IV SA/Gl 191/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień dla wdów po kombatantach w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; Wraz ze skargą M.M. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określiła, iż żąda zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniosła, że jest osobą w podeszłym wieku i uskarża się na liczne poważne schorzenia. Równocześnie oświadczyła, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwojgiem pełnoletnich wnuków, którzy są właścicielami zamieszkiwanego przez nią domu o powierzchni 70 m2. Zaznaczyła jednak, że przebywają oni aktualnie poza miejscem zamieszkania, albowiem wnuk – J.W. pracuje na terenie [...], z kolei wnuczka – M.W. studiuje w B. Nadto wnioskująca zadeklarowała, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 Euro. Utrzymuje się przy tym z renty w wysokości 916 zł ponosząc miesięczne koszty: wyżywienia (400 zł), zakupu leków (150 zł), oraz opłat za energię elektryczną (140 zł), telefon (80 zł) i za ogrzewanie (150 zł). Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 11 kwietnia 2012 r.) reprezentujący skarżącą adwokat nadesłał dokumenty źródłowe potwierdzające ponoszone przez nią koszty utrzymania, kopię decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o waloryzacji pobieranej renty, umowę darowizny, na mocy której darowała zamieszkiwaną nieruchomość wnukom (z równoczesnym ustanowieniem na jej rzecz służebności mieszkania) oraz zaświadczenia lekarskie potwierdzające fakt, iż jest przewlekle chora i wymaga stałego leczenia. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku skarżącej należy przywołać zasadę sformułowaną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §3 tej regulacji, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej wnioskodawczyni doprowadziła do konkluzji, że wymóg ten został w sprawie zachowany. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika bowiem, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani majątku i osiąga miesięczny dochód netto (do wypłaty) w wysokości 973,87 zł (vide: nadesłana decyzja o waloryzacji renty). Uwzględniwszy przy tym rozmiar udokumentowanych przez nią kosztów utrzymania (do których należy wszak doliczyć niezbędne wydatki na wyżywienie, zakup środków czystości i ogrzewanie domu) jak również zważywszy fakt, że jest ona osobą w podeszłym wieku (75 lat), uskarżającą się na zły stan zdrowia i wymagającą stałego leczenia, należało przyjąć, iż wykazała w sposób dostatecznie przekonujący, że uiszczenie pełnych kosztów niniejszego postępowania przekracza jej możliwości płatnicze i mogłoby ją narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Z tych względów, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy, postanowiono jak w sentencji.