IV SA/Gl 191/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska (spr.) Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2015 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłacania dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r., Nr [...], Prezydent Miasta K. przyznał M.D. dodatek mieszkaniowy w kwocie 448,81-zł miesięcznie na okres od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia 31 stycznia 2015 r. Kolejną decyzją z dnia [...] r., Nr [...], Prezydent Miasta K., działając na podstawie art. 7 ust. 11 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 966 z późn. zm.), wstrzymał M.D. wypłatę dodatku mieszkaniowego przyznanego wcześniejszą decyzją z dnia [...] r., do czasu uregulowania zaległości w opłatach za mieszkanie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zaznaczył, iż zarządca - Komunalny Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w K. poinformował o tym, iż M.D. nie dopłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal, tj. różnicy pomiędzy opłatą za mieszkanie a częścią przyznanego jej dodatku mieszkaniowego, która na dzień 14 października 2014 r. wynosi 538, 70- zł. W odwołaniu od tego rozstrzygnięcia M.D. domagała się uchylenia niekorzystnej dla niej decyzji. Podniosła, że tytułem spłaty zadłużenia po eksmisji z lokalu zajmowanego bez tytułu prawnego w dniu 17 stycznia 2014 r. dokonała wpłaty kwoty 6 437,41- zł. a w dniu 14 kwietnia 2014 r. kwoty 1 543,81- zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r., Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 K.p.a., utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że art. 7 ust. 11 ustawy o dodatkach mieszkaniowych ma charakter obligatoryjny i nakłada na organ orzekający obowiązek wydania decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego w sytuacji uzyskania informacji, iż osoba uprawniona do dodatku mieszkaniowego posiada zaległości w opłacie należności za zajmowany lokal mieszkalny. Jak wynika z analizy akt sprawy strona nie uregulowała należności czynszowych od sierpnia do września 2014 r. w wysokości 538,70- zł. W tym przypadku, żadne względy słusznościowe ani trudna sytuacja materialna nie mogą być brane pod uwagę, bowiem warunkiem przekazywania dodatku mieszkaniowego na konto zarządcy budynku jest regulowanie na bieżąco należności pozostałych do zapłacenia przez osobę otrzymującą dodatek mieszkaniowy. M.D., w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wraz z załącznikami, domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji z dnia [...] r. Organowi odwoławczemu zarzuciła niewłaściwą ocenę stanu faktycznego sprawy. Jej zdaniem po eksmisji z lokalu przy ul. [...] w K., dokonanej wyrokiem Sądu Rejonowego K. Zachód w K. z dnia [...] r. o sygn. akt [...], zwróciła się do organu o zawarcie umowy najmu lokalu komunalnego, ale nie uzyskała zgody, zatem z uwagi na trudną sytuację materialną nie powinna być obciążana jakimikolwiek konsekwencjami tego stanu rzeczy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna z uwagi na podniesione w niej zarzuty, jak też zarzuty brane pod rozwagę przez Sąd z urzędu. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2014r. poz.1647) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym jak głosi § 2 wspomnianego przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a."), wynika, że w przypadku stwierdzenia bądź to naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, sąd administracyjny uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części. Dodatkowo, gdy ustali istnienie przesłanek z art. 156 K.p.a., wówczas stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Przy czym, z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a., kontrola legalności przeprowadzana jest także z urzędu, gdyż sądy administracyjne nie są związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Materialnoprawną podstawę orzekania w niniejszej sprawie stanowi art. 7 ust. 11 w związku z art. 8 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, zgodnie z którym w wypadku stwierdzenia, że osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy, nie opłaca na bieżąco należności za zajmowany lokal mieszkalny, wypłatę dodatku mieszkaniowego wstrzymuje się, w drodze decyzji administracyjnej, do czasu uregulowania zaległości. Jeżeli uregulowanie zaległości nie nastąpi w ciągu trzech miesięcy od dnia wydania decyzji o wstrzymaniu wypłaty tego świadczenia, pierwotna decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego wygasa. Jednak w wypadku uregulowania należności w terminie trzech miesięcy od dnia wydania decyzji wstrzymującej wypłatę, świadczenie podlega wypłacie również za okres, za który wypłata była wstrzymana. Decyzję o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego organ administracji publicznej (wójt, burmistrz, prezydent) wydaje w warunkach związania administracyjnego, bowiem w przypadku informacji podmiotu wskazanego w art. 8 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, że osoba uprawniona do tego świadczenia nie uiszcza na bieżąco należności za zajmowany przez nią lokal mieszkalny w wysokości obejmującej dwa pełne miesiące, organ administracji jest zobligowany do wydania decyzji o wstrzymaniu wypłaty dodatku mieszkaniowego. Poczynione rozważania pozwalają stwierdzić, że legalność wstrzymania wypłaty przyznanego skarżącej dodatku mieszkaniowego uzależniona była od pozytywnej weryfikacji jedynej przesłanki faktycznej takiego rozstrzygnięcia, a mianowicie od ustalenia, że skarżąca zalega z opłacaniem należności za zajmowany lokal, powstałych w okresie od wydania pozytywnej decyzji z dnia [...] r., przyznającej jej dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 sierpnia 2014 r. do dnia 31 stycznia 2015 r. Zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie, analiza akt administracyjnych wskazuje, że skarżąca nie uregulowała bieżących należności czynszowych od miesiąca sierpnia do września 2014 r. w wysokości 538,70- zł., a więc obejmujących pełne dwa miesiące, które powstały w okresie obowiązywania decyzji z dnia [...] r., uprawniającej do dodatku mieszkaniowego na ten sam okres. Co więcej okoliczność powyższa nie była przez skarżącą kwestionowana zarówno w odwołaniu, jak również w skardze. Z tego powodu, dokonując także z urzędu kontroli legalności zaskarżonej decyzji, jej rozstrzygnięcie należy uznać za prawidłowe. Na marginesie przyjdzie zauważyć, że prawomocnie zakończone postępowanie o eksmisję skarżącej z lokalu przy ul. [...] w K., dokonane wyrokiem Sądu Rejonowego K. Zachód w K. z dnia [...] r., jak również treść załączników dołączonych do skargi, dotyczących zawarcia umowy najmu lokalu komunalnego (k. 4 i 5 akt sądowoadministracyjnych), nie miała wpływu na wydane w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.