IV SA/Gl 199/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...]r. L. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na "decyzję" Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...] domagając się jej uchylenia w związku z naruszeniem art. 379 pkt 3 i 5 k.p.c. W skardze podniósł, że powyższa sprawa dotyczy decyzji SKO z dnia [...] r. nr [...] o odmowie uchylenia decyzji MOPS w K. z dnia [...]r. nr [...] odmawiającej dofinansowania do zakupu lekarstw. Wniósł jednocześnie o przyznanie mu zasiłku okresowego na zakup lekarstw. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej odrzucenie informując, że powołana przez skarżącego decyzja z dnia [...]r. nr [...] nie została przez Kolegium wydana. Jednocześnie organ wyjaśnił, że w związku z wnioskami L.B. zawartymi w piśmie z dnia [...]r. o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium nr [...] z dnia [...] r. oraz o wyłączenie z tej sprawy członków Kolegium, pismem z dnia [...]r., nr [...] L.B. został poinformowany o podjęciu czynności postępowania administracyjnego i o uprawnieniach strony wynikających z art. 10 k.p.a. Natomiast z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]r., nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...]r. nr [...], na mocy której postanowiono odmówić stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania świadczenia w postaci zasiłku celowego na dofinansowanie do zakupu leków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność. W tym aspekcie chodzi mianowicie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Z kolei art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowi, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3. postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 4. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 6. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 7. inne akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 8. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 9. bezczynność organów w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Zgodnie zaś z § 3 powołanego wyżej art. 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...], które określił jako "decyzja". Tymczasem pismo to nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, nie stanowi bowiem aktu bądź czynności organów administracji publicznej w rozumieniu wyżej przywołanego art. 3 § 2 P.p.s.a. W piśmie tym skarżący został poinformowany o prawach wynikających z art. 10 k.p.a. oraz o możliwości zapoznania się z aktami w sprawie oznaczonej wskazanym wyżej numerem, toczącej się przed Kolegium z wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...] r. nr [...]. Pismo to nie jest zatem decyzją, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071), gdyż nie rozstrzyga merytorycznie indywidualnej sprawy skarżącego, a jedynie informuje go o podjęciu czynności postępowania administracyjnego i o przysługujących mu uprawnieniach w tym postępowaniu. Decyzja administracyjna w sprawie toczącej się pod numerem [...] została wydana przez organ w dniu [...]r, a więc po wniesieniu skargi do Sądu przez L.B. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że zaskarżone pismo z dnia [...]r. nr [...] nie mieści się w kategorii aktów oraz czynności wymienionych w art. 3 § 2 P.p.s.a., stąd Sąd uznał skargę na to pismo za niedopuszczalną, co skutkowało jej odrzuceniem w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji postanowienia