IV SA/Gl 213/07

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 3 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej w kwestii wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; W dniu [...]Stowarzyszenie A. wniosło za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych skargę na decyzję tego organu z dnia [...] Nr [...], wydaną w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Następnie, to jest w dniu [...] skarżące Stowarzyszenie wniosło zażalenie na przywołane wyżej orzeczenie Sądu. W treści tego zażalenia zawarty został między innymi wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia wymaganego wpisu. Ponieważ żądanie powyższe nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia [...] stronę wezwano do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Stowarzyszenie A. nadesłało omawiany formularz w dniu [...], precyzując w jego treści, iż zakres zgłoszonego żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podano, że skarżący podmiot działa na zasadzie wolontariatu i utrzymuje się ze składek członkowskich. Nadto wskazano, iż stan środków na jego rachunku bankowym na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 350 zł. Równocześnie strona przedłożyła plik dokumentów obrazujących jej sytuację finansową. Nadesłała bowiem bilans na dzień [...], rachunek wyników za rok 2006 wraz z informacją dodatkową o strukturze realizowanych przychodów i kosztów za tenże rok oraz wyciąg bankowy obrazujący stan środków na jej koncie na dzień [...] W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku Stowarzyszenia A. należy podnieść, iż w myśl zasady wyrażonej w art. 246 §2 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie częściowym (po myśli art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Brzmienie przywołanego unormowania nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą uwarunkowania przemawiające na rzecz przyznania prawa pomocy ciąży na wnioskodawcy. Godzi się także przyjąć, że ustawodawca formułując ten przepis, użył terminu "wykazać" w znaczeniu udowodnić, przedstawić coś w sposób przekonywujący, pokazać, unaocznić (por. Słownik języka polskiego pod red. naukową prof. dr Mieczysława Szymczaka, tom III, Wydawnictwo Naukowe PWN Sp. z o.o. Warszawa 1978, wydanie IX 1994 r., s. 805). W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego Stowarzyszenia oraz z przedłożonych w toku postępowania dokumentów źródłowych wynika bowiem, że nie posiada ono środków pieniężnych na rachunku bankowym (patrz: nadesłany wyciąg z tego konta) zaś ostatni rok zakończyło ujemnym wynikiem finansowym w rozmiarze -1.395,43 zł (vide: rachunek wyników za rok 2006) . Mając na względzie powyższe uznano, iż wnioskujący podmiot wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że uiszczenie pełnych kosztów niniejszego postępowania sądowego, w tym wpisu od zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia [...], w kwocie 100 zł przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §2 pkt 2 i art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 258 §3 tej ustawy.