IV SA/Gl 216/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia : odrzucić skargę Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a w myśl § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zaskarżona decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Zatem dopiero w przypadku wyczerpania powyższego trybu odwoławczego skarżącej przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego na ewentualnie wydaną w tym trybie decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ponieważ, jak wyżej wykazano skarżąca zaskarżyła do Sądu decyzję organu I instancji od której przysługiwał w/wym. środek odwoławczy , skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.