IV SA/Gl 2/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz-Kunicka, , , po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.F. na decyzję – rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie funkcjonariuszy policji p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Komendant Miejski Policji w K., w dniu [...] r. wydał rozkaz personalny nr [...] w przedmiocie przedłużenia okresu zawieszenia w czynnościach służbowych Z.F. Postanowieniem z dnia [...]r., Komendant Wojewódzki Policji w K., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od wymienionego rozkazu personalnego. Pismem z dnia 25 listopada 2011 r. Z.F. – reprezentowany przez pełnomocnika - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...]r. nr [...] oraz na postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od wymienionego rozkazu personalnego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...]r. nr [...], wydany w I instancji, od którego przysługuje środek zaskarżenia w postaci odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. W związku z tym, że skarga została wniesiona od rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, od którego przysługuje środek zaskarżenia, stwierdzić należało, iż w rozpoznawanej sprawie nie został spełniony warunek określony w cytowanym wyżej art. 52 § 1 P.p.s.a. Wobec tego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.