawdzić czy wnioskodawca spełnia wymogi wynikające z obowiązujących przepisów; podpisanie oświadczeń odnośnie obu typów inwestycji początkowej nie dostarcza informacji, którą inwestycję początkową stanowi projekt. IZ RPO wskazała, że Spółka zaakceptowała regulamin konkursu, a zgodnie z brzmieniem pkt 8 Rozdz. 3 sposób wypełnienia wniosku o dofinansowanie określa zamieszczona w ogłoszeniu o naborze wniosków Instrukcja wypełniania wniosku, co oznacza obowiązkowe wypełnienie pól we wniosku na podstawie jej wytycznych. Podkreśliła, że w części II instrukcji została zawarta uwaga, że w Instrukcji, oprócz opisów wypełniania poszczególnych punktów wniosku o dofinansowanie, są zamieszczone również dodatkowe wskazówki dotyczące oceny merytorycznej, które umieszczone są pod opisami. W ramach złożonego przez Spółkę wniosku o dofinansowanie w pkt B.13.3. Regionalna pomoc inwestycyjna zawarto następujące informacje: na pytanie: Czy projekt polega na zasadniczej zmianie procesu produkcji? Wnioskodawca udzielił odpowiedzi "NIE". Na pytanie: Czy projekt polega na dywersyfikacji zakładu? Wnioskodawca udzielił odpowiedzi "NIE". Zaznaczenie dwóch negatywnych odpowiedzi na pytania spowodowało, że w generatorze wniosków nie otworzyły się pola dotyczące uzasadnienia dla pytań dotyczących kosztów kwalifikowanych. Udzielenie odpowiedzi "NIE" stanowi, w ocenie IZ RPO, deklarację, że przedmiotowy wniosek nie dotyczy zasadniczej zmiany procesu produkcji ani dywersyfikacji istniejącego zakładu, a zatem wniosek nie spełnia obligatoryjnego warunku zawartego w art. 14 ust 7 ww. kwestionowanego kryterium. Nie ma więc możliwości, aby pozytywną ocenę uzyskał projekt niezgodny z art. 14 ust 7 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014, weryfikowany na podstawie pkt B.13.3. wniosku. IZ RPO stwierdziła, że skoro w ramach złożonego wniosku Wnioskodawca podpisał oświadczenie, że zapoznał się z treścią Regulaminu konkursu i akceptuje jego zasady to miał on świadomość, że musi spełniać obligatoryjny warunek konkursu dotyczący kwalifikowalności wydatków. IZ RPO nie zgodziła się ze stanowiskiem, że błędne wypełnienie pola w pkt B. 13.3 stanowi wynik oczywistej omyłki pisarskiej, a Wnioskodawca powinien był zostać wezwany do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki. Odnosząc się do zapisów regulaminu konkursu IZ RPO wskazała, że braki formalne to braki, o których usunięcie po ich wykryciu Wnioskodawca może zostać jednokrotnie wezwany np. brak podpisów lub pieczątek, brak wymaganego załącznika (z zastrzeżeniem pkt. 20 podrozdziału 5.1), nieczytelność kopii dokumentu, brak potwierdzenia za zgodność z oryginałem. W przypadku weryfikacji braku formalnego ocenie nie podlega poprawność wypełnienia danego dokumentu/załącznika, lecz fakt jego złożenia. W ocenie IZ RPO nie było podstawy do wezwania Wnioskodawcy do wyjaśnienia/uzupełnienia kwestii dotyczącej regionalnej pomocy inwestycyjnej, gdyż podanie negatywnych odpowiedzi w pkt B.13.3, wskazywało na brak spełnienia obligatoryjnego wymogu dla otrzymania pomocy i dotyczyło kryterium niepodlegającego uzupełnieniom nr 5, które weryfikuje zgodność z przepisami krajowymi i unijnymi. Spółka oświadczając w pkt H wniosku o dofinansowanie, że akceptuje zapisy Regulaminu konkursu, zaakceptowała tym samym treść oraz zakres kryteriów według których są oceniane wnioski złożone w ramach konkursu, a wobec powyższego zarzuty Spółki we wskazanym zakresie są nieuzasadnione. IZ RPO przypomniała, że na etapie oceny formalnej na podstawie wypełnienia pkt B.13.3 oceniane jest czy projekt spełnia wymogi określone zapisami Regulaminu konkursu. Podkreśliła, że to Wnioskodawca odpowiada za poprawność i jakość wprowadzanych danych do wniosku, a rolą przeprowadzających ocenę formalną nie jest przewidywanie/zgadywanie czy i jakiej inwestycji początkowej projekt ewentualnie mógłby dotyczyć, tylko dokonywanie oceny projektu na podstawie jednoznacznych danych merytorycznych zawartych we wniosku o dofinansowanie oraz dokumentacji konkursowej, z którą Spółka się zapoznała. Spółka oświadczyła, że zapoznała się z treścią Regulaminu konkursu i akceptuje jego zasady. Uwzględnienie wyjaśnień Spółki i wezwanie do usunięcia pomyłki, zdaniem IZ RPO, naruszałoby zasadę równego traktowania wszystkich uczestników konkursu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Spółka zarzuciła przeprowadzenie oceny projektu z naruszeniem przepisów postępowania mającymi istotny wpływ na wynik tej oceny i wniosła o przekazanie wniosku do ponownej oceny formalnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu Skarżąca powtórzyła wszystkie zarzuty sformułowane w proteście; jednocześnie doprecyzowała, iż IZ RPO naruszyła prawo poprzez niewskazanie przy pkt. B.13.3. podstawy prawnej, sposobu wypełnienia tego pola i zakresu w jakim odpowiedzi na pytania będą oceniane. Naruszenie to miało mieć istotny wpływ na wynik oceny, bowiem stanowiło naruszenie zasad systemu prawa oraz zasad prawa i polityki rozwoju, w szczególności zasady jawności (otwartości), zasady przejrzystości i zasady bezstronności. W odpowiedzi na skargę IZ RPO wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczas prezentowane stanowisko i argumentację prawną. Podkreślono, że Skarżąca nie kwestionuje faktu wadliwego wypełnienia wniosku o dofinansowanie i wskazuje, że w polu B 13.3. Regionalna pomoc inwestycyjna udzielił odpowiedzi negatywnych. Strona skarżąca stwierdziła, że to brak wskazania podstawy prawnej jest przyczyną wadliwego wypełnienia pola B.13.3., co stanowi wynik oczywistej omyłki. Nadto nie była świadoma ważności udzielonej odpowiedzi, a sama forma jej udzielenia była trywialna, ze względu na sposób jej udzielenie - poprzez "kliknięcie". IZ RPO zauważyła, że przedmiotem sporu jest ocena prawna, czy popełnione przez Wnioskodawcę błędy formalne podlegają poprawie lub uzupełnieniu, czy też należą do kategorii elementów formalnych niepodlegających uzupełnieniom. Skarżący bowiem twierdzi, że powinien zostać wezwany do poprawienia oczywistej omyłki. Wskazano, że zapewniono wszystkim potencjalnym wykonawcom jednakowy dostęp do informacji i takie same narzędzia informatyczne do składnia wniosków o dofinansowanie, a zatem nie sposób zarzucać IZ RPO naruszenie zasady równości Beneficjentów w dostępie do pomocy publicznej. IZ RPO ponownie stwierdziła, że udzielenie odpowiedzi NIE stanowi oświadczenie, że przedmiotowy projekt nie dotyczy zasadniczej zmiany procesu produkcji ani dywersyfikacji istniejącego zakładu, a zatem wniosek nie spełnia obligatoryjnego warunku zawartego w art. 17 ust. 7 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 i równocześnie stanowi o braku spełnienia warunków ww. kwestionowanego kryterium. Spółka dokonała wyboru w zakresie zaznaczenia pól w ramach pkt. B.13.3., a pomyłka polegająca na udzieleniu negatywnych odpowiedzi w polu pkt. B.13.3. Regionalna pomoc inwestycyjna nie mieści się w zakresie pojęciowym "oczywistej omyłki" lub "braku formalnego", lecz świadczy o niedochowaniu należytej staranności przez Skarżącego, a nie popełnieniu błędów w ocenie projektu. Stwierdzono, że IZ RPO w sposób prawidłowy zastosowała przepisy prawa, w tym zapisy Regulaminu konkursu, i uznała, że Wnioskodawca nie oświadczył, że projekt będzie realizowany zgodnie z przepisami dotyczącymi stosowania pomocy publicznej - a z uwagi na zapisy Regulaminu odpowiedzi na pytania w tym zakresie nie podlegały poprawie. Uwzględnienie przedstawionych w proteście przez Wnioskodawcę wyjaśnień i wezwanie do usunięcia pomyłki, naruszałoby zasadę równego traktowania wszystkich uczestników konkursu. W świetle obowiązującej dla konkursu dokumentacji oraz Regulaminu konkursu wszyscy jego uczestnicy zobowiązani zostali do sporządzenia wniosków o dofinansowanie według tych samych zasad i reguł. Wszyscy wnioskodawcy mają tym samym prawo oczekiwać, że także według tych samych zasad i reguł ich wnioski będą oceniane. Wprowadzenie wyłomu niweczyłoby zasadę równego traktowania, dlatego też instytucja rozpatrująca protest nie mogła go uwzględnić. W odpowiedzi na wezwanie Sądu IZ RPO poinformowała, że kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w działaniu 3.2. "Innowacje w MŚP" nie została wyczerpana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 17 października 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 619/16 stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny (pkt 1), przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa [...] (pkt 2), zasądził od Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 3). Wyjaśniając podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd, z powołaniem art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146, dalej: u.s.p.f. lub ustawa wdrożeniowa) wyraził pogląd, że naruszono zasadę rzetelności dokonanych ocen, ponieważ "ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający ustaloną w formie regulaminu konkursu procedurę, konsekwentnie do tego zasadę równego dostępu do pomocy wywodzącą się z traktatowej zasady równości, a także zasady przejrzystości i rzetelności (...)." Sąd wskazał, że ocena poprawności wniosku skarżącej w zakresie pkt B.13.3., a więc z punktu widzenia zgodności z definicją inwestycji początkowej zawartej w art. 2 pkt 49 lit a rozporządzenia (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w stosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. EU L 187/1 z 26 czerwca 2014 r.), ze względu na sposób skonstruowania wniosku o dofinansowanie w kontrolowanej sprawie nie może zostać dokonywana na etapie oceny formalnej zerojedynkowej bez możliwości weryfikacji wniosku. Wynika to w sposób jednoznaczny z przytoczonej uwagi zawartej w instrukcji wypełniania wniosku, a także z unormowania proceduralnego, o którym mowa w załącznikach nr 1 i 3 Regulaminu konkursu. IZ RPO wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku zaskarżając go w całości i domagając się jego uchylenia w całości i oddalenia skargi ewentualnie uchylenia go i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego. Skarżąca kasacyjnie oświadczyła, że zrzeka się rozprawy na podstawie art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.). Zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 141 ust. 4 p.p.s.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia i wewnętrzną sprzeczność uzasadnienia zaskarżonego wyroku przejawiającą się w sformułowaniu wzajemnie wykluczających się podstaw uwzględnienia skargi, co ma istotny wpływ na wynik sprawy, uniemożliwia bowiem kontrolę instancyjną wyroku i jego wykonanie, 2) art. 141 ust. 4 p.p.s.a. poprzez pominięcie w uzasadnieniu wyroku wskazań co do dalszego postępowania, co ma istotny wpływ na wynik sprawy, uniemożliwia bowiem wykonanie wyroku, 3) art. 61 ust. 8 pkt a) ustawy wdrożeniowej poprzez przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa [...], podczas gdy instytucją właściwą w rozumieniu tegoż przepisu oraz art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej jest instytucja organizująca konkurs (tj. [...] Centrum Przedsiębiorczości), a nie instytucja rozpoznająca protest na negatywną ocenę projektu (tj. Zarząd Województwa [...]), co ma istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem powierza wykonanie wyroku organowi nieposiadającemu kompetencji do przeprowadzenia merytorycznej oceny projektu, tym samym uniemożliwiając jego wykonanie. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 5573/16 uchylił wyrok z dnia 17 października 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania tutejszemu Sądowi, orzekając o kosztach postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu wskazał, że trafny okazał się podniesiony w pkt 3) skargi kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 61 ust. 8 pkt 1) lit. a) ustawy wdrożeniowej przez przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa [...] zamiast przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, [...] Centrum Przedsiębiorczości. NSA dokonując wykładni naruszonego przepisu akcentował okoliczność, iż w sytuacji, gdy sąd stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazuje jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. Zgodnie z tym przepisem, w trybie konkursowym wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję. NSA wskazał, że niezdefiniowanym wprost pojęciem "właściwa instytucja" ustawodawca posłużył się w art. 37 ust. 1, art. 38 ust. 4, art. 39 ust. 1, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 43 ust. 1, art. 46 ust. 1,2, 3 i 4, art. 48 ust. 1, 3, 5 i 6, art. 49 ust. 1, 2, 3, 5, 6, 8, 9 i 10 ustawy wdrożeniowej, tj. w przepisach zawartych w Rozdziale 13 Wybór projektów ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Natomiast według art. 57 tej ustawy, właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest (...). Zgodnie zaś z art. 55 ustawy wdrożeniowej, protest jest rozpatrywany przez instytucję zarządzającą albo pośredniczącą (...). Według art. 2 pkt 9) i pkt 11) tej ustawy, instytucja pośrednicząca to podmiot, któremu została powierzona, w drodze porozumienia albo umowy zawartych z instytucją zarządzającą, realizacja zadań w ramach krajowego lub regionalnego programu operacyjnego. Natomiast instytucja zarządzająca to instytucja, o której mowa w art. 125 rozporządzenia ogólnego lub w art. 23 rozporządzenia EWT. Z kolei, według art. 2 pkt 17) lit. c) ustawy wdrożeniowej, regionalny program operacyjny to program służący realizacji umowy partnerstwa w zakresie polityki spójności w rozumieniu art. 5 pkt 7a lit. a ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, uchwalony przez zarząd województwa i przyjęty przez Komisję Europejską, odzwierciedlający cele zawarte we Wspólnych Ramach Strategicznych stanowiących załącznik I do rozporządzenia ogólnego oraz w umowie partnerstwa, które mają być osiągnięte za pomocą funduszy strukturalnych, będący podstawą realizacji działań w nim określonych, stanowiący program, o którym mowa w art. 96 rozporządzenia ogólnego. NSA podkreślił, że tutejszy Sąd stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, winien był przekazać jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, tj. [...] Centrum Przedsiębiorczości, ponieważ w art. 61 ust. 8 pkt 1) lit. a) ustawy wdrożeniowej mowa jest o właściwej instytucji z art. 39 ust. 1 tej ustawy, czyli tej która organizuje i przeprowadza konkurs oraz przyjmuje wniosek o dofinansowanie projektu, a nie o właściwej instytucji do rozpoznania protestu (art. 55 i art. 57 ustawy wdrożeniowej). Odnosząc się do zarzutów oznaczonych w skardze kasacyjnej numerami 1) i 2), NSA wskazał, że przepisy art. 153 i art. 141 § 4 zdanie drugie p.p.s.a. zakreślają granice postępowania przy ponownym rozpatrzeniu sprawy i dokonał wykładni tych przepisów. W oparciu o ten wywód stwierdził, że częściowo trafny jest podniesiony w pkt 2) skargi kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez zawarcie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazań co dalszego postępowania adresowanych do organu niewłaściwego; natomiast nie jest trafny zarzut podniesiony w pkt 1) skargi kasacyjnej. Wskazał, że uzasadnienie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego zawiera stanowisko co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia, jak również bazuje na prawidłowych ustaleniach faktycznych. Sąd I instancji przedstawił rzeczywisty i prawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy, uzasadnienie zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku spełnia wymogi ustawowe. W tym stanie rzeczy sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Na rozprawie pełnomocnik organu wnosił i wywodził jak w odpowiedzi na skargę; jednocześnie zaznaczając, że kwota przeznaczona na dofinansowanie w ramach przedmiotowego działania nie została wyczerpana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Kognicja tutejszego Sądu wynika w niniejszej sprawie przede wszystkim z faktu jej przekazania do ponownego rozpoznania przez NSA, a także z regulacji zamieszczonej w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 3 § 3 p.p.s.a. W przepisach ustawy wdrożeniowej przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 61 ust. 8 u.p.s.f.). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, w postępowaniu sądowoadministracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 u.p.s.f.). W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy ustrojowej). Do kryterium legalności nawiązał zresztą ustawodawca również w art. 61 ust. 8 pkt 1 u.p.s.f., skoro w przepisie tym nakazał sądom uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub – pośredniczącą). A contrario, jeśli ocenę przeprowadzono zgodnie z prawem, skarga podlega oddaleniu, stosownie do art. 61 ust. 8 pkt 2 u.p.s.f. W okolicznościach sprawy, na tym etapie postępowania istotna jest także regulacja zawarta w art. 153, art. 170 i art. 190 p.p.s.a. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Art. 170 p.p.s.a. stanowi, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Natomiast art. 190 p.p.s.a. stanowi, że sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na względzie przytoczone przepisy prawne Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie działa w warunkach związania. Przechodząc do meritum przypomnieć przyjdzie, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.p.s.f. ustawa ta określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi. Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym (art. 38 ust.1 u.ps.f.). Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największa liczbę punktów ( art. 39 ust.2 u.p.s.f.). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (ar. 53 ust. 1 u.p.s.f.). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą (IZ), którą jest w przypadku regionalnego programu operacyjnego zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2 u.p.s.f) lub pośrednicząca, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55 u.p.s.f.). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1 u.p.s.f.). Kontrola legalności stanowiska IZ RPO zajętego w stosunku do protestu złożonego przez Spółkę w sprawie zainicjowanej skargą musi odbywać się z uwzględnieniem przepisów krajowych, a to przepisów ustawy wdrożeniowej, regulujących zasady prowadzenia polityki rozwoju opartej na środkach finansowych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, służących realizacji unijnej polityki spójności w latach 2014-2020. Musi odbywać się także z uwzględnieniem właściwych przepisów unijnych ponieważ ustawa wdrożeniowa realizuje postanowienia rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w stosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187/1 z 26.czerwca 2014r.) - dalej "rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014" i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320) – dalej – "rozporządzenie ogólne". Stosownie do treści art. 37 ust. 2 u.p.s.f. projekt podlega ocenie w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art.125 ust. 3 lit.a rozporządzenia ogólnego. Wybór projektów w trybie konkursowym następuje na podstawie regulaminu określonego przez właściwą instytucję. W rozpoznawanej sprawie Zarząd Województwa [...] (działając przez skutecznie upoważnione podmioty) przeprowadził konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu, a wnioskodawcy biorący udział w konkursie mieli obowiązek zastosować się do reguł wskazanych w regulaminie, które wyznaczały ramy prawne tego postępowania. Skarga wnoszona w trybie art. 61 ust. 1 u.p.s.f., dla swojej skuteczności wymaga przede wszystkim spełnienia warunków formalnych. Skarga wniesiona być musi w terminie 14 dni od otrzymania protestu, podlega stałej opłacie i wymaga załączenia kompletu dokumentacji obejmującej wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, wniesiony protest i informację o sposobie załatwienia protestu. W przedstawionej Sądowi do kontroli sprawie skarżąca spełniła powyższe wymagania. W wyniku merytorycznej oceny zarzutów skargi Sąd uznał ją również za skuteczną. W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącej złożony został w konkursie, który dotyczył wyboru projektów dla działań o charakterze innowacyjnym, a wnioskodawca mógł otrzymać pomoc wyłącznie na inwestycję początkową. Interpretacja tego terminu nie była w sprawie kwestionowana przy czym IZ RPO wskazała, że Skarżąca w pkt. B.13.3 nie zaznaczyła stosownego pola wyboru opcji (zaznaczono dwa razy NIE, zamiast co najmniej jeden raz TAK), co jest to równoznaczne z oświadczeniem przez Wnioskodawcę, iż składany przez niego projekt nie spełnia warunków określonych w art. 14 pkt. 7 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dn. 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu oraz że informacje takie nie są możliwe do zidentyfikowania w pozostałych punktach wniosku oraz w załącznikach do wniosku. Wniosek w ramach kryterium nr 5 oceniono negatywnie, bez możliwości jego poprawienia, a co za tym idzie nie uwzględniono go już na etapie oceny formalnej, zerojedynkowej, niewymagającej wezwania do uzupełnienia braków z powodu niespełnienia kryterium "Wnioskodawca deklaruje realizację projektu zgodnie z przepisami krajowymi i unijnymi, a więc kryterium nr 5. W ramach tego kryterium, zgodnie z regulaminem konkursu, weryfikowane jest wyłącznie czy wnioskodawca oświadczył, że projekt realizowany będzie zgodnie z przepisami dotyczącymi stosowania pomocy publicznej, przepisami dotyczącymi zamówień oraz innymi przepisami obowiązującymi w danym obszarze tematycznym RPO W[...] Z dokumentacji przedstawionej Sądowi wynika, że Skarżąca złożyła oświadczenie w pkt H wniosku o dofinansowanie, co w jej ocenie jest jednoznaczne ze zgodnością realizowanego projektu z zapisami art. 14 pkt 7 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 651/2014. Fakt złożenia oświadczenia we wskazanym zakresie nie był negowany przez IZ RPO. Z uzasadnienia zawartego w piśmie IZ RPO stanowiącym odpowiedź na protest złożony przez Skarżącą wynika natomiast jednoznacznie, że nieuwzględnienie wniosku nastąpiło nie z powodu braku przedmiotowego oświadczenia Skarżącej, lecz ze względu na wadliwe - zdaniem IZ - wypełnienie pkt B.13.3 wniosku. W stanie faktycznym wynikającym z przedstawionych Sądowi dokumentów ocenić należało przede wszystkim, czy legalne, a zatem zgodne z ustaloną procedurą konkursową i przepisami, które stanowiły upoważnienie do jej ustanowienia, było działanie organu polegające na nieuwzględnienie wniosku Skarżącej ze wskazaniem na niespełnienie konkretnego rodzaju kryterium, przy jednoczesnym uzasadnieniu przyczyn nieuwzględnienia wniosku w sposób całkowicie niespójny ze wskazanym kryterium. Konieczne jest także wyjaśnienie do jakiego rodzaju działania kontrolnego upoważnia IZ RPO regulamin konkursu na etapie oceny formalnej 0/1 niewymagającej wezwania do uzupełniania braków formalnych, w zakresie kryterium nr 5. Należy zauważyć, że w art. 37 ust. 1 u.p.s.f. zawarto zasady ogólne dotyczące wszystkich trybów wyłaniania projektów do dofinansowania. Wymieniona tam zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy do momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego. Zasady te dotyczą także uzasadnienia stanowiska czy to na etapie oceny formalnej czy merytorycznej projektu jak też na etapie oceny słuszności zarzutów protestu. Zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości (art. 8 ab initio Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) – Dz. U. z 2004r. Nr 90 poz. 846/2, po myśli którego we wszystkich swoich działaniach Unia zmierza do zniesienia nierówności). Zasada równego traktowania lub niedyskryminacji wymaga, aby porównywalne sytuacje nie były traktowane w różny sposób i by różne sytuacje nie były traktowane w identyczny sposób, chyba że takie traktowanie jest obiektywnie uzasadnione. Zasada ta sprzeciwia się, aby przyjęte kryteria prowadziły do różnego traktowania obywateli znajdujących się w porównywalnych sytuacjach bez obiektywnego uzasadnienia takiej różnicy (por. wyroki TSUE z dnia 12 września 2006 r. w sprawie C-300/04 Eman i Sevinger, Zb.Orz. str. I-8055, pkt 57 a także z dnia 15 kwietnia 2010r. w sprawie C-485/08 P publ. European Communities Wspólnoty Europejskie, http://eur-lex.europa.eu/ ). Zasada przejrzystości reguł oceny projektów wymieniona w art. 37 ust. 1 u.p.s.f. ma charakter instrumentalny w stosunku do zasady równości, formułując wobec instytucji zarządzającej nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest natomiast z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru (por. Komentarz do art. 37 zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, Jacek Jaśkiewicz, publ. e/LEX). Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego IZ RPO W[...] nie sprostało wymaganiom nałożonym mocą wskazanego powyżej art. 37 ust. 1 u.p.s.f. W załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu ustanowiono w sposób jednoznaczny jakie elementy wniosku podlegają weryfikacji w zakresie kompletności i zgodności z przepisami rozporządzeń unijnych oraz przepisami krajowymi (w tym. m.in. Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014r.) oraz z wytycznymi (w tym m.in. ogłoszeniem o konkursie, Regulaminem konkursu) Ustalone kryteria weryfikacji nie budzą wątpliwości co do ich znaczenia. Negatywna ocena wniosku o dofinansowanie z powołaniem się na konkretne kryterium opisane w załączniku do regulaminu oznacza, że wyłącznie to kryterium nie zostało spełnione. Reguły określające konsekwencje prawne powinny być nie tylko skonstruowane w sposób przejrzysty i precyzyjny ale także w ten sam sposób stosowane. W przeciwnym wypadku wnioskodawca pozbawiony jest możliwości obrony swoich interesów w sposób zakłócając zasadę równego dostępu do pomocy. Sąd uznaje, że granice weryfikacji formalnej wniosku zostały ściśle wyznaczone w regulaminie konkursu i są one dla IZ wiążące. Nieuwzględnienie wniosku na etapie zerojedynkowej formalnej oceny bez możliwości uzupełnienia odbywa się z uwzględnieniem pięciu rodzajów kryteriów (załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu). Są to kryteria dopuszczające – spełnienie wszystkich tych kryteriów jest warunkiem dalszej oceny projektu. Zarówno [...]CP jak i IZ odwołały się do kryterium nr 5 "Wnioskodawca deklaruje realizacje projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi". Wskazały, że to kryterium nie zostało spełnione w sytuacji, gdy Wnioskodawca w punkcie B.13.3 wniosku zaznaczył dwukrotnie opcję "NIE" (odpowiadając na pytanie, czy projekt polega na zasadniczej zmianie procesu produkcji oraz na pytanie czy projekt dotyczy dywersyfikacji zakładu) – co zdaniem organów oznacza oświadczenie, że projekt nie spełnia warunków określonych w art. 14 pkt 7 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/14, w sytuacji gdy pomoc może zostać przyznana wyłącznie na inwestycję początkową. Kryterium nr 5 zostało zdefiniowane w sposób następujący: "Weryfikowane będzie czy Wnioskodawca oświadczył, że projekt realizowany będzie zgodnie z przepisami dotyczącymi stosowania pomocy publicznej, przepisami dotyczącymi zamówień oraz innymi przepisami obowiązującymi w danym obszarze tematycznym RPO W[...]". Sposób sformułowania definicji kryterium literalnie wskazuje na uprawnienie i obowiązek oceny w ramach tego kryterium wyłącznie faktu, czy we wniosku zawarto oświadczenie, że projekt będzie realizowany zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi, a wskazane rodzaje przepisów zostały umieszczone w katalogu otwartym. Niewątpliwie do tego katalogu wchodzą przepisy zastrzegające, że pomoc może zostać przyznana wyłącznie na inwestycję początkową w rozumieniu przepisów unijnych. Kryterium nr 5 nie będzie więc spełnione, jeżeli wniosek będzie zawierał oświadczenie deklarujące niezgodność z przepisami obowiązującymi w którymkolwiek obszarze przepisów wyznaczonych za pomocą definicji kryterium oraz w przypadku braku oświadczenia o zgodności. Analiza wniosku jednoznacznie wskazuje, że w punkcie H podpunkcie 4 Spółka złożyła oświadczenie, że zobowiązuje się do stosowania przy realizacji projektu dofinansowanego ze środków RPO W[...] 2014 – 2020 przepisów prawa wspólnotowego i krajowego z uwzględnieniem dokonywanych wszelkich zmian obowiązujących przepisów w tym przepisów dotyczących między innymi zamówień publicznych, pomocy publicznej oraz ochrony środowiska, a także wszelkich wytycznych i instrukcji. Jeżeli żądane oświadczenie deklarujące między innymi zgodność z przepisami prawa wspólnotowego (co obejmuje również przepisy zastrzegające, że pomoc może zostać przyznana wyłącznie na inwestycję początkową w rozumieniu przepisów unijnych) zostało złożone, a braku deklaracji realizacji projektu zgodnie z innymi obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi, nie podnoszono – to po stronie weryfikujących wniosek nie istniało uprawnienie do dokonania negatywnej oceny z powodu niespełnienia przedmiotowego kryterium formalnego. Jakkolwiek oświadczenie ma charakter ogólny i nie odnosi się odrębnie i szczegółowo do poszczególnych obszarów deklarowanej zgodności jest wystarczające, gdyż ze sposobu sformułowania definicji kryterium nie wynika obowiązek składania oświadczeń co do poszczególnych obszarów przedmiotowych, ani też obowiązek deklarowania konkretnego sposobu realizacji, zapewniającego zgodność. Formuła oświadczenia nie jest też zależna od woli wnioskodawcy. Powyższe nie oznacza braku uprawnień organów do dokonania oceny spójności wniosku, a więc oceny, czy złożone oświadczenie o zgodności realizacji projektu między innymi z przepisami unijnymi dotyczącymi wymogu realizacji inwestycji początkowej, jest spójne z innymi oświadczeniami i deklaracjami zawartymi we wniosku. Analiza dalszych kryteriów formalnych (ale już nie dopuszczających, lecz umożliwiających jednorazowe uzupełnienie lub korektę) wskazuje, że obowiązek dokonania takiej oceny wniosku został przewidziany. Kryterium formalne nr 9 "Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów" w definicji wprost nakazuje weryfikację spójności zapisów wniosku. W świetle tego kryterium ocenić należy spójność wniosku w zakresie z jednej strony deklarowanej zgodności z przepisami unijnymi – z drugiej zaś strony: a) po pierwsze z dwukrotnym zaznaczeniem opcji "NIE" w punkcie B.13.3 wniosku, w ramach odpowiedzi na pytanie, czy projekt polega na zasadniczej zmianie procesu produkcji oraz odpowiedzi na pytanie czy projekt dotyczy dywersyfikacji zakładu, b) po drugie z treścią oświadczeń zawartych w punkcie H podpunkcie 21 i 22 wniosku. Kryterium nr 5 do oceny spójności wniosku nie uprawnia, zarówno w świetle swoich literalnych zapisów definiujących, ale też w świetle zasad interpretacji systemowej wewnętrznej – gdyż nie jest dopuszczalne ocenianie tej samej kwestii w świetle dwu różnych kryteriów i to z ewentualnością odmiennej oceny. Z powodów wyżej szczegółowo opisanych Sąd uznaje, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający ustaloną w formie regulaminu konkursu procedurę oraz zasady przejrzystości i rzetelności, o których mowa w art. 37 ust. 1 u.p.s.f.; w konsekwencji powyższego również zasadę równego dostępu do pomocy wywodzącą się z traktatowej zasady równości. Naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny wniosku Skarżącej. Ponownie rozpatrując protest Skarżącej [...] Centrum Przedsiębiorczości – jako właściwa instytucja w rozumieniu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej - weźmie pod uwagę przedstawioną ocenę prawną i uwzględni wskazania wynikające wprost z rozważań Sądu. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a u.p.s.f. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.