IV SA/Gl 219/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w sprawie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata p o s t a n a w i a ustanowić dla skarżącego adwokata T. M. wnioskiem z dnia 31 stycznia 2014 r. złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że nie osiąga jakichkolwiek dochodów, nie posiada majątku i nie ma odpowiedniej wiedzy prawniczej. Równocześnie oświadczył, że gospodaruje samotnie i posiada lokal o powierzchni 34,70 m2 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Poza tym zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Odnosząc się do zgłoszonego wniosku należy zaakcentować, że w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §3 P.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W tym kontekście uznano, że skarżący spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie jego żądania. Z oświadczeń, które zawarł we wniosku, jak również z akt spraw o sygn. akt IV SA/Gl 370/12, IV SA/Gl 372/12 i IV SA/Gl 375/12 wynika bowiem, że jest on osobą bezdomną (z zamieszkiwanego lokalu został eksmitowany), długotrwale bezrobotną, nie posiada żądnego majątku ani nie uzyskuje jakiegokolwiek dochodu. Wobec powyższego należało przyjąć, że T. M. wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że pokrycie kosztów, jakie wiążą się z udziałem profesjonalnego pełnomocnika w niniejszym postępowaniu przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.