IV SA/Gl 20/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J.(J.) na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu; Postanowieniem z dnia 23 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M.J. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., Nr [...]. W uzasadnieniu tego orzeczenia podniesiono, że wyżej wymieniony nie uzupełnił braków formalnych skargi, a mianowicie nie nadesłał wymaganej ilości jej odpisów w terminie, który wyznaczony został w stosownym wezwaniu. W dniu [...] r. skarżący nadesłał do Sądu pismo procesowe datowane na [...] r., w którym wniósł o "przywrócenie terminu do wniesienia skargi". Motywując swe żądanie zakwestionował wskazaną w przywołanym postanowieniu okoliczność, jakoby wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi miał otrzymać w dniu [...] r. Zaakcentował bowiem, iż sam żadnego wezwania nie odebrał a równocześnie nie mogła tego uczynić jego małżonka, jako że wspomniany dzień przypadał w piątek, a we wszystkie piątki nie ma jej w domu gdyż sprawuje wówczas opiekę nad swym obłożnie chorym ojcem. Wraz z wnioskiem strona nadesłała 3 odpisy swojej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że jakkolwiek skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] r. określił przedmiot swego wniosku jako "przywrócenie terminu do wniesienia skargi", to jednak treść rzeczonego pisma nie pozostawia wątpliwości, że jego intencją było ubieganie się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Warto w tym miejscu dodać, że samo wniesienie skargi nastąpiło z zachowaniem terminu określonego w art. 53 §1 p.p.s.a. Rozpoznając wniosek skarżącego należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 86-87 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w których określone zostały przesłanki warunkujące uwzględnienie zgłoszonego w tej kwestii żądania. W pierwszej kolejności Sąd zbadał, czy zachowany został termin do złożenia niniejszego wniosku. Trzeba bowiem podkreślić, że po myśli art. 87 §1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Analiza okoliczności sprawy prowadzi do konkluzji, że wymóg ten został spełniony. Złożenie rozpoznanego wniosku nastąpiło bowiem w dniu [...] r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym). Równocześnie Sąd przyjął, że przedmiotowy termin rozpoczął bieg w dniu [...] r., to jest w dacie doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi. Skoro bowiem przyczyną spóźnienia w nadesłaniu wymaganych odpisów skargi był - zgodnie z jego oświadczeniem - brak świadomości o wezwaniu go do dokonania omawianej czynności, to należało uznać, że datą początkową biegu terminu do złożenia rozpoznanego wniosku był dzień, w którym strona powzięła wiadomość o tym fakcie. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżący nadesłał trzy odpisy skargi. Zachowany więc został również wymóg określony w art. 87 §4 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy niezbędne było rozważenie, czy zachodzi przesłanka wskazana w art. 86 §1 zd. 1 tej ustawy, a mianowicie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego. Trzeba w tym miejscu zaakcentować, iż kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 sierpnia 1999 r., sygn. akt III SA 7432/98, publ.: LEX nr 39470). Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu jest zatem możliwe tylko wówczas, gdy strona uprawdopodobni, że mimo swej staranności nie mogła jej dokonać w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97, publ.: LEX nr 47891). W tym kontekście nie sposób uznać, aby podnoszona przez skarżącego argumentacja zasługiwała na uwzględnienie. M.J. powołał się bowiem na okoliczność, która miała świadczyć nie tyle o braku jego winy w uchybieniu terminu, ile o tym, że uchybienie to w ogóle nie miało miejsca. W swoich wywodach wyżej wymieniony ograniczył się bowiem do zakwestionowania faktu doręczenia mu wezwania o uzupełnienie braków formalnych skargi. Tymczasem zarzut ten jest chybiony albowiem z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta nr 9) wynika jednoznacznie, iż wspomniane wezwanie z dnia [...] r. zostało odebrane przez jego małżonkę – B.J. (dorosły domownik) w dniu [...] r., która potwierdziła odbiór przesyłki własnoręcznym wyraźnym i czytelnym podpisem. Doręczenie to nastąpiło zatem zgodnie z obowiązującym prawem, w trybie art. 72 p.p.s.a. Skarżący nie poparł przy tym swoich wywodów np. stosownymi dokumentami, oświadczeniami odpowiednich osób bądź innym przeciwdowodem mogącym przeczyć okoliczności stwierdzonej w zwrotnym potwierdzeniu odbioru poczty. Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji działając na podstawie art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.