IV SA/Gl 212/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2017 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. W dniu 13 marca 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ ogłosił, że jest prowadzone w trybie konkursu ofert, postępowanie poprzedzające zawarcie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2019 r. w formie świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze, w zakresie świadczenia w pielęgniarskiej opiece długoterminowej domowej na terenie Miasta J. W ogłoszeniu tym podano, że wartość zamówienia nie może być większą niż 901 420 zł, a oferty należało złożyć w terminie do 31 marca 2014 r. Ponadto wskazano w nim na obowiązujące przepisy dotyczące wymogów, jakie muszą być spełnione przez podmioty składające oferty. We wskazanym postępowaniu złożono 7 ofert na 7 miejsc realizacji świadczeń. W części jawnej Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert. W trakcie postępowania konkursowego Komisja wezwała 5 oferentów do uzupełnienia braków formalnych oraz zgodnie z obowiązującą "Procedurą konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy o świadczeniach," przeprowadziła kontrolę jednego oferenta, w wyniku której Komisja Konkursowa stwierdziła zgodność pomiędzy stanem faktycznym a stanem przedstawionym w ofercie świadczeniodawcy. W częściach: jawnej oraz niejawnej nie została odrzucona żadna oferta. W części niejawnej postępowania na podstawie art. 148 ustawy o świadczeniach oraz zarządzenia nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, Komisja Konkursowa dokonała oceny ofert, w wyniku której oferta A Sp. z o.o. w J. nie została wybrana. Komisja Konkursowa ogłosiła rozstrzygnięcie postępowania, dokonując wyboru 4 ofert. Skarżąca Spółka nie zgodziła się ze wskazanym rozstrzygnięciem i złożyła odwołanie podnosząc w nim zarzuty m.in., że: wybrano jedynie oferentów, którzy w latach ubiegłych świadczyli już niniejsze usługi zamykając możliwość otwarcia działalności dla nowych podmiotów; ilość podmiotów na rynku jest niedostateczna, o czym świadczy duże zapotrzebowanie na usługi i zebranie przez Spółkę 30 osób chętnych do objęcia opieką, w tym 18 skierowań/kart; pięcioletni okres obowiązywania umów blokuje pacjentom i nowym Zakładom korzystanie ze środków publicznych przez wskazany okres, wydłużając kolejki oczekujących. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K., działając jako organ pierwszej instancji, oddalił odwołanie Spółki. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że wybrano takie oferty, które były zgodne z zapisami zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z [...] r. Podkreślił również, że treść aktów prawnych, w tym przedmiotowego zarządzenia, jest jednakowo obowiązująca zarówno przedstawicieli Komisji Konkursowej, jak i oferentów przystępujących do postępowania konkursowego. Wskazał również, że Komisja nie ma wpływu na treść obowiązujących w postępowaniu konkursowym aktów prawnych, a także nie posiada uprawnień do dokonywania oceny złożonych ofert według jednego z kryterium, na przykład kryterium ciągłości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej. Organ wyjaśnił, że ocena ofert dokonywana była przy pomocy systemu komputerowego wspomagającego postępowanie, w oparciu o kryteria określone w omawianym zarządzeniu Prezesa NFZ. Podkreślił także, że skarżąca Spółka złożyła w ofercie oświadczenie, że zapoznała się z przepisami zarządzenia oraz warunkami zawierania umów i nie zgłaszała co do nich zastrzeżeń oraz przyjęła je do stosowania. Odnosząc się do kolejnego zarzutu organ stwierdził, że wartość zamówienia została określona na kwotę nie większą niż 901.420 zł, a Komisja Konkursowa była związana planem postępowania, który określał planowaną do zakupu wartość świadczeń na danym obszarze. W dalszej części Dyrektor odniósł się do zarzutu o blokowaniu pacjentom i nowym zakładom korzystania ze środków publicznych w związku z umowami pięcioletnimi wyjaśniając, że zgodnie z art. 156 ustawy o świadczeniach dopuszcza się umowy na czas dłuższy niż 3 lata po uzyskaniu zgody Prezesa Funduszu. Ponadto Dyrektor poinformował, że kontrola miejsca realizacji świadczeń przez Spółkę, przeprowadzona 28 kwietnia 2014 r. nie stanowi kryterium oceny, dlatego też nie było możliwości uzyskania punktów w wyniku przeprowadzonej kontroli. Ponadto organ ten wyjaśnił również, że zasady według których prowadzone było postępowanie określone są wprost w ustawie oraz aktach wykonawczych i Zarządzeniach Prezesa NFZ. Komisja Konkursowa w ramach postępowania konkursowego stosowała te same zasady i przepisy prawa wobec wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu. Ponadto zaznaczył, że wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej udostępnione były na tablicach ogłoszeń w siedzibie Oddziału oraz na stronach internetowych Oddziału. Taki sposób udostępnienia materiałów umożliwiał zapoznanie się z nimi przez wszystkich Oferentów. W związku z tym organ uznał, że postępowanie Komisji Konkursowej w żaden sposób nie naruszało zasady równości stron i było prowadzone z poszanowaniem zasady uczciwej konkurencji. Od przedmiotowej decyzji Spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uzasadniając wniosek stwierdziła, że 17 czerwca 2014 r. po godzinach urzędowania zostało jej dostarczone pismo informujące o prawie wglądu do dokumentów i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań. Następnego dnia telefonicznie na podany w korespondencji adres został wysłany fax, w którym Spółka oświadczyła, że chce skorzystać z przysługującego jej prawa wglądu. We wskazanym wniosku Spółka wskazała również, że pracownik [...] OW NFZ pani Z. 16 czerwca potwierdziła stanowisko wnioskodawcy wyrażone w przesłanym piśmie. Odpowiedź na zgłoszony wniosek była pozytywna. Dodatkowo 18 czerwca 2014 r. skarżąca Spółka została zaproszona na dzień 23 czerwca 2014 r. do siedziby [...] OW NFZ celem zapoznania się z materiałami. W tym samym dniu na stronie Funduszu ukazała się decyzja oddalająca odwołanie skarżącej Spółki, w którym stwierdzono, że nie skorzystała ona z uprawnienia wynikającego z art. 10 k.p.a. Decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. utrzymał w mocy własną decyzję z [...] r. nr [...]. W jej uzasadnieniu Dyrektor wyjaśnił, że co do zasady zawieranie przez Fundusz umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu albo rokowań oraz przytoczył zasady działania komisji konkursowej i opisał przebieg części jawnej i części niejawnej konkursu. Wskazał także, że przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniobiorców określa Prezes Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 i że w myśl art. 147 kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniobiorców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Wyjaśnił również, że porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń, opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją, cenę i liczbę oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulację kosztów. Zaznaczył, że wyłonienie świadczeniodawcy w postępowaniu konkursowym ma przede wszystkim na celu realizację zadania ustawowego, tj. zapewnienie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na danym obszarze, a w toku postępowania Fundusz zobowiązany jest zapewnić równe traktowanie świadczeniodawców, z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji. Organ administracji publicznej wskazał, że postępowanie mające na celu wyłonienie świadczeniodawców do realizacji opieki zdrowotnej ma charakter cywilnoprawny, powołując się przy tym na orzecznictwo sądów administracyjnych, zgodnie z którym wszystkie etapy postępowania poprzedzającego zawarcie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, prowadzonego w ramach NFZ, wzorowane są na zasadach prawa cywilnego i nie podlegają przepisom postępowania administracyjnego. W dalszej części uzasadnienia wyjaśnił, że ustawodawca wyraźnie odwołuje się do typowych pojęć prawa cywilnego, takich jak: oferta, konkurs ofert, rokowania, a rozstrzygnięcie tego postępowania przez komisję nie jest niczym innym jak wyborem najkorzystniejszej oferty przez zamawiającego, a w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej kodeks cywilny będzie miał zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie. Następnie organ ten wskazał, że jego obowiązkiem w ramach procedury uruchamianej wskutek wniesienia odwołania, a także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Organ wyjaśnił, że w ramach postępowania administracyjnego nie prowadzi ponownie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznaje sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności, nie powiela zatem czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji konkursowej, a jedynie bada, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania, i czy w skutek tego doszło do uszczerbku w interesie prawnym odwołującego. Ponadto Dyrektor wyjaśnił, że Spółka posiadała legitymację procesową do uczestniczenia w postępowaniu wszczętym na skutek jej wniosku. Stwierdził również, że stronami tego postępowania są świadczeniodawcy, którzy zostali wybrani do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej w tym postępowaniu. Dalej opisał stan faktyczny przebiegu konkursu ofert m.in. wskazał, że złożono 7 ofert na 7 miejsc realizacji świadczeń. Oferty te zostały poddane jednakowej kontroli w części jawnej postępowania pod kątem spełnienia wymogów formalno-prawnych, jak również spełnienia pozostałych warunków wymaganych od świadczeniobiorców. Zwrócił też uwagę, że w trakcie postępowania konkursowego Komisja wezwała 5 oferentów do uzupełnienia braków formalnych oraz zgodnie z obowiązującą "Procedurą konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych" przeprowadziła kontrolę u jednego z oferentów który dotychczas nie miał zawartej umowy z NFZ w niniejszym zakresie. Podczas tej kontroli przedstawiciele Komisji Konkursowej dokonali porównania danych zawartych w ofercie, dotyczących miejsca wykonywania świadczeń i zasobów sprzętowych, ze stanem faktycznym. W wyniku tej kontroli Komisja Konkursowa stwierdziła zgodność pomiędzy stanem faktycznym a stanem przedstawionym w ofercie świadczeniodawcy. Po przeprowadzeniu części jawnej postępowania wszystkie oferty, jako spełniające wymagane warunki niezbędne dla realizacji tego świadczenia, zostały zakwalifikowane do części niejawnej postępowania. Następnie organ administracji publicznej podkreślił, że fakt spełnienia wymaganych warunków i zakwalifikowanie oferty do części niejawnej postępowania oznacza jedynie, że oferta nie podlega odrzuceniu, natomiast nie skutkuje wybraniem oferty celem zawarcia umowy, a jedynie pozwala na dokonanie oceny ofert. Wskazał również, że szczegółowe parametry kryteriów oceny, wagę poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej oraz sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny w niniejszym postępowaniu określone zostały w zarządzeniu Prezesa NFZ, a kryteria oraz zasady oceny mają charakter obiektywny, są znane wszystkim oferentom w chwili wszczęcia postępowania konkursowego, nie ulegają zmianie, aż do zakończenia postępowania. Wypowiadający się w sprawie organ podkreślił, że działania komisji nie mają prowadzić do zawarcia umów z wszystkimi oferentami, ale do wyboru najkorzystniejszej oferty. W rozpoznawanej sprawie Komisja Konkursowa dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym do wyczerpania wartości zamówienia określonej w ogłoszeniu o postępowaniu konkursowym. Wypowiadający się organ administracji zaznaczył, że ocena ta odbywała się w sposób jednolity i częściowo zautomatyzowany poprzez "zaczytanie ofert" wraz z odpowiedziami ankietowymi do informatycznego systemu NFZ. W oparciu o algorytm zawarty w Zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z [...] r. system przydzielił odpowiednią liczbę punktów, liczba ta stanowiła o wyjściowej pozycji oferty w rankingu otwarcia. Ustalona na tym etapie postępowania liczba punktów mogła ulec zmianie w toku szczegółowej oceny ofert, kontroli i negocjacji z oferentami. Dyrektor [...] OW NFZ wyjaśnił, że w części niejawnej konkursu ofert Komisja Konkursowa przeprowadziła z oferentami negocjacje. Po nich nastąpiło automatyczne wygenerowanie przez system informatyczny rankingu końcowego, w którym oferty zostały uszeregowane zgodnie z punktacją malejącą. Bazę danych systemu tworzyły przesłane w formie elektronicznej zapytania ofertowe przekazane przez oferentów, ankiety i wyniki przeprowadzonych negocjacji, a wybór oferentów następował według kolejności wynikającej z rankingu końcowego. Ostatecznie ocena oferty była generowana przez system informatyczny wspomagający pracę Komisji Konkursowej, co gwarantowało zachowanie obiektywizmu w stosunku do wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu. W dalszej części uzasadnienia Dyrektor ustosunkował się do zarzutu spółki dotyczącego niezapewnienia jej możliwości brania czynnego udziału w postępowaniu. Wskazał, że Spółka została poinformowana o tym prawie pismem z 12 czerwca 2014 r. W dniu 23 czerwca 2014 r. Spółce została udostępniona całość akt postępowania, co oznacza, zdaniem Dyrektora, że zarzut ten jest chybiony. Wyjaśnił dodatkowo, że do Spółki oraz do pozostałych stron postępowania zostały skierowane pisma informujące o wpłynięciu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z informacją o przysługującym stronom prawie wglądu do dokumentów i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań. W dniu 7 lipca 2014 r. z uprawnienia tego skorzystała skarżąca Spółka. W końcowej części uzasadnienia odnosząc się do kwestii wyboru oferenta nieposiadającego ISO organ administracji publicznej stwierdził, że posiadanie tego certyfikatu było wyłącznie kryterium dodatkowo rankingującym, a nie wymogiem bezwzględnym. W podsumowaniu organ odwoławczy stwierdził m.in., że Spółka nie wykazała aby w postępowaniu konkursowym zostały naruszone zasady postępowania. Tymczasem obowiązkiem organu w ramach procedury uruchamianej wskutek środków odwoławczych jest wyłącznie weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Posiadanie interesu prawnego związane jest z oceną, czy naruszenie określonych zasad postępowania powoduje to, że świadczeniodawca pozbawiony jest możliwości zawarcia umowy. Zdaniem organu wszyscy świadczeniodawcy mieli stworzone jednakowe szanse przez równe ich traktowanie, zagwarantowanie uczciwej konkurencji, jawności, niezmienności kryteriów oceny ofert i wymagań w toku postępowania. Ocena ofert została dokonana według jednolitych dla wszystkich zasad określonych w przepisach prawa, a skarżąca Spółka otrzymała pełną i przejrzystą informację co do sposobu wyłaniania świadczeniodawców, poznała szczegółową punktację, z podziałem na konkretne składowe oceny oferty. W konsekwencji organ odwoławczy podkreślił, że oferta Spółki nie została wybrana do zawarcia umowy ze [...] OW NFZ ze względu na zdobytą pozycję w rankingu końcowym, a jej niewybranie nie było kwestią uznaniową Komisji Konkursowej. Pismem z dnia 20 sierpnia 2014 r. A sp. z o.o. w J. reprezentowany przez radcę prawnego R. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] r. W skardze tej zarzucono naruszenie art. 7 w związku z art. 77, a także art. 8 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na nie podjęciu wszelkich czynności niezbędnych do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, nadto zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego a to art. 134 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniobiorców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji, art. 148 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 146 ustawy po świadczeniach poprzez wadliwe porównanie ofert oraz naruszenie § 1 ust. 1 pkt 1 Zarządzenia nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, a to poprzez jego niezastosowanie i nie uwzględnienie wyników przeprowadzonej przez Komisję konkursową kontroli, która nie stwierdziła żadnych uchybień, a potwierdziła jakość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej przez skarżącego. W uzasadnieniu skargi rozwinięto postawione zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wystąpił o oddalenie skargi i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zamieścił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt III SA/GI 1272/14 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd stwierdził, że organ administracji publicznej nie sprostał zasadom wynikającym z art. 8 i art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego, na podstawie których organy te prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej oraz powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy. Zdaniem Sądu kontrola powinna obejmować między innymi wskazanie dlaczego każda z ofert biorących udział w postępowaniu otrzymała taką a nie inną ilość punktów w ramach danego kryterium, a brak wyrażenia w decyzji organu szczegółowych wyjaśnień w tym zakresie uniemożliwia kontrolę rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny. Sąd wskazał, że zawarte w odpowiedzi na skargę wyjaśnienia organu odnoszące się do kwestii certyfikatu ISO oraz wymiaru czasu pracy i kwalifikacji pielęgniarek stanowią wyraz stanowiska procesowego organu i nie mogą być traktowane jako uzupełnienie rozstrzygnięcia. Odwołano się również do orzecznictwa Naczelnego Sadu Administracyjnego i wyrażonego w nim stanowiska, że nie jest możliwe skontrolowanie respektowania zasady równego traktowania świadczeniodawców przy ustalaniu rankingu wyłącznie na podstawie weryfikacji oceny oferty odwołującego się dokonanej pod względem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom, gdyż tę zasadę narusza również prawidłowa ocena oferty odwołującego się w sytuacji, gdy ocena któregokolwiek z jego konkurentów wyżej uplasowanego w rankingu została bezpodstawnie zawyżona. Dodatkowo Sąd uznał, że naruszony został art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego i wynikający z niego nakaz zapewnienia stronie postępowania czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu. Naruszenie tej zasady polegało na tym, że decyzja pierwszoinstancyjna wydana została w dniu 17 czerwca 2014 r., podczas gdy pismo organu z dnia 12 czerwca 2014 r. informujące o możliwości zapoznania się z aktami postępowania zostało przez operatora pocztowego dostarczone odwołującemu się w dniu 17 czerwca 2014 r. Ponadto Sąd ten uznał, że sposób rozumienia przez organ kryterium ciągłości, stanowiącego jedno z kryteriów oceny ofert, nie jest prawidłowy. Powołał się przy tym na art. 5 pkt 2a ustawy o świadczeniach, art. 32 Konstytucji RP oraz art. 3 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, z których to przepisów wywiódł, że kryterium ciągłości powinno podlegać ocenie w kontekście spełniania warunków na przyszłość. W konsekwencji Sąd zobowiązał organ administracji publicznej do weryfikacji ocen Komisji Konkursowej zarówno w odniesieniu do oferty Skarżącego, jak i innych oferentów, w tym także w zakresie kryterium ciągłości oraz do sporządzenia decyzji zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Od wskazanego wyroku skargę kasacyjną wywiódł Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K., który wystąpił o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi pierwszej instancji. W zarzutach stawianych przywołanemu wyrokowi wymieniono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest naruszenie art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, art. 3 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 w związku z art. 7, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez przyjęcie, że organ nie wyjaśnił stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy i nie przeprowadził postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, gdyż nie wskazał dlaczego każda z ofert biorących udział w postępowaniu otrzymała taką a nie inną ilość punktów w ramach danego kryterium, oraz przyjęcie, że organ nie uzasadnił w decyzji wszystkich okoliczności sprawy, a w konsekwencji uznanie, że nie było możliwe skontrolowanie przez Sąd respektowania zasady równego traktowania oferentów przy ustalaniu rankingu świadczeniodawców, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż stanowiło przyczynę uchylenia przez Sąd decyzji organu administracji publicznej. Skarżący organ zarzucił także naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest naruszenie art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, art. 3 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez brak poczynionych w uzasadnieniu wyroku ustaleń co do kontroli przez Sąd decyzji organu pod kątem oceny czy organ zbadał kwestię naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, wskutek którego interes prawny skarżącego mógłby doznać uszczerbku. Niedokonanie przez Sąd pierwszej instancji oceny czy w zaskarżonej decyzji organ administracji zbadał czy w postępowaniu konkursowym wskutek naruszenia zasad postępowania przez Fundusz doszło do uszczerbku w interesie prawnym Skarżącego miało istotny wpływ na wynik sprawy i spowodowało uchylenie decyzji. Skarżący organ zarzucił również naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest naruszenie art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, art. 3 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 10, art. 127 § 3 i art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie, że organ nie zapewnił stronie możliwości czynnego udziału w postępowaniu i pominął okoliczność, że przy rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy organ nie może w trybie art. 138 § 2 wyżej wymienionego Kodeksu uchylić decyzji wydanej w pierwszej instancji i przekazać sprawy do ponownego rozpoznania. Stwierdzone przez organ w postępowaniu prowadzonym po wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy naruszenia prawa postępowania, które miały miejsce przy rozpoznawaniu sprawy w pierwszej instancji przez ten sam organ, nie mogą prowadzić do uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Dodatkowo skarżący organ zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest naruszenie art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, art. 3 § 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c, w związku z art. 141 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez uchylenie decyzji organu administracji publicznej wydanej po wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pomimo braku oceny czy ustalone przez Sąd naruszenia prawa materialnego i procesowego miały wpływ na wynik sprawy, podczas gdy z uzasadnienia decyzji oraz z akt postępowania administracyjnego wynika, że ustalone przez Sąd uchybienia pozostawałyby bez wpływu na rozstrzygnięcie postępowania. Obok naruszenia przepisów prawa procesowego wskazano także na naruszenie przepisów prawa materialnego to jest art. 5 pkt 2a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w związku z art. 32 Konstytucji RP oraz art. 3 ust. 1 i ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w związku z art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach, poprzez dokonanie błędnej wykładni pojęcia "ciągłości", które zostało zdefiniowane w przywołanym przepisie i odejście od literalnej wykładni regulacji ustawowej, co w istocie doprowadziło do interpretacji sprzecznej z treścią przepisu, a także nie uwzględnienie treści § 1 pkt 4 Zarządzenia nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach. Ponadto zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego a to art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i uchylenie się od dokonania wykładni pojęcia uszczerbku w interesie prawnym świadczeniobiorcy będącego następstwem naruszenia przez Fundusz zasad prowadzenia postępowania, skutkujące w konsekwencji uchyleniem decyzji organu administracji publicznej z [...] r. pomimo braku stwierdzenia w prowadzonym postępowaniu przesłanki naruszenia interesu prawnego skarżącej, będącego następstwem naruszenia przez Fundusz zasad prowadzenia postępowania, podczas gdy przepis ten uzależnia skuteczność środków odwoławczych i skargi wnoszonych na zasadach określonych w art. 153 i art. 154 ustawy o świadczeniach od istnienia w uszczerbku w interesie prawnym świadczeniodawcy powstałego w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 listopada 2016 r. sygn. akt II GSK 1317/15 uwzględnił wniesioną skargę kasacyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. W motywach tego orzeczenia za zasadne uznano podniesione w pkt 1 skargi kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 w związku z art. 7, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem sądu kasacyjnego w kontekście przepisu art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, zasadne jest twierdzenie, że celem postępowania administracyjnego prowadzonego po wniesieniu odwołania od wyników konkursu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest weryfikacja rozstrzygnięcia konkursu pod kątem ewentualnego naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania konkursowego, które mogło skutkować naruszeniem interesu prawnego odwołującego się. Do uszczerbku w interesie prawnym odwołującego się, wyznaczającego zakres kontroli administracyjnej rozstrzygnięcia konkursowego, może dojść wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o udzielanie świadczeń. Oznacza to, że konieczne jest stwierdzenie naruszenia zasad postępowania, które musi naruszać rzeczywiście istniejący interes świadczeniodawcy, a posiadanie interesu prawnego związane jest z oceną, czy naruszenie określonych zasad postępowania powoduje to, że oferent pozbawiony jest możliwości zawarcia umowy. Według sądu kasacyjnego z wydanych w sprawie decyzji z [...] r. i z [...]r. wynika jakie czynności podejmowała Komisja Konkursowa, jak przebiegała ocena ofert i według jakich jednakowych kryteriów. Wskazano również na sposób przeprowadzenia oceny częściowo dokonując wczytania do systemu komputerowego i przydzielenie odpowiedniej ilości punktów. Z przedstawionej w decyzji informacji wynikało też, że Spółka uzyskała tylko 10 punktów za kryterium ceny, gdyż przedstawiła wyższą cenę niż każdy z oferentów wybranych. Z decyzji wynika również sposób oceny ofert bowiem ta dokonywana była częściowo poprzez wczytanie ich do systemu informatycznego zaprogramowanego zgodnie z kryteriami wymienionymi w obowiązujących w konkursie zarządzeniach, który przypisywał punkty poszczególnym ofertom. W tej sytuacji, jak zasadnie podnosi skarżący kasacyjnie organ, brak jest możliwości aby jakiekolwiek kryterium zostało przy ocenie poszczególnych ofert pominięte czy też dodatkowo ocenione, zwłaszcza że sporu co do tego nie ma, bowiem spółka w istocie nie zarzuca wadliwie przeprowadzonego w tym zakresie postępowania. Z zaskarżonej decyzji wynika również, że w postępowaniu organ dokonał analizy ofert wszystkich oferentów i nie stwierdził w tym zakresie żadnego uchybienia czy naruszenia przez Komisję Konkursową zasad przeprowadzania postępowania konkursowego. Odnosząc się natomiast do podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 10 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 138 § 2 k.p.a., poprzez uznanie, że organ nie zapewnił stronie możliwości czynnego udziału w sprawie podnieść należy, wbrew zarzutom skargi, że Sąd I instancji prawidłowo zarzucił naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Naruszenie tej zasady polegało na wydaniu decyzji I instancji 17 czerwca 2014 r., podczas gdy pismo organu z 12 czerwca 2014 r. informujące o możliwości zapoznania się z aktami postępowania zostało przez operatora pocztowego dostarczone odwołującemu się 17 czerwca 2014 r. Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego) nakłada na organ administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz obowiązek umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Dotyczy nie tylko postępowania przed organem pierwszej instancji, ale także postępowania odwoławczego i postępowań nadzwyczajnych, zatem i tego uruchomionego wnioskiem skarżącej Spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niemniej zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (wyrok NSA z 18 maja 2006 r., II OSK 831/05, ONSA WSA 2006, nr 6, poz. 157; OSP 2007, z. 3, poz. 26). Sąd I instancji nie wskazał czy uchybienie to uniemożliwiło stronie dokonanie określonych czynności, a jeżeli tak to jakich, a tym samym, że miało wpływ na wynik sprawy. Za zasadny należało uznać wskazany w podstawie art. 174 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 5 pkt 2 a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez jego błędną wykładnię. Pojęcie ciągłości odnosi się do jednego z kryteriów oceny ofert określonego w art. 148 wyżej wymienionej ustawy i zostało zdefiniowane na potrzeby prowadzenia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Jak wynika z Zarządzenia Prezesa NFZ Nr [...] z [...]r. w sprawie kryteriów oceny ofert - świadczeniodawca, który udziela świadczeń opieki zdrowotnej na podstawie umowy z Funduszem, w dniu złożenia oferty w danym zakresie świadczeń może uzyskać dodatkowo 5 punktów. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za uzasadnione zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przez Sąd I instancji art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 8, art. 11 i art. 107 § 3 oraz art. 7, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie w jakim Sąd I instancji niewłaściwie ocenił ustalenia faktyczne organów. Naruszenie w ten sposób przepisów postępowania spowodowało, że Sąd pierwszej instancji naruszył również przepis prawa materialnego - art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach ponieważ nie zastosował tego przepisu do oceny kluczowego dla tej sprawy zagadnienia, sprowadzającego się do odpowiedzi czy w postępowaniu konkursowym miało miejsce takie naruszenie przez Fundusz zasad prowadzenia postępowania, które skutkowało uszczerbkiem w interesie prawnym oferenta. Sąd pierwszej instancji nie zważył w wyroku na wskazany przepis, nie odniósł się w ogóle do kwestii uszczerbku w interesie prawnym świadczeniodawcy w rozumieniu wyznaczonym przez art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach oraz nie dokonał kontroli decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ pod kątem zgodności z wymienionym przepisem wyznaczającym zakres badania rozstrzygnięcia postępowania konkursowego. Nie przesądzając o ostatecznym wyniku badania legalności zaskarżonych decyzji Sąd pierwszej instancji powinien zatem merytorycznie skontrolować ustalenia organów w tym zakresie, konfrontując je z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, z uwzględnieniem zaprezentowanej wykładni art. 5 ust. 2 a ustawy o świadczeniach. W trakcie rozprawy przed Sądem pierwszej instancji pełnomocnik organu podkreślił, że skarżąca Spółka w organizowanym konkursie zajęła ostatnie miejsce uzyskując jedynie 40 punktów i gdyby otrzymała maksymalna ilość punktów za pozacenowe elementy, to w dalszym ciągu nie zajmowałaby miejsca uprawniającego do otrzymania przedmiotowego kontraktu, gdyż legitymowałaby się co najwyżej 60 punktami, a ostatni z podmiotów, którego oferta została uwzględniona legitymował się 65 punktami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, że po myśli art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej stosując środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z treścią art. 134 § 1 przywołanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie przywołana regulacja doznaje istotnej modyfikacji, ponieważ sprawa ta jest rozpoznawana w następstwie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego uwzględniającego wniesioną skargę kasacyjną. W takiej sytuacji Sąd pierwszej instancji stosownie do postanowień art. 190 wyżej wymienionej ustawy związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W tym kontekście uznano, że skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) wykazała bowiem, że zaskarżony akt odpowiada wymogom prawa. Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie stwierdzić, że zakres kontroli sprawowanej przez Sąd wyznaczony jest przez orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wynika z postanowień ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Punktem wyjścia jest ustalenie, że sąd administracyjny obowiązany jest badać zgodność z prawem poddanego mu kontroli aktu organu administracji publicznej. W tym kontekście kluczowym jest ustalenie przepisów prawa leżących u podstaw dokonywanej kontroli. Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wynika, że w ramach ponownie prowadzonego postępowania przez sąd pierwszej instancji obowiązany jest on do przeprowadzenia kontroli kwestionowanej decyzji w kontekście treści art. 152 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych i ewentualnego naruszenia w trakcie prowadzonego postępowania konkursowego interesu skarżącej Spółki. Tak wyznaczony zakres kontroli przeprowadzanej przez Sąd pierwszej instancji nie został zdeterminowany przyjętą oceną przeprowadzonych ustaleń. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał Sąd pierwszej instancji do zweryfikowania działań podejmowanych przez Komisję Konkursową oraz wypowiadający się w sprawie organ, pod kątem ewentualnego naruszenia interesu prawnego skarżącej Spółki, natomiast nie związał Sądu pierwszej instancji żadnymi ustaleniami odnoszącymi się do przyjęcia określonego stanowiska. Dodatkowo, we wskazanym wyroku, zobowiązano sąd pierwszej instancji do zweryfikowania, czy naruszenie zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu spowodowało dla strony tegoż postępowania ujemne skutki, polegające na uniemożliwieniu jej na dokonanie istotnych z punktu widzenia ochrony interesu prawnego czynności prawnych. Wyznaczony zakres sądowej kontroli kwestionowanej decyzji w ramach niniejszego postępowania wymusza na składzie orzekającym w pierwszej kolejności odniesienie się do problematyki uszczerbku w interesie prawnym świadczeniodawcy. Interes prawny wyznaczany jest przez przepisy prawa powszechnie obowiązującego, a zatem jego naruszenie wystąpi wówczas, gdy Komisja Konkursowa względnie organ administracji podejmujący w rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie dopuszczą się naruszenia przepisów prawa. Pojęcie uszczerbku łączyć należy z ograniczeniem lub obniżeniem interesu prawnego podmiotu ubiegającego się o przyznanie świadczeń przewidzianych rozpisanym konkursem. W tym kontekście uszczerbek ten widzieć należy w kontekście art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem, czy uszczerbek ten wyczerpuje przesłanki uwzględnienia skargi przewidziane przywołanym unormowaniem. W konsekwencji oznacza to, że nie każde naruszenie prawa, a w szczególności prawa procesowego będzie skutkowało uszczerbkiem w interesie prawnym świadczeniodawcy, ponieważ mogą wystąpić sytuacje, kiedy naruszenie prawa nie spowoduje wystąpienia negatywnych konsekwencji po stronie podmiotu wnoszącego skargę do sądu administracyjnego. Mając w polu widzenia brzmienie uzasadnienia przywołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjdzie odwołać się do treści art. 152 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Zgodnie z tym przepisem świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga do sądu administracyjnego. Sygnalizowane środki odwoławcze nie przysługują na: wybór trybu postępowania; niedokonanie wyboru świadczeniodawcy czy unieważnienie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W tej sytuacji rozważenia wymaga jak należy widzieć w kontekście przywołanego przepisu pojęcie uszczerbku w interesie prawnym. Uznać należy, że wskazany uszczerbek w interesie prawnym uczestnika postępowania występuje wtedy, gdy podmiot prowadzący postępowanie dopuścił się naruszenia określonych zasad postępowania przez co spowodował, że uczestnik postępowania (świadczeniodawca) został pozbawiony możliwości zawarcia umowy. Interes prawny świadczeniodawcy należy oceniać przez pryzmat konkretnego postępowania i możliwości zawarcia umowy przez określonego świadczeniodawcę (wystąpienia uszczerbku jego interesu prawnego). Tak wyznaczany interes prawny świadczeniodawcy musi być rozpatrywany w kontekście zasady równości. Podkreślić należy, że równe traktowanie w zakresie ocen ofert jest kwestią pewnych relacji pomiędzy tymi ocenami. Nie jest więc możliwe skontrolowanie respektowania zasady równego traktowania przy ustalaniu rankingu świadczeniodawców wyłącznie na podstawie weryfikacji oceny oferty odwołującego się dokonanej pod względem zgodności z wymaganiami stawianymi świadczeniodawcom. Narusza bowiem tę zasadę również prawidłowa ocena oferty odwołującego się w sytuacji, gdy ocena któregokolwiek z jego konkurentów wyżej uplasowanego w rankingu została bezpodstawnie zawyżona, (zob. wyrok WSA w Bydgoszczy z 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Bd 1185/14 Lex 1646769). Przeprowadzone powyżej rozważania skłaniają do przyjęcia stanowiska, że z uszczerbkiem w interesie prawnym spotykamy się wówczas, gdy strona postępowania w następstwie działań organu nie będzie mogła uzyskać prawa, o które występuje, a w tym konkretnym przypadku podpisać umowy na realizację określonych świadczeń. Analiza akt administracyjnych jak również rozstrzygnięć podejmowanych przez organ administracji organizujący przedmiotowy konkurs pozwala stwierdzić, że organ ten nie dopuścił się naruszenia interesu prawnego skarżącej Spółki w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniesionej skargi. Podkreślić należy, że w ramach prowadzonych czynności związanych z przeprowadzeniem konkursu skarżąca Spółka była traktowana w analogiczny sposób jak inne podmioty ubiegające się o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Zatem nie można w tym zakresie mówić o naruszeniu zasady równości, ponieważ żaden podmiot nie otrzymał zawyżonej punktacji jak również sytuacja formalna skarżącej Spółki nie była oceniana odmiennie niż pozostałych uczestników konkursu. Na marginesie można zauważyć, iż jak podniósł to pełnomocnik organu w trakcie rozprawy przed tutejszym Sądem, gdyby nawet uwzględnić wszystkie możliwe punkty uzyskane w ramach pozacenowych kryteriów, to i tak skarżąca Spółka nie uzyskałaby wymaganej ilości punktów nie zmieniłoby to jej pozycji w rankingu podmiotów uczestniczących w konkursie. W świetle powyższego brak jest podstaw dla uznania, aby w ramach podejmowanych czynności organ administracji przeprowadzający przedmiotowy konkurs dopuścił się naruszenia interesu prawnego skarżącej Spółki. W tym miejscu zauważyć należy, że organ administracji wypowiadający się w rozpoznawanej sprawie w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia odniósł się do poruszanego tu zagadnienia i nie dostrzegł takich okoliczności, które pozwalałyby na uznanie, że naruszony został interes prawny skarżącej Spółki. Tym samym brak jest podstaw dla uwzględnienia skargi, zwłaszcza, że we wskazaniach Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wypowiedziano się co do poczynionych ustaleń i pozostawiono w tym zakresie sądowi pierwszej instancji pełną swobodę oceny przedłożonych akt administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzeczeniu zobowiązał tutejszy Sąd do zweryfikowania czy niezapewnienie skarżącej stronie czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu uniemożliwiło jej składania wniosków i przedkładania nowych dowodów, czyli czy zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, mających wpływ na jej sytuację prawną. Analiza pism procesowych skarżącej Spółki pozwala stwierdzić, że w skardze do tutejszego Sądu nie podnosiła żadnych zarzutów w tym zakresie, jak również nie wskazywała na to, że w następstwie uniemożliwienia jej zapoznania się z aktami sprawy nie mogła dokonać jakichś czynności prawnych czy też dołączyć dokumentu, który miałby znaczenie dla podejmowanego rozstrzygnięcia. W analogiczny sposób widzieć należy wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożony w ramach postępowania administracyjnego, gdyż we wniosku tym nie zamieszczono żadnych innych informacji, poza wskazaniem, że uniemożliwiono skorzystanie z przysługującego prawa. W świetle tych ustaleń przyjdzie stwierdzić, że skarżąca Spółka nie wykazała, aby uchybienie, którego dopuścił się organ administracji miało przełożenie na jej sytuację prawną i ograniczyło jej prawa w stopniu uniemożliwiającym uzyskanie pozytywnego wyniku w ramach prowadzonego postępowania konkursowego. W konsekwencji uznać należy, że wskazane uchybienie w zakresie zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu nie miało istotnego znaczenia dla podjętego finalnego rozstrzygnięcia w sprawie. W ramach niniejszej sprawy odnieść należy się do podnoszonego przez skarżącą Spółkę naruszenia przepisów postępowania w zakresie przeprowadzenia postępowania dowodowego (naruszenia art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego). Zdaniem skarżącej Spółki organ przeprowadzający konkurs nie podjął wszelkich czynności niezbędnych dla wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. W uzasadnieniu skargi skarżąca Spółka nie przywołała konkretnych przykładów zaniechań w tym zakresie. Oznacza to, że zarzut ten ujęty został w sposób ogólny i nie poparty został żadnymi merytorycznymi argumentami. W tej sytuacji dokonując z urzędu kontroli akt administracyjnych przyjdzie stwierdzić, że są one kompletne i zawierają informacje o wszystkich uczestnikach przedmiotowego konkursu i pozwalają na przyjęcie tożsamych ustaleń z tymi, które poczynił organ administracji. Przeprowadzone powyżej rozważania pozwalają stwierdzić, że organ administracji przeprowadzający przedmiotowy konkurs dopuścił się w trakcie prowadzonego postępowania naruszeń prawa, jednakże naruszenia te nie miały wpływu na wynik sprawy, a w szczególności nie spowodowały uszczerbku w interesie prawnym skarżącej Spółki. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.