IV SA/Gl 191/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska, Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz - Kunicka, , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. L. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K.: z dnia [...]nr[...], z dnia [...]nr[...], z dnia [...]nr[...], z dnia [...]nr[...], przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Szczepana Praxa, NSA Wiesława Morysa i WSA Andrzeja Matana p o s t a n a w i a: oddalić wniosek Wnioskiem z dnia [...] (k. 484) L. L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wyłączenie od rozpoznania jego skargi na postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. w przedmiocie choroby zawodowej orzekających w tym Sądzie Sędziów: NSA Szczepana Praxa, NSA Wiesława Morysa oraz WSA Andrzeja Matana. Sąd bowiem w wyżej wskazanym składzie oddalił postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2011 r. wniosek skarżącego o wyłączenie Sędziego WSA Stanisława Niteckiego, sędziego WSA Małgorzaty Walentek i sędziego WSA Edyty Żarkiewicz. W uzasadnieniu tego wniosku wskazał, iż Sąd rozpoznawał sprawę w przedmiocie choroby zawodowej, co stanowi naruszenie dobra skarżącego zawartego w art. 45 Konstytucji oraz art. 19 i 18 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaakcentował również, że swoją skargę złożył w przedmiocie sprawy urzędowej Sądu Pracy o sygn. akt [...]. Powołał się również na swój wniosek z dnia [...] znajdujący się w aktach sprawy. W oświadczeniach złożonych w związku z wyżej opisanym wnioskiem skarżącego sędziowie Szczepan Prax, Wiesław Morys oraz Andrzej Matan stwierdzili, iż brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpatrywania sprawy z art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od wyżej wskazanych przyczyn uzasadniających wyłączenie sędziego z urzędu zgodnie z treścią art. 19 P.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy więc od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób przeprowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego przez sędziego rozstrzygnięcia. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego istniejącego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron postępowania, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą może być na przykład stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, zależności służbowej, gospodarczej, czy społecznej, jak również wszelkie okoliczności zaistniałe obiektywnie dające podstawę do powstania wątpliwości, co do bezstronności sędziego. W myśl natomiast art. 20 P.p.s.a. strona zgłasza wniosek o wyłączenie sędziego na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. Wniosek ten winien zawierać powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie przyczyn uzasadniających wyłączenie sędziego. Wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Niedopuszczalne jest natomiast formułowanie zarzutów o charakterze generalnym, co do bezstronności sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Należy także podnieść, że okoliczność mogąca wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, czy też utrata zaufania strony do sędziego. Nie ma przy tym znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego lecz konieczne jest wykazanie poważnych powodów, które obiektywnie uzasadniają utratę zaufania do bezstronności sędziego. Ewentualna wątpliwość musi być poparta konkretnymi faktami bowiem wyłączenie sędziego ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona subiektywnie uznaje za nieodpowiednich. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszego postępowania wskazać należy, iż wniosek skarżącego nie może odnieść skutku. We wniosku tym skarżący nie podał jakiejkolwiek istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanych we wniosku sędziów. Sąd nie dopatrzył się przyczyn wyłączenia, które aby były skuteczne muszą być realnie obiektywne. Skarżący bowiem, jako okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziów wskazuje nieprawidłowe określenie przedmiotu sprawy, zaznaczając, że nie składał do Sądu skargi w przedmiocie choroby zawodowej, a skargę w "przedmiocie sprawy urzędowej Sądu Pracy w T. o sygn. akt [...]". Przy braku innych argumentów dotyczących stronniczości Sędziów trudno więc przyjąć, że występuje uzasadniona wątpliwość, co do ich bezstronności. Wyżej opisana przyczyna wyłączenia podawana przez skarżącego nie może więc stanowić przesłanki wyłączenia sędziego na wniosek strony. Z oświadczeń złożonych przez Sędziów objętych wnioskiem - w trybie art. 22 § 2 cytowanej ustawy - wynika, że nie zachodzą przyczyny uzasadniające ich wyłączenie wynikające z przyczyn wskazanych zarówno w art. 19, jak i w art.18 P.p.s.a. Stwierdzić zatem przyjdzie, że w sprawie nie zachodzą przyczyny wyłączenia sędziego z art. 18, jak i art. 19 P.p.s.a. W związku z powyższym nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie wymienionych w sentencji sędziów od rozpoznania niniejszej sprawy, w konsekwencji czego - wobec bezzasadności wniosku - podlega on oddaleniu na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.