IV SA/Gl 212/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. I.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Skarga ta wniesiona została przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, zaś strona opatrzyła ją bezpiecznym podpisem elektronicznym. Pismem z dnia 25 marca 2016 r., wystosowanym na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 15 marca 2016 r., skarżącą wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie. Wyjaśniono przy tym, że usunięcie wspomnianego braku może nastąpić poprzez nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem lub przez podpisanie skargi w siedzibie tutejszego Sądu. Na wykonanie wezwania stronie wyznaczono termin 7 dni, pouczając ją o rygorze odrzucenia skargi. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej w dniu [...], w związku z czym wyznaczony termin upłynął z dniem [...]. Do dnia dzisiejszego skarżąca nie podpisała skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeden z takich wymogów określony został w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., który stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem sytuacji wymienionych w art. 46 § 4 p.p.s.a., które w niniejszej sprawie nie mają miejsca. Skuteczne posługiwanie się w postępowaniu sądowoadministracyjnym bezpiecznym podpisem elektronicznym nie jest natomiast dopuszczalne, albowiem w obowiązującym prawie brak jest przepisu, który by taką możliwość przewidywał. Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. Przywołany przepis odsyła do ustaw szczególnych, które dopuszczają możliwość posługiwania się podpisem elektronicznym w określonych sytuacjach, bowiem w polskim systemie prawa nie ma żadnego uregulowania, które generalnie zrównywałoby podpis elektroniczny z podpisem własnoręcznym. Jakkolwiek przy tym istnieją normy dopuszczające wyrażanie woli w postaci elektronicznej w stosunkach cywilnoprawnych (art. 60 oraz art. 78 § 2 Kodeksu cywilnego) jak również w postępowaniu administracyjnym (art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 Kodeksu postępowania administracyjnego), to jednak nie ma analogicznej regulacji, która odnosiłaby się do postępowania przed sądem administracyjnym (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 2 marca 2016 r. sygn. akt IV SAB/Gl 10/15, dostępne w bazie orzeczeń CBOIS). W rezultacie, dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W świetle powyższego stwierdzić należy, że w aktualnie obowiązującym stanie prawym nie przewiduje możliwości skutecznego wnoszenia skargi opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym, wobec czego, I.K. obowiązana była w wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie własnoręcznie podpisać swoją skargę (ewentualnie nadesłać dodatkowy egzemplarz skargi opatrzony własnoręcznym podpisem), aby skarga ta mogła otrzymać dalszy bieg. Skoro zatem skarżąca nie wykonała wezwania z dnia 25 marca 2016 r. w wyznaczonym terminie, należało orzec jak w sentencji działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.