IV SA/Gl 2/07
PostanowienieWSA w Gliwicach2007-03-19
Skład orzekający: Elżbieta Kaznowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej braku ukarania pracowników Domu Pomocy Społecznej, w sytuacji gdy skarżąca nie wykazała wyczerpania toku postępowania w przedmiocie zaskarżenia stanowiska organu administracji?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania sprawy, gdy skarżąca nie wykazała, że wyczerpała tok postępowania w przedmiocie zaskarżenia stanowiska organu administracji, a jej żądanie nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego określonym w art. 3 § 2 PPSA. W takiej sytuacji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
D. J. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się rozpatrzenia sprawy dotyczącej rzekomego sfałszowania dokumentów przez personel Domu Pomocy Społecznej i ukarania winnych. Skarżąca twierdziła, że nie doczekała się ukarania winnych pomimo składania licznych pism. Starosta wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że zarzuty skarżącej są bezpodstawne i nie znalazły potwierdzenia. Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania żądania, a następnie odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na działalnie Starosty [...]. postanawia o d r z u c i ć s k a r g ę
Pismem procesowym z dnia [...]r. D. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach "monit" w sprawie sfałszowanych dokumentów przez personel Domu Pomocy Społecznej w Ż.. Wyjaśniła, że składając liczne pisma i wnioski o ukaranie pracowników tego Domu, nie doczekała się ukarania winnych. Dlatego domaga się szczegółowego rozpatrzenia sprawy oraz wydania decyzji czy postanowienia w tej sprawie przez Starostę.
W odpowiedzi na skargę Starosta [...]. wniósł o oddalenie skargi, stwierdzając, ze zarzuty skarżącej są bezpodstawne. Wyjaśnił, że dokładne zbadanie sprawy nie potwierdziło zarzutów skarżącej. Dodał także, że zajście w Domu Pomocy Społecznej było przedmiotem rozprawy w Sądzie Grodzkim w Ż., gdzie skarżąca została uznana za winną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone powyżej, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynności organów.
Takie wyznaczenie zakresu sądowej kontroli sądu administracyjnego oznacza, że sąd ten nie jest właściwy do rozpatrywania innych spraw i wniosków, nie mieszczących się w powyżej przedstawionym zakresie.
Z przedłożonych w rozpatrywanej sprawie dokumentów trudno jednoznacznie ustalić, jakie jest żądanie D. J.. Wydaje się, że jest to wniosek o ukaranie pracowników Domu Pomocy Społecznej, można również wnosić, że jest to skarga na działanie organów administracji – Domu Pomocy Społecznej i Starosty [...].. Wobec powyższych trudności, pismem z dnia [...]r. wezwano skarżącą do sprecyzowania żądania skargi, szczególnie w przypadku uznania skargi jako skargi na bezczynność organu, wykazania złożenia zażalenia do organu wyższej instancji.
W swoim piśmie skierowanym do Sądu, skarżąca wyjaśniła, że składała liczne pisma w sprawie do Starosty i Rady Powiatu [...]. nie doczekawszy się pozytywnego załatwienia. Nie wykazała jednak, że wyczerpała tok postępowania w przedmiocie zaskarżenia stanowiska Starosty.
W świetle treści skargi strony oraz przedstawionych działań podjętych przez sąd administracyjny skarga podlega odrzuceniu, ponieważ wyczerpane zostały przesłanki jej odrzucenia przewidziane treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) to jest została wniesiona w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego.
Wobec powyższego należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 6 powyższej ustawy orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło