IV SA/Gl 191/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędzia WSA Małgorzata Walentek (spr.), Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz – Kunicka, po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.L. na postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K.: z dnia [...]., Nr [...], z dnia [...]r., Nr [...], z dnia [...]r., Nr [...], z dnia [...]r., Nr [...], w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Bonifacego Bronkowskiego, sędziego WSA Marii Taniewskiej – Banackiej i sędziego WSA Andrzeja Matana postanawia oddalić wniosek 3 Postanowieniem z dnia 7 lutego 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącego L.L. o wyłączenie sędziów tut. Sądu - NSA Szepana Praxa, WSA Elżbiety Kaznowskiej i WSA Rafała Wolnika. W piśmie datowanym na [...]r. L.L. zawarł wniosek o wyłączenie trzech sędziów, którzy brali udział w wydaniu wyżej wymienionego postanowienia, a to sędziego NSA Bonifacego Bronkowskiego, WSA Andrzeja Matana i WSA Marii Taniewskiej – Banackiej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że skład sędziowski działał na jego niekorzyść, nieobiektywnie i niezgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji. Ponadto podniósł, że w rzeczywistości nie składał skargi do Sądu na wymienione w sentencji postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. w przedmiocie choroby zawodowej. W oświadczeniach złożonych w związku z wnioskiem skarżącego sędziowie Bonifacy Bronkowski, Andrzej Matan, Maria Taniewska – Banacka stwierdzili, iż brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpatrywania sprawy z mocy art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów nie może zostać uwzględniony. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki: swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron: w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skarg na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Po myśli § 3 tego przepisu wyłączeniu podlega sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać, co do tej skargi. Niezależnie od wskazanych przyczyn, zgodnie z art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego. Odnosząc się zatem do wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów, podnieść należy, że w świetle przywołanych wyżej przepisów nie mógł on odnieść skutku. Nie może bowiem stanowić przesłanki wyłączenia sędziego od udziału w sprawie samo subiektywne przeświadczenie skarżącego, że dany sędzia jest nieobiektywny i działa na jego szkodę oraz zarzut dotyczący nieprawidłowości w ustaleniu przedmiotu zaskarżenia. Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie. Z oświadczeń złożonych przez sędziów wynika, iż brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpatrywania sprawy z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.) oraz, że nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 p.p.s.a. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy, czy też sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego. W związku z powyższym, że Sąd nie mógł się dopatrzeć w niniejszej sprawie podstawy do wyłączenia wskazanych wyżej sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), jak również z powodu innych okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.), działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2