IV SA/Gl 197/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Szkoły A w Ż. na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy – egzekucji administracyjnej świadczeń niepieniężnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] r. adwokat Ł.S., jako pełnomocnik Szkoły A. w Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy – egzekucji administracyjnej świadczeń niepieniężnych. Zarządzeniem z dnia [...] r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazane wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu [...] r., co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach sprawy (k. 15). Pismem nadanym w dniu [...] r. pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi oraz innymi właściwymi w sprawie sądami administracyjnymi, które zostało mu udzielone przez Kanclerz Szkoły A w Ż. Zarządzeniem z dnia [...] r. pełnomocnik został ponownie wezwany do wykazania, że osoba udzielająca mu pełnomocnictwa jest uprawniona do jego udzielenia w imieniu strony skarżącej w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie powyższe zostało prawidłowo doręczone w dniu [...] r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 21). Wraz z pismem nadanym w dniu [...] r. pełnomocnik nadesłał następujące dokumenty: akt powołania Kanclerza Szkoły A w Ż. oraz odpis zatwierdzonego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego statutu Uczelni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jeżeli strona w postępowaniu przed sądem jest reprezentowana przez pełnomocnika winien on zgodnie z treścią art. 37 P.p.s.a. przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca. W niniejszej sprawie pełnomocnik został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik nadesłał w przepisanym terminie odpis pełnomocnictwa lecz zostało ono udzielone przez Kanclerza Szkoły A w Ż. dlatego Sąd wezwał pełnomocnika do wykazania, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była uprawniona do reprezentowania strony skarżącej. Stosownie bowiem do regulacji art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym to rektor kieruje działalnością uczelni i reprezentuje ją na zewnątrz, jest przełożonym pracowników, studentów i doktorantów uczelni. Jak wynika z nadesłanych dokumentów, w szczególności z § 17 statutu Uczelni to rektor kieruje działalnością naukowo – dydaktyczną uczelni i reprezentuje ją na zewnątrz. § 19a statutu stanowi natomiast natomiast, że Kanclerz wydaje wiążące społeczność akademicką zarządzenia, polecenia służbowe i inne decyzje we wszystkich sprawach dotyczących Uczelni, a nie zastrzeżonych do kompetencji innych organów uczelni lub założyciela. Stosownie do unormowań zawartych w § 19b do kompetencji Kanclerza należy: 1. podejmowanie decyzji dotyczących mienia i gospodarki Uczelni; 2. sprawowanie nadzoru nad administracją i gospodarką Uczelni. W dalszej kolejności statut wyszczególnia kompetencje Kanclerza. W szczególności w ust. 2 § 19b statutu znalazł się zapis stanowiący, iż Kanclerz uprawniony jest do udzielania pełnomocnictw procesowych. W niniejszej sprawie istotne jest natomiast zbadanie kwestii skutecznego udzielenia pełnomocnictwa procesowego do wniesienia środka prawnego od decyzji administracyjnej w imieniu osoby prawnej jaką jest Uczelnia, a więc kwestia związana z uprawnieniem do udzielenia pełnomocnictwa na podstawie którego Uczelnia może skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, nie natomiast kwestia wydawania decyzji, czy nadzorowania spraw związanych z mieniem i gospodarką Uczelni. W ocenie Sądu organem uprawnionym do reprezentowania Uczelni jest jej Rektor. Zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w jej imieniu. W niniejszej sprawie osobą uprawnioną do udzielenia pełnomocnictwa był jedynie Rektor, kompetencji takich nie posiadał Kanclerz uczelni. W tym miejscu godzi się podnieść, iż jedynie Rektor uczelni na podstawie ustawy o szkolnictwie wyższym (art. 66) został uprawniony do reprezentowania uczelni. Tego rodzaju kompetencje nie mogą zostać przeniesione na inne osoby. Natomiast jedynie osoba uprawniona do reprezentowania danego podmiotu może w jego imieniu udzielać pełnomocnictw procesowych, uprawnienia tego nie można cedować na inne podmioty. Zatem, skoro brak skargi w postaci wykazania uprawnienia do udzielenia pełnomocnictwa nie został w terminie uzupełniony dlatego Sąd w oparciu o regulację art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.